೨. ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯೋಗಧಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೯೯೮. ದುತಿಯೇ ಯೇಸಂ ಸದ್ಧಾತಿ ಪದೇನ ಬುದ್ಧೇ ಪಸಾದೋ ಗಹಿತೋ. ಸೀಲನ್ತಿ ಪದೇನ ಅರಿಯಕನ್ತಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಗಹಿತಾನಿ. ಪಸಾದೋತಿ ಪದೇನ ಸಙ್ಘೇ ಪಸಾದೋ ಗಹಿತೋ. ಧಮ್ಮದಸ್ಸನನ್ತಿ ಪದೇನ ಧಮ್ಮೇ ಪಸಾದೋ ಗಹಿತೋತಿ ಏವಂ ಚತ್ತಾರಿ ಸೋತಾಪತ್ತಿಯಙ್ಗಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ. ಕಾಲೇನ ಪಚ್ಚೇನ್ತೀತಿ ಕಾಲೇನ ಪಾಪುಣನ್ತಿ. ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯೋಗಧಂ ಸುಖನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಓಗಾಹಿತ್ವಾ ಠಿತಂ ಉಪರಿಮಗ್ಗತ್ತಯಸಮ್ಪಯುತ್ತಂ ಸುಖಂ. ಯೋ ಪನೇಸ ಗಾಥಾಯ ಆಗತೋ ಪಸಾದೋ, ಸೋ ಕತರಪಸಾದೋ ಹೋತೀತಿ. ತಿಪಿಟಕಚೂಳಾಭಯತ್ಥೇರೋ ತಾವ ‘‘ಮಗ್ಗಪಸಾದೋ’’ತಿ ಆಹ, ತಿಪಿಟಕಚೂಳನಾಗತ್ಥೇರೋ ‘‘ಆಗತಮಗ್ಗಸ್ಸ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಣಪ್ಪಸಾದೋ’’ತಿ. ಉಭೋಪಿ ಥೇರಾ ಪಣ್ಡಿತಾ ಬಹುಸ್ಸುತಾ, ಉಭಿನ್ನಂ ಸುಭಾಸಿತಂ. ಮಿಸ್ಸಕಪ್ಪಸಾದೋ ಏಸೋತಿ.