೧. ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದ-ಅತ್ಥಯೋಜನಾ

೯೭೮. ಚಿತ್ತಾಗಾರವಗ್ಗಸ್ಸ ಪಠಮೇ ರಞ್ಞೋ ಕೀಳನಟ್ಠಾನಂ ಅಗಾರಂ ರಾಜಾಗಾರನ್ತಿ ವಚನತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ರಞ್ಞೋ ಕೀಳನಘರ’’ನ್ತಿ. ಚಿತ್ತಂ ಅಗಾರಂ ಚಿತ್ತಾಗಾರಂ. ಆರಾಮನ್ತಿ ನಗರತೋ ನಾತಿದೂರಆರಾಮೋತಿ ಆಹ ‘‘ಉಪವನ’’ನ್ತಿ. ಉಯ್ಯಾನನ್ತಿ ಸಮ್ಪನ್ನಪುಪ್ಫಫಲತಾಯ ಉದ್ಧಂ ಉಲ್ಲೋಕೇತ್ವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಯನ್ತಿ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಏತ್ಥಾತಿ ಉಯ್ಯಾನಂ. ಪೋಕ್ಖರಣಿನ್ತಿ ಪೋಕ್ಖರಂ ಪದುಮಂ ನೇತೀತಿ ಪೋಕ್ಖರಣೀ. ಪಞ್ಚಪೀತಿ ರಾಜಾಗಾರಾದೀನಿ ಪಞ್ಚಪಿ. ಸಬ್ಬತ್ಥಾತಿ ದಸ್ಸನತ್ಥಾಯ ಗಮನೇ ಚ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಸ್ಸನೇ ಚಾತಿ ಸಬ್ಬೇಸು.

೯೮೧. ‘‘ಅಜ್ಝಾರಾಮೇ’’ತಿಆದಿನಾ ಆರಾಮೇ ಠಿತಾಯ ಆರಾಮತೋ ಬಹಿ ಕತೇ ರಾಜಾಗಾರಾದಿಕೇ ಪಸ್ಸನ್ತಿಯಾಪಿ ಅನಾಪತ್ತೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ತಾನೀತಿ ರಾಜಾಗಾರಾದೀನೀತಿ. ಪಠಮಂ.