೪. ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೪. ಸೋತಿ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರೋ. ಯದಿ ನ ತಾವ ಪವಿಟ್ಠೋ, ಕಸ್ಮಾ ‘‘ಪಾವಿಸೀ’’ತಿ ವುತ್ತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಪವಿಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿಆದಿ. ತೇನ ಅವಸ್ಸಮ್ಭಾವಿನಿ ಭೂತೇ ವಿಯ ಉಪಚಾರೋ ಹೋತೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಇದಾನಿ ತಮತ್ಥಂ ಉಪಮಾಯ ವಿಭಾವೇನ್ತೋ ‘‘ಯಥಾ ಕಿ’’ನ್ತಿಆದಿಮಾಹ. ಅತಿಪ್ಪಗೋಯೇವ ನಿಕ್ಖನ್ತದಿವಸೋತಿ ಪಕತಿಯಾ ಭಿಕ್ಖಾಚರಣವೇಲಾಯ ಅತಿವಿಯ ಪಾತೋ ಏವ ವಿಹಾರತೋ ನಿಕ್ಖನ್ತದಿವಸಭಾಗೋ. ಏತದಹೋಸೀತಿ ಏತಂ ‘‘ಅತಿಪ್ಪಗೋ ಖೋ’’ತಿಆದಿಕಂ ಚಿನ್ತನಂ ಅಹೋಸಿ. ದಕ್ಖಿಣದ್ವಾರಸ್ಸಾತಿ ರಾಜಗಹನಗರೇ ದಕ್ಖಿಣದ್ವಾರಸ್ಸ ವೇಳುವನಸ್ಸ ಚ ಅನ್ತರಾ ಅಹೋಸಿ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಸ್ಸ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತನಾ ಅಹೋಸೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಕಿಂ ವಾದೀತಿ ಚತೂಸು ವಾದೇಸು ಕತರಂ ವಾದಂ ವದಸಿ. ಕಿಮಕ್ಖಾಯೀತಿ ತಸ್ಸೇವ ವೇವಚನಂ. ಕಿಂ ವದತೀತಿ ಪನ ಚತ್ತಾರೋ ವಾದೇ ಸಾಮಞ್ಞತೋ ಗಹೇತ್ವಾ ನಪುಂಸಕಲಿಙ್ಗೇನ ವದತಿ ಯಥಾ ಕಿಂ ತೇ ಜಾತಲಿಙ್ಗಂ. ಸಬ್ಬನಾಮಞ್ಹೇತಂ, ಯದಿದಂ ನಪುಂಸಕಲಿಙ್ಗಂ. ವದತಿ ಏತೇನಾತಿ ವಾದೋ, ದಸ್ಸನಂ. ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಕಿಂ ಏತ್ಥ…ಪೇ… ದಸ್ಸನನ್ತಿ ಪುಚ್ಛನ್ತೀ’’ತಿ. ‘‘ಧಮ್ಮಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾ’’ತಿಆದೀಸು ವಿಯ ಧಮ್ಮ-ಸದ್ದೋ ಹೇತುಅತ್ಥೋತಿ ಆಹ ‘‘ಯಂ ವುತ್ತಂ ಕಾರಣಂ, ತಸ್ಸ ಅನುಕಾರಣ’’ನ್ತಿ. ವಾದಸ್ಸ ವಚನಸ್ಸ ಅನುಪ್ಪತ್ತಿ ವಾದಪ್ಪವತ್ತಿ.

ಇದಂ ವಚನನ್ತಿ ‘‘ಏಕಮಿದಾಹ’’ನ್ತಿಆದಿವಚನಂ. ಸಾತಿ ‘‘ಏಕೇ ಸಮಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಕಮ್ಮವಾದಾ’’ತಿ ಏವಂ ಪವತ್ತಕಥಾ. ಅಚ್ಛರಂ ಅಙ್ಗುಲಿಫೋಟನಂ ಅರಹತೀತಿ ಅಚ್ಛರಿಯಂ. ಅಬ್ಭುತನ್ತಿ ನಿರುತ್ತಿನಯೇನ ಪದಸಿದ್ಧಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಾ. ಸಬ್ಬವಾದಾನನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಚತುಬ್ಬಿಧವಾದಾನಂ. ಪಠಮೋ ಹೇತ್ಥ ಸಸ್ಸತವಾದೋ, ದುತಿಯೋ ಉಚ್ಛೇದವಾದೋ, ತತಿಯೋ ಏಕಚ್ಚಸಸ್ಸತವಾದೋ, ಚತುತ್ಥೋ ಅಧಿಚ್ಚಸಮುಪ್ಪನ್ನವಾದೋ, ತೇಸಂ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಪಟಿಕ್ಖೇಪತೋ ಪಟಿಕ್ಖೇಪಕಾರಣಂ ವುತ್ತಂ. ಪಟಿಚ್ಚಸಮುಪ್ಪಾದಕಿತ್ತನಂ ವಾ ಪಚುರಜನಞಾಣಸ್ಸ ಅಲಬ್ಭನೇಯ್ಯಪತಿಟ್ಠತಾಯ ಗಮ್ಭೀರಞ್ಚೇವ, ತಥಾ ಅವಭಾಸನತೋ ಚೇತಸಿ ಉಪಟ್ಠಾನತೋ ಗಮ್ಭೀರಾವಭಾಸಞ್ಚ ಕರೋನ್ತೋ. ತದೇವ ಪದನ್ತಿ ಫಸ್ಸಪದಂಯೇವ ಆದಿಭೂತಂ ಗಹೇತ್ವಾ.

ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.