೩. ಮೋಹನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ತತಿಯೇ ಅನ್ವಡ್ಢಮಾಸನ್ತಿ ಅನುಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಅದ್ಧಮಾಸೇ ಅದ್ಧಮಾಸೇ. ಉದ್ದಿಸ್ಸಮಾನೇತಿ ಉಪೋಸಥವಸೇನ ಉದ್ದಿಸಿಯಮಾನೇ. ಯಞ್ಚ ತತ್ಥ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋತಿ ಯಂ ಸೋ ಅನಾಚಾರಂ ಆಚರಿತ್ವಾ ಅಞ್ಞಾಣಕೇನ ಆಪನ್ನಭಾವಂ ಜಾನಾಪೇತುಕಾಮೋ ಏವಮಾಹ, ತಸ್ಮಿಂ ಅನಾಚಾರೇ ಯಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ. ತಞ್ಚ ಯಥಾಧಮ್ಮೋ ಕಾರೇತಬ್ಬೋತಿ ಅಞ್ಞಾಣಕೇನ ಆಪನ್ನತ್ತಾ ಮೋಕ್ಖೋ ನತ್ಥಿ, ಯಥಾ ಪನ ಧಮ್ಮೋ ಚ ವಿನಯೋ ಚ ಠಿತೋ, ತಥಾ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ, ದೇಸನಾಗಾಮಿನಿಯಾ ದೇಸಾಪೇತಬ್ಬೋ, ವುಟ್ಠಾನಗಾಮಿನಿಯಾ ವುಟ್ಠಾಪೇತಬ್ಬೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಉತ್ತರಿ ಚಸ್ಸ ಮೋಹೋ ಆರೋಪೇತಬ್ಬೋತಿ ಯಥಾಧಮ್ಮಕರಣತೋ ಚ ಉತ್ತರಿ ‘‘ತಸ್ಸ ತೇ, ಆವುಸೋ’’ತಿಆದಿವಚನೇಹಿ ನಿನ್ದಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ಞತ್ತಿದುತಿಯಕಮ್ಮೇನ ಮೋಹೋ ಆರೋಪೇತಬ್ಬೋ. ಇದಂ ತಸ್ಮಿಂ ಮೋಹನಕೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯನ್ತಿ ಯೋ ಏವಂ ಆರೋಪಿತೇ ಮೋಹೇ ಪುನ ಮೋಹೇತಿ, ತಸ್ಮಿಂ ಮೋಹನಕೇ ಪುಗ್ಗಲೇ ಇದಂ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ, ನ ಅನಾರೋಪಿತೇ ಮೋಹೇತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯೇ ಆರಬ್ಭ ಮೋಹನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸಾಧಾರಣಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಅನಾಣತ್ತಿಕಂ, ತಿಕಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇ ತಿಕದುಕ್ಕಟಂ, ಅನಾರೋಪಿತೇ ಮೋಹೇ ದುಕ್ಕಟಮೇವ. ಯೇನ ನ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಸುತಂ, ಊನಕದ್ವತ್ತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ವಾ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಸುತಂ, ಯೇ ಚ ನ ಮೋಹೇತುಕಾಮಾ ತೇಸಂ, ಉಮ್ಮತ್ತಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಮೋಹಾರೋಪನಂ, ಮೋಹೇತುಕಾಮತಾ, ವುತ್ತನಯೇನ ಸುತಭಾವೋ, ಮೋಹನನ್ತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ಚತ್ತಾರಿ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಅದಿನ್ನಾದಾನಸದಿಸಾನಿ, ಇದಂ ಪನ ದುಕ್ಖವೇದನನ್ತಿ.

ಮೋಹನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.