೧. ಕಮ್ಮನಿರೋಧಸುತ್ತಂ

೧೪೬. ‘‘ನವಪುರಾಣಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಮ್ಮಾನಿ ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ ಕಮ್ಮನಿರೋಧಂ ಕಮ್ಮನಿರೋಧಗಾಮಿನಿಞ್ಚ ಪಟಿಪದಂ. ತಂ ಸುಣಾಥ, ಸಾಧುಕಂ ಮನಸಿ ಕರೋಥ; ಭಾಸಿಸ್ಸಾಮೀತಿ. ಕತಮಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪುರಾಣಕಮ್ಮಂ? ಚಕ್ಖು, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪುರಾಣಕಮ್ಮಂ ಅಭಿಸಙ್ಖತಂ ಅಭಿಸಞ್ಚೇತಯಿತಂ ವೇದನಿಯಂ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ…ಪೇ… ಜಿವ್ಹಾ ಪುರಾಣಕಮ್ಮಾ ಅಭಿಸಙ್ಖತಾ ಅಭಿಸಞ್ಚೇತಯಿತಾ ವೇದನಿಯಾ ದಟ್ಠಬ್ಬಾ…ಪೇ… ಮನೋ ಪುರಾಣಕಮ್ಮೋ ಅಭಿಸಙ್ಖತೋ ಅಭಿಸಞ್ಚೇತಯಿತೋ ವೇದನಿಯೋ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ. ಇದಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪುರಾಣಕಮ್ಮಂ. ಕತಮಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನವಕಮ್ಮಂ? ಯಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋತಿ ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ ಮನಸಾ, ಇದಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನವಕಮ್ಮಂ. ಕತಮೋ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಮ್ಮನಿರೋಧೋ? ಯೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಾಯಕಮ್ಮವಚೀಕಮ್ಮಮನೋಕಮ್ಮಸ್ಸ ನಿರೋಧಾ ವಿಮುತ್ತಿಂ ಫುಸತಿ, ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಮ್ಮನಿರೋಧೋ. ಕತಮಾ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಮ್ಮನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ? ಅಯಮೇವ ಅರಿಯೋ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ, ಸೇಯ್ಯಥಿದಂ – ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿ, ಸಮ್ಮಾಸಙ್ಕಪ್ಪೋ, ಸಮ್ಮಾವಾಚಾ, ಸಮ್ಮಾಕಮ್ಮನ್ತೋ, ಸಮ್ಮಾಆಜೀವೋ, ಸಮ್ಮಾವಾಯಾಮೋ, ಸಮ್ಮಾಸತಿ, ಸಮ್ಮಾಸಮಾಧಿ – ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಮ್ಮನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ. ಇತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸಿತಂ ಮಯಾ ಪುರಾಣಕಮ್ಮಂ, ದೇಸಿತಂ ನವಕಮ್ಮಂ, ದೇಸಿತೋ ಕಮ್ಮನಿರೋಧೋ, ದೇಸಿತಾ ಕಮ್ಮನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ. ಯಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ಥಾರಾ ಕರಣೀಯಂ ಸಾವಕಾನಂ ಹಿತೇಸಿನಾ ಅನುಕಮ್ಪಕೇನ ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯ, ಕತಂ ವೋ ತಂ ಮಯಾ. ಏತಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರುಕ್ಖಮೂಲಾನಿ, ಏತಾನಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಾನಿ. ಝಾಯಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾ ಪಮಾದತ್ಥ; ಮಾ ಪಚ್ಛಾವಿಪ್ಪಟಿಸಾರಿನೋ ಅಹುವತ್ಥ. ಅಯಂ ವೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅನುಸಾಸನೀ’’ತಿ. ಪಠಮಂ.