൭. ദുതിയകാലസുത്തം

൧൪൭. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, കാലാ സമ്മാ ഭാവിയമാനാ സമ്മാ അനുപരിവത്തിയമാനാ അനുപുബ്ബേന ആസവാനം ഖയം പാപേന്തി. കതമേ ചത്താരോ? കാലേന ധമ്മസ്സവനം, കാലേന ധമ്മസാകച്ഛാ, കാലേന സമ്മസനാ, കാലേന വിപസ്സനാ – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ കാലാ സമ്മാ ഭാവിയമാനാ സമ്മാ അനുപരിവത്തിയമാനാ അനുപുബ്ബേന ആസവാനം ഖയം പാപേന്തി.

‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഉപരിപബ്ബതേ ഥുല്ലഫുസിതകേ ദേവേ വസ്സന്തേ തം ഉദകം യഥാനിന്നം പവത്തമാനം പബ്ബതകന്ദരപദരസാഖാ പരിപൂരേതി; പബ്ബതകന്ദരപദരസാഖാ പരിപൂരാ കുസോബ്ഭേ പരിപൂരേന്തി; കുസോബ്ഭാ പരിപൂരാ മഹാസോബ്ഭേ പരിപൂരേന്തി; മഹാസോബ്ഭാ പരിപൂരാ കുന്നദിയോ പരിപൂരേന്തി; കുന്നദിയോ പരിപൂരാ മഹാനദിയോ പരിപൂരേന്തി; മഹാനദിയോ പരിപൂരാ സമുദ്ദം [സമുദ്ദം സാഗരം (സീ. പീ. ക.), സമുദ്ദസാഗരം (സ്യാ. കം.)] പരിപൂരേന്തി. ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇമേ ചത്താരോ കാലാ സമ്മാ ഭാവിയമാനാ സമ്മാ അനുപരിവത്തിയമാനാ അനുപുബ്ബേന ആസവാനം ഖയം പാപേന്തീ’’തി. സത്തമം.