൧. അസുരസുത്തം

൯൧. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മിം. കതമേ ചത്താരോ? അസുരോ അസുരപരിവാരോ, അസുരോ ദേവപരിവാരോ, ദേവോ അസുരപരിവാരോ, ദേവോ ദേവപരിവാരോ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അസുരോ ഹോതി അസുരപരിവാരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ദുസ്സീലോ ഹോതി പാപധമ്മോ, പരിസാപിസ്സ ഹോതി ദുസ്സീലാ പാപധമ്മാ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അസുരോ ഹോതി അസുരപരിവാരോ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അസുരോ ഹോതി ദേവപരിവാരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ദുസ്സീലോ ഹോതി പാപധമ്മോ, പരിസാ ച ഖ്വസ്സ ഹോതി സീലവതീ കല്യാണധമ്മാ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അസുരോ ഹോതി ദേവപരിവാരോ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ദേവോ ഹോതി അസുരപരിവാരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സീലവാ ഹോതി കല്യാണധമ്മോ, പരിസാ ച ഖ്വസ്സ ഹോതി ദുസ്സീലാ പാപധമ്മാ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ദേവോ ഹോതി അസുരപരിവാരോ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ദേവോ ഹോതി ദേവപരിവാരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സീലവാ ഹോതി കല്യാണധമ്മോ, പരിസാപിസ്സ ഹോതി സീലവതീ കല്യാണധമ്മാ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ദേവോ ഹോതി, ദേവപരിവാരോ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മി’’ന്തി. പഠമം.