൭. ദുതിയസീലസുത്തം

൧൩൭. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മിം. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ന സീലഗരു ഹോതി ന സീലാധിപതേയ്യോ, ന സമാധിഗരു ഹോതി ന സമാധാധിപതേയ്യോ, ന പഞ്ഞാഗരു ഹോതി ന പഞ്ഞാധിപതേയ്യോ.

‘‘ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സീലഗരു ഹോതി സീലാധിപതേയ്യോ, ന സമാധിഗരു ഹോതി ന സമാധാധിപതേയ്യോ, ന പഞ്ഞാഗരു ഹോതി ന പഞ്ഞാധിപതേയ്യോ.

‘‘ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സീലഗരു ഹോതി സീലാധിപതേയ്യോ, സമാധിഗരു ഹോതി സമാധാധിപതേയ്യോ, ന പഞ്ഞാഗരു ഹോതി ന പഞ്ഞാധിപതേയ്യോ.

‘‘ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സീലഗരു ഹോതി സീലാധിപതേയ്യോ, സമാധിഗരു ഹോതി സമാധാധിപതേയ്യോ, പഞ്ഞാഗരു ഹോതി പഞ്ഞാധിപതേയ്യോ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മി’’ന്തി. സത്തമം.