൧൦. അവകുജ്ജസുത്തം

൩൦. ‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ [പു. പ. ൧൦൭-൧൦൮], പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മിം. കതമേ തയോ? അവകുജ്ജപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ, ഉച്ഛങ്ഗപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ, പുഥുപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ. കതമോ ച, ഭിക്ഖവേ, അവകുജ്ജപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ നേവ ആദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോപി തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ നേവ ആദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, കുമ്ഭോ നിക്കുജ്ജോ [നിക്കുജ്ജോ (സീ. പീ.)] തത്ര ഉദകം ആസിത്തം വിവട്ടതി, നോ സണ്ഠാതി; ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇധേകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ നേവ ആദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോപി തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ നേവാദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, അവകുജ്ജപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ.

‘‘കതമോ ച, ഭിക്ഖവേ, ഉച്ഛങ്ഗപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോ ച ഖോ തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ നേവാദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, പുരിസസ്സ ഉച്ഛങ്ഗേ നാനാഖജ്ജകാനി ആകിണ്ണാനി – തിലാ തണ്ഡുലാ മോദകാ ബദരാ. സോ തമ്ഹാ ആസനാ വുട്ഠഹന്തോ സതിസമ്മോസാ പകിരേയ്യ. ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇധേകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോ ച ഖോ തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ നേവ ആദിം മനസി കരോതി, ന മജ്ഝം മനസി കരോതി, ന പരിയോസാനം മനസി കരോതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ഉച്ഛങ്ഗപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ.

‘‘കതമോ ച, ഭിക്ഖവേ, പുഥുപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോപി തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, കുമ്ഭോ ഉക്കുജ്ജോ തത്ര ഉദകം ആസിത്തം സണ്ഠാതി നോ വിവട്ടതി; ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇധേകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ആരാമം ഗന്താ ഹോതി അഭിക്ഖണം ഭിക്ഖൂനം സന്തികേ ധമ്മസ്സവനായ. തസ്സ ഭിക്ഖൂ ധമ്മം ദേസേന്തി ആദികല്യാണം മജ്ഝേകല്യാണം പരിയോസാനകല്യാണം സാത്ഥം സബ്യഞ്ജനം, കേവലപരിപുണ്ണം പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം പകാസേന്തി. സോ തസ്മിം ആസനേ നിസിന്നോ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി; വുട്ഠിതോപി തമ്ഹാ ആസനാ തസ്സാ കഥായ ആദിമ്പി മനസി കരോതി, മജ്ഝമ്പി മനസി കരോതി, പരിയോസാനമ്പി മനസി കരോതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, പുഥുപഞ്ഞോ പുഗ്ഗലോ. ‘ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മി’’’ന്തി.

‘‘അവകുജ്ജപഞ്ഞോ പുരിസോ, ദുമ്മേധോ അവിചക്ഖണോ;

അഭിക്ഖണമ്പി ചേ ഹോതി, ഗന്താ ഭിക്ഖൂന സന്തികേ.

‘‘ആദിം കഥായ മജ്ഝഞ്ച, പരിയോസാനഞ്ച താദിസോ;

ഉഗ്ഗഹേതും ന സക്കോതി, പഞ്ഞാ ഹിസ്സ ന വിജ്ജതി.

‘‘ഉച്ഛങ്ഗപഞ്ഞോ പുരിസോ, സേയ്യോ ഏതേന വുച്ചതി;

അഭിക്ഖണമ്പി ചേ ഹോതി, ഗന്താ ഭിക്ഖൂന സന്തികേ.

‘‘ആദിം കഥായ മജ്ഝഞ്ച, പരിയോസാനഞ്ച താദിസോ;

നിസിന്നോ ആസനേ തസ്മിം, ഉഗ്ഗഹേത്വാന ബ്യഞ്ജനം;

വുട്ഠിതോ നപ്പജാനാതി, ഗഹിതം ഹിസ്സ [ഗഹിതമ്പിസ്സ (ക.)] മുസ്സതി.

‘‘പുഥുപഞ്ഞോ ച പുരിസോ, സേയ്യോ ഏതേഹി [ഏതേന (ക.)] വുച്ചതി;

അഭിക്ഖണമ്പി ചേ ഹോതി, ഗന്താ ഭിക്ഖൂന സന്തികേ.

‘‘ആദിം കഥായ മജ്ഝഞ്ച, പരിയോസാനഞ്ച താദിസോ;

നിസിന്നോ ആസനേ തസ്മിം, ഉഗ്ഗഹേത്വാന ബ്യഞ്ജനം.

‘‘ധാരേതി സേട്ഠസങ്കപ്പോ, അബ്യഗ്ഗമാനസോ നരോ;

ധമ്മാനുധമ്മപ്പടിപന്നോ, ദുക്ഖസ്സന്തകരോ സിയാ’’തി. ദസമം;

പുഗ്ഗലവഗ്ഗോ തതിയോ.