೯. ಕಮ್ಮಕಾರಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೯. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಕಮ್ಮಕಾರಸ್ಸ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಂ ತಂ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಮ್ಮಕಾರೋ ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಿ ‘ಭತಕೋ ಅಹಂ ಇಮಾಯ ನಾವಾಯ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋಮಿ, ಇಮಾಯಾಹಂ ನಾವಾಯ ವಾಹಸಾ ಭತ್ತವೇತನಂ ಲಭಾಮಿ, ನ ಮೇ ಪಮಾದೋ ಕರಣೀಯೋ, ಅಪ್ಪಮಾದೇನ ಮೇ ಅಯಂ ನಾವಾ ವಾಹೇತಬ್ಬಾ’ತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಏವಂ ಚಿನ್ತಯಿತಬ್ಬಂ ‘ಇಮಂ ಖೋ ಅಹಂ ಚಾತುಮಹಾಭೂತಿಕಂ ಕಾಯಂ ಸಮ್ಮಸನ್ತೋ ಸತತಂ ಸಮಿತಂ ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ಉಪಟ್ಠಿತಸ್ಸತಿ ಸತೋ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸಮಾಹಿತೋ ಏಕಗ್ಗಚಿತ್ತೋ ಜಾತಿಜರಾಬ್ಯಾಧಿಮರಣಸೋಕಪರಿದೇವದುಕ್ಖದೋಮನಸ್ಸುಪಾಯಾಸೇಹಿ ಪರಿಮುಚ್ಚಿಸ್ಸಾಮೀತಿ ಅಪ್ಪಮಾದೋ ಮೇ ಕರಣೀಯೋ’ತಿ, ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಮ್ಮಕಾರಸ್ಸ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಥೇರೇನ ಸಾರಿಪುತ್ತೇನ ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿನಾ –

‘‘‘ಕಾಯಂ ಇಮಂ ಸಮ್ಮಸಥ, ಪರಿಜಾನಾಥ ಪುನಪ್ಪುನಂ;

ಕಾಯೇ ಸಭಾವಂ ದಿಸ್ವಾನ, ದುಕ್ಖಸ್ಸನ್ತಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’ತಿ.

ಕಮ್ಮಕಾರಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ನವಮೋ.