൫. ഉപവാണസുത്തം

൧൭൫. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ഉപവാണോ യേനായസ്മാ സാരിപുത്തോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മതാ സാരിപുത്തേന സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ഉപവാണോ ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ഏതദവോച –

‘‘കിം നു ഖോ, ആവുസോ സാരിപുത്ത, വിജ്ജായന്തകരോ ഹോതീ’’തി?

‘‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’’.

‘‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, ചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’’തി?

‘‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’’.

‘‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, വിജ്ജാചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’’തി?

‘‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’’.

‘‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, അഞ്ഞത്ര വിജ്ജാചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’’തി?

‘‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’’.

‘‘‘കിം നു ഖോ, ആവുസോ സാരിപുത്ത, വിജ്ജായന്തകരോ ഹോതീ’തി, ഇതി പുട്ഠോ സമാനോ – ‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’തി വദേസി. ‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, ചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’തി, ഇതി പുട്ഠോ സമാനോ – ‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’തി വദേസി. ‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, വിജ്ജാചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’തി, ഇതി പുട്ഠോ സമാനോ – ‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’തി വദേസി. ‘കിം പനാവുസോ സാരിപുത്ത, അഞ്ഞത്ര വിജ്ജാചരണേനന്തകരോ ഹോതീ’തി, ഇതി പുട്ഠോ സമാനോ – ‘നോ ഹിദം, ആവുസോ’തി വദേസി. യഥാ കഥം പനാവുസോ, അന്തകരോ ഹോതീ’’തി?

‘‘വിജ്ജായ ചേ, ആവുസോ, അന്തകരോ അഭവിസ്സ, സഉപാദാനോവ സമാനോ അന്തകരോ അഭവിസ്സ. ചരണേന ചേ, ആവുസോ, അന്തകരോ അഭവിസ്സ, സഉപാദാനോവ സമാനോ അന്തകരോ അഭവിസ്സ. വിജ്ജാചരണേന ചേ, ആവുസോ, അന്തകരോ അഭവിസ്സ, സഉപാദാനോവ സമാനോ അന്തകരോ അഭവിസ്സ. അഞ്ഞത്ര വിജ്ജാചരണേന ചേ, ആവുസോ, അന്തകരോ അഭവിസ്സ, പുഥുജ്ജനോ അന്തകരോ അഭവിസ്സ. പുഥുജ്ജനോ ഹി, ആവുസോ, അഞ്ഞത്ര വിജ്ജാചരണേന. ചരണവിപന്നോ ഖോ, ആവുസോ, യഥാഭൂതം ന ജാനാതി ന പസ്സതി. ചരണസമ്പന്നോ യഥാഭൂതം ജാനാതി പസ്സതി. യഥാഭൂതം ജാനം പസ്സം അന്തകരോ ഹോതീ’’തി. പഞ്ചമം.