೩. ಪಬ್ಬಾಜನೀಯಕಮ್ಮಕಥಾ

೨೭. ಏತ್ಥಾತಿ ಅಸ್ಸಜಿಪುನಬ್ಬಸುಕವತ್ಥುಮ್ಹಿ. ಕಾಯಿಕೋತಿ ಏತ್ಥ ಕಾಯೇನ ಕೀಳತೀತಿ ಕಾಯಿಕೋತಿ ವಚನತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ಕಾಯಕೀಳಾ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ. ‘‘ಏಸೇವ ನಯೋ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ವಾಚಾಯ ಕೀಳತೀತಿ ವಾಚಸಿಕೋ, ಕಾಯಿಕೋ ಚ ವಾಚಸಿಕೋ ಚ ಕಾಯಿಕವಾಚಸಿಕೋತಿ ವಚನತ್ಥಂ ಅತಿದಿಸತಿ. ಏತ್ಥ ಚ ಪಚ್ಛಿಮವಚನತ್ಥೋ ಸಮಾಹಾರದ್ವನ್ದೋ, ಸಮಾಹಾರದ್ವನ್ದೇಪಿ ಕತ್ಥಚಿ ಪುಲ್ಲಿಙ್ಗಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಸದ್ದವಿದೂ ‘‘ಧಮ್ಮವಿನಯೋ’’ತಿಆದೀಸು (ವಿಭ. ಅಟ್ಠ. ೫೦೯) ವಿಯ. ಕಾಯದ್ವಾರಪಞ್ಞತ್ತಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ವೀತಿಕ್ಕಮತೀತಿ ಕಾಯಿಕೋತಿ ವಚನತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ಕಾಯದ್ವಾರೇ ಪಞ್ಞತ್ತಸಿಕ್ಖಾಪದವೀತಿಕ್ಕಮೋ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ. ಕಾಯೇನ ಪಞ್ಞತ್ತಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ವೀತಿಕ್ಕಮೇತೀತಿ ಕಾಯಿಕೋತಿ ವಚನತ್ಥೋಪಿ ಯುಜ್ಜತೇವ. ‘‘ಉಪಹನನಂ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಉಪಹನನಂ ಉಪಘಾತಂ, ತಮೇವ ಉಪಘಾತಿಕನ್ತಿ ವಚನತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ‘‘ನಾಸನ’’ನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ಹನಧಾತುಯಾ ಹಿಂಸನತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತವೇಜ್ಜಕಮ್ಮಾದಿವಸೇನ ತೇಲಪಚನಅರಿಟ್ಠಪಚನಾದೀನಿ ಕಾಯಿಕೋ ಮಿಚ್ಛಾಜೀವೋ ನಾಮಾತಿ ಯೋಜನಾ. ಇಮಿನಾ ಮಿಚ್ಛಾಜೀವಸ್ಸ ಸರೂಪಂ ದಸ್ಸೇತಿ.