೨. ವಿಲೇಖನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ದುತಿಯೇ ಉದ್ದಿಸ್ಸಮಾನೇತಿ ಆಚರಿಯೇನ ಅನ್ತೇವಾಸಿಕಸ್ಸ ವುಚ್ಚಮಾನೇ ವಾ ಸಜ್ಝಾಯವಸೇನ ಪರಿವತ್ತಿಯಮಾನೇ ವಾ. ಖುದ್ದಾನುಖುದ್ದಕೇಹೀತಿ ಖುದ್ದಕೇಹಿ ಚ ಅನುಖುದ್ದಕೇಹಿ ಚ. ಯಾವದೇವಾತಿ ತೇಸಂ ಸಂವತ್ತನಮರಿಯಾದಪರಿಚ್ಛೇದವಚನಂ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಏತಾನಿ ಹಿ ಯೇ ಉದ್ದಿಸನ್ತಿ ವಾ ಉದ್ದಿಸಾಪೇನ್ತಿ ವಾ ಸಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ವಾ, ತೇಸಂ ತಾವ ಸಂವತ್ತನ್ತಿ, ಯಾವ ‘‘ಕಪ್ಪತಿ ನು ಖೋ, ನ ಕಪ್ಪತಿ ನು ಖೋ’’ತಿ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೋ, ವಿಹೇಸಾ, ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಾ ಮನೋವಿಲೇಖಾ ಚ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿಯೇವ. ಅಥ ವಾ ಯಾವದೇವಾತಿ ಅತಿಸಯವವತ್ಥಾಪನಂ. ತಸ್ಸ ‘ಸಂವತ್ತನ್ತೀ’ತಿಇಮಿನಾ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಾಯ ವಿಹೇಸಾಯ ವಿಲೇಖಾಯ ಅತಿವಿಯ ಸಂವತ್ತನ್ತಿಯೇವಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಸಿಕ್ಖಾಪದವಿವಣ್ಣಕೇತಿ ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ವಿವಣ್ಣಕೇ ಗರಹಣೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯೇ ಆರಬ್ಭ ವಿನಯವಿವಣ್ಣನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸಾಧಾರಣಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಅನಾಣತ್ತಿಕಂ, ತಿಕಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನಸ್ಸ ವಿವಣ್ಣನೇ ತಿಕದುಕ್ಕಟಂ, ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿ ಅಞ್ಞಧಮ್ಮವಿವಣ್ಣನೇ ದುಕ್ಕಟಮೇವ. ನ ವಿವಣ್ಣೇತುಕಾಮಸ್ಸ, ‘‘ಇಙ್ಘ ತಾವ ಸುತ್ತನ್ತೇ ವಾ ಗಾಥಾಯೋ ವಾ ಅಭಿಧಮ್ಮಂ ವಾ ಪರಿಯಾಪುಣಸ್ಸು, ಪಚ್ಛಾಪಿ ವಿನಯಂ ಪರಿಯಾಪುಣಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ ಭಣತೋ, ಉಮ್ಮತ್ತಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಗರಹಿತುಕಾಮತಾ ಚ, ಉಪಸಮ್ಪನ್ನಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಸಿಕ್ಖಾಪದವಿವಣ್ಣನಞ್ಚಾತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಅದಿನ್ನಾದಾನಸದಿಸಾನಿ, ಇದಂ ಪನ ದುಕ್ಖವೇದನನ್ತಿ.

ವಿಲೇಖನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.