೧. ಲೋಕಚಿನ್ತಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೧೧೧. ಪಞ್ಚಮಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಸುಮಾಗಧಾಯ ಪೋಕ್ಖರಣಿಯಾತಿ ಏವಂನಾಮಿಕಾಯ ಪೋಕ್ಖರಣಿಯಾ. ಲೋಕಚಿನ್ತಂ ಚಿನ್ತೇನ್ತೋತಿ, ‘‘ಕೇನ ನು ಖೋ ಚನ್ದಿಮಸೂರಿಯಾ ಕತಾ, ಕೇನ ಮಹಾಪಥವೀ, ಕೇನ ಮಹಾಸಮುದ್ದೋ, ಕೇನ ಸತ್ತಾ ಉಪ್ಪಾದಿತಾ, ಕೇನ ಪಬ್ಬತಾ, ಕೇನ ಅಮ್ಬತಾಲನಾಳಿಕೇರಾದಯೋ’’ತಿ ಏವರೂಪಂ ಲೋಕಚಿನ್ತಂ ಚಿನ್ತೇನ್ತೋ ನಿಸೀದಿ.

ವಿಚೇತೋತಿ ವಿಗತಚಿತ್ತೋ ವಿಕ್ಖಿತ್ತಚಿತ್ತೋ ವಾ. ಭೂತಂಯೇವ ಅದ್ದಸಾತಿ ತೇ ಕಿರ ಅಸುರಾ ಸಮ್ಬರಿಮಾಯಂ ಸಮ್ಪರಿವತ್ತೇತ್ವಾ ಯಥಾ ನೇ ಸೋ ಪುರಿಸೋ ಹತ್ಥಿಅಸ್ಸಾದೀಸು ಆರುಹನ್ತೇ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ, ಭಿಸಮುಳಾಲಚ್ಛಿದ್ದೇಹಿ ಪವಿಸನ್ತೇ ಪಸ್ಸತಿ, ಏವಂ ಅಧಿಟ್ಠಹಿಂಸು. ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ಸತ್ಥಾ ‘‘ಭೂತಂಯೇವ ಅದ್ದಸಾ’’ತಿ ಆಹ. ದೇವಾನಂಯೇವ ಮೋಹಯಮಾನಾತಿ ದೇವಾನಂ ಚಿತ್ತಂ ಮೋಹಯನ್ತಾ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ಲೋಕಚಿನ್ತಂ ಚಿನ್ತೇನ್ತೋ ಉಮ್ಮತ್ತಕೋಪಿ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಾ.