൧൦. ആഘാതപടിവിനയസുത്തം

൮൦. ‘‘ദസയിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആഘാതപടിവിനയാ. കതമേ ദസ? ‘അനത്ഥം മേ അചരി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി, ‘അനത്ഥം മേ ചരതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി, ‘അനത്ഥം മേ ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി, പിയസ്സ മേ മനാപസ്സ അനത്ഥം അചരി…പേ… ചരതി…പേ… ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാതി ആഘാതം പടിവിനേതി, അപ്പിയസ്സ മേ അമനാപസ്സ അത്ഥം അചരി…പേ… അത്ഥം ചരതി…പേ… അത്ഥം ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാതി ആഘാതം പടിവിനേതി, അട്ഠാനേ ച ന കുപ്പതി – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദസ ആഘാതപടിവിനയാ’’തി. ദസമം.

ആകങ്ഖവഗ്ഗോ തതിയോ.