೮. ಅನೇಕವಣ್ಣವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಅನೇಕವಣ್ಣಂ ದರಸೋಕನಾಸನನ್ತಿ ಅನೇಕವಣ್ಣವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೇನ ದೇವಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತೋ ತಾವತಿಂಸಭವನಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ಅನೇಕವಣ್ಣೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ದಿಸ್ವಾ ಸಞ್ಜಾತಗಾರವಬಹುಮಾನೋ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಥೇರೋ –

೧೧೯೯. ‘‘ಅನೇಕವಣ್ಣಂ ದರಸೋಕನಾಸನಂ, ವಿಮಾನಮಾರುಯ್ಹ ಅನೇಕಚಿತ್ತಂ;

ಪರಿವಾರಿತೋ ಅಚ್ಛರಾಸಙ್ಗಣೇನ, ಸುನಿಮ್ಮಿತೋ ಭೂತಪತೀವ ಮೋದಸಿ.

೧೨೦೦. ‘‘ಸಮಸ್ಸಮೋ ನತ್ಥಿ ಕುತೋ ಪನುತ್ತರೋ, ಯಸೇನ ಪುಞ್ಞೇನ ಚ ಇದ್ಧಿಯಾ ಚ;

ಸಬ್ಬೇ ಚ ದೇವಾ ತಿದಸಗಣಾ ಸಮೇಚ್ಚ, ತಂ ತಂ ನಮಸ್ಸನ್ತಿ ಸಸಿಂವ ದೇವಾ;

ಇಮಾ ಚ ತೇ ಅಚ್ಛರಾಯೋ ಸಮನ್ತತೋ, ನಚ್ಚನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಪಮೋದಯನ್ತಿ.

೧೨೦೧. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ,

ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವೋ,

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. –

ಅಧಿಗತಸಮ್ಪತ್ತಿಕಿತ್ತನಮುಖೇನ ಕತಕಮ್ಮಂ ಪುಚ್ಛಿ. ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ –

೧೨೦೨. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ…ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲ’’ನ್ತಿ. –

ವುತ್ತಂ. ಸೋಪಿ –

೧೨೦೩. ‘‘ಅಹಂ ಭದನ್ತೇ ಅಹುವಾಸಿ ಪುಬ್ಬೇ, ಸುಮೇಧನಾಮಸ್ಸ ಜಿನಸ್ಸ ಸಾವಕೋ;

ಪುಥುಜ್ಜನೋ ಅನನುಬೋಧೋಹಮಸ್ಮಿ, ಸೋ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಪರಿಬ್ಬಜಿಸ್ಸಹಂ.

೧೨೦೪. ‘‘ಸೋಹಂ ಸುಮೇಧಸ್ಸ ಜಿನಸ್ಸ ಸತ್ಥುನೋ, ಪರಿನಿಬ್ಬುತಸ್ಸೋಘತಿಣ್ಣಸ್ಸ ತಾದಿನೋ;

ರತನುಚ್ಚಯಂ ಹೇಮಜಾಲೇನ ಛನ್ನಂ, ವನ್ದಿತ್ವಾ ಥೂಪಸ್ಮಿಂ ಮನಂ ಪಸಾದಯಿಂ.

೧೨೦೫. ‘‘ನ ಮಾಸಿ ದಾನಂ ನ ಚ ಮತ್ಥಿ ದಾತುಂ, ಪರೇ ಚ ಖೋ ತತ್ಥ ಸಮಾದಪೇಸಿಂ;

ಪೂಜೇಥ ನಂ ಪೂಜನೀಯಸ್ಸ ಧಾತುಂ, ಏವಂ ಕಿರ ಸಗ್ಗಮಿತೋ ಗಮಿಸ್ಸಥ.

೧೨೦೬. ‘‘ತದೇವ ಕಮ್ಮಂ ಕುಸಲಂ ಕತಂ ಮಯಾ,

ಸುಖಞ್ಚ ದಿಬ್ಬಂ ಅನುಭೋಮಿ ಅತ್ತನಾ;

ಮೋದಾಮಹಂ ತಿದಸಗಣಸ್ಸ ಮಜ್ಝೇ,

ನ ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಸ್ಸ ಖಯಮ್ಪಿ ಅಜ್ಝಗ’’ನ್ತಿ. – ಕಥೇಸಿ;

ಇತೋ ಕಿರ ತಿಂಸಕಪ್ಪಸಹಸ್ಸೇ ಸುಮೇಧೋ ನಾಮ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಸದೇವಕಂ ಲೋಕಂ ಏಕೋಭಾಸಂ ಕತ್ವಾ ಕತಬುದ್ಧಕಿಚ್ಚೋ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೋ, ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ಚ ಭಗವತೋ ಧಾತುಂ ಗಹೇತ್ವಾ ರತನಚೇತಿಯೇ ಕತೇ ಅಞ್ಞತರೋ ಪುರಿಸೋ ಸತ್ಥು ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಿತ್ವಾ ಅನವಟ್ಠಿತಚಿತ್ತತಾಯ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಕೋ ಹುತ್ವಾ ಉಪ್ಪಬ್ಬಜಿ. ಉಪ್ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಚ ಸಂವೇಗಬಹುಲತಾಯ ಧಮ್ಮಚ್ಛನ್ದವನ್ತತಾಯ ಚ ಚೇತಿಯಙ್ಗಣೇ ಸಮ್ಮಜ್ಜನಪರಿಭಣ್ಡಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತೋ ನಿಚ್ಚಸೀಲಉಪೋಸಥಸೀಲಾನಿ ರಕ್ಖನ್ತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೋ ಅಞ್ಞೇ ಚ ಪುಞ್ಞಕಿರಿಯಾಯ ಸಮಾದಪೇನ್ತೋ ವಿಚರಿ. ಸೋ ಆಯುಪರಿಯೋಸಾನೇ ಕಾಲಕತೋ ತಾವತಿಂಸೇಸು ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಸೋ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಸ್ಸ ಉಳಾರಭಾವೇನ ಮಹೇಸಕ್ಖೋ ಮಹಾನುಭಾವೋ ಸಕ್ಕಾದೀಹಿ ದೇವತಾಹಿ ಸಕ್ಕತಪೂಜಿತೋ ಹುತ್ವಾ ತತ್ಥ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಠತ್ವಾ ತತೋ ಚುತೋ ಅಪರಾಪರಂ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ತಸ್ಸೇವ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕಾವಸೇಸೇನ ತಾವತಿಂಸಭವನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ‘‘ಅನೇಕವಣ್ಣೋ’’ತಿ ನಂ ದೇವತಾ ಸಞ್ಜಾನಿಂಸು. ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ ‘‘ಅಥ ನಂ ಅನೇಕವಣ್ಣೋ ದೇವಪುತ್ತೋ…ಪೇ… ನ ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಸ್ಸ ಖಯಮ್ಪಿ ಅಜ್ಝಗನ್ತಿ ಕಥೇಸೀ’’ತಿ.

೧೧೯೯. ತತ್ಥ ಅನೇಕವಣ್ಣನ್ತಿ ನೀಲಪೀತಾದಿವಸೇನ ವಿವಿಧವಣ್ಣತಾಯ ಅನನ್ತರವಿಮಾನಾದೀನಂ ವಿವಿಧಸಣ್ಠಾನತಾಯ ಚ ನಾನಾವಿಧವಣ್ಣಂ. ದರಸೋಕನಾಸನನ್ತಿ ಸೀತಲಭಾವೇನ ದರಥಪರಿಳಾಹಾನಂ ವಿನೋದನತೋ ಮನುಞ್ಞತಾಯ ದಸ್ಸನೀಯತಾಯ ಚ ಸೋಕಸ್ಸ ಅನೋಕಾಸತೋ ದರಸೋಕನಾಸನಂ. ಅನೇಕಚಿತ್ತನ್ತಿ ನಾನಾವಿಧಚಿತ್ತರೂಪಂ. ಸುನಿಮ್ಮಿತೋ ಭೂತಪತೀವಾತಿ ತಾವತಿಂಸಕಾಯಿಕೋಪಿ ಉಳಾರದಿಬ್ಬಭೋಗತಾಯ ಸುನಿಮ್ಮಿತದೇವರಾಜಾ ವಿಯ ಮೋದಸಿ ತುಸ್ಸಸಿ ಅಭಿರಮಸಿ.

೧೨೦೦. ಸಮಸ್ಸಮೋತಿ ಸಮೋ ಏವ ಹುತ್ವಾ ಸಮೋ, ನಿಬ್ಬರಿಯಾಯೇನ ಸದಿಸೋ ತೇ ತುಯ್ಹಂ ನತ್ಥಿ, ಕುತೋ ಪನ ಕೇನ ಕಾರಣೇನ ಉತ್ತರಿ ಅಧಿಕೋ ಕೋ ನಾಮ ಸಿಯಾ. ಕೇನ ಪನ ಸಮತಾ ಉತ್ತರಿತರತಾ ಚಾತಿ ಆಹ ‘‘ಯಸೇನ ಪುಞ್ಞೇನ ಚ ಇದ್ಧಿಯಾ ಚಾ’’ತಿ. ತತ್ಥ ಯಸೇನಾತಿ ಪರಿವಾರೇನ. ಇದ್ಧಿಯಾತಿ ಆನುಭಾವೇನ. ಯಸೇನಾತಿ ವಾ ಇಸ್ಸರಿಯೇನ, ಇದ್ಧಿಯಾತಿ ದೇವಿದ್ಧಿಯಾ. ಯಸೇನಾತಿ ವಾ ವಿಭವಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ, ಇದ್ಧಿಯಾತಿ ಯಥಿಚ್ಛಿ ತಸ್ಸ ಕಾಮಗುಣಸ್ಸ ಇಜ್ಝನೇನ. ಯಸೇನಾತಿ ವಾ ಕಿತ್ತಿಘೋಸೇನ, ಇದ್ಧಿಯಾತಿ ಸಮಿದ್ಧಿಯಾ. ಪುಞ್ಞೇನಾತಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ವುತ್ತಾವಸಿಟ್ಠಪುಞ್ಞಫಲೇನ, ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮೇನೇವ ವಾ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಚ ದೇವಾ’’ತಿ ಸಾಮಞ್ಞತೋ ಗಹಿತಮತ್ಥಂ ‘‘ತಿದಸಗಣಾ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ವಿಸೇಸೇತ್ವಾ ವುತ್ತಂ. ಏಕಚ್ಚಸ್ಸ ಪಚ್ಚೇಕಂ ನಿಪಚ್ಚಕಾರಂ ಕರೋನ್ತಾಪಿ ಪಮುದಿತಾ ನ ಕರೋನ್ತಿ, ನ ಏವಮೇತಸ್ಸ. ಏತಸ್ಸ ಪನ ಪಮುದಿತಾಪಿ ಕರೋನ್ತಿಯೇವಾತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಸಮೇಚ್ಚಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ತಂ ತನ್ತಿ ತಂ ತ್ವಂ. ಸಸಿಂವ ದೇವಾತಿ ಯಥಾ ನಾಮ ಸುಕ್ಕಪಕ್ಖಪಾಟಿಪದಿಯಂ ದಿಸ್ಸಮಾನಂ ಸಸಿಂ ಚನ್ದಂ ಮನುಸ್ಸಾ ದೇವಾ ಚ ಆದರಜಾತಾ ನಮಸ್ಸನ್ತಿ, ಏವಂ ತಂ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತಿದಸಗಣಾ ನಮಸ್ಸನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೨೦೩. ಭದನ್ತೇತಿ ಥೇರಂ ಗಾರವಬಹುಮಾನೇನ ಸಮುದಾಚರತಿ. ಅಹುವಾಸಿನ್ತಿ ಅಹೋಸಿಂ. ಪುಬ್ಬೇತಿ ಪುರಿಮಜಾತಿಯಂ. ಸುಮೇಧನಾಮಸ್ಸ ಜಿನಸ್ಸ ಸಾವಕೋತಿ ಸುಮೇಧೋತಿ ಏವಂ ಪಾಕಟನಾಮಸ್ಸ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ದಸ್ಸ ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜಿತಭಾವೇನ ಸಾವಕೋ. ಪುಥೂಜ್ಜನೋತಿ ಅನರಿಯೋ. ತತ್ಥಾಪಿ ಸಚ್ಚಾನಂ ಅನುಬೋಧಮತ್ತಸ್ಸಾಪಿ ಅಭಾವೇನ ಅನನುಬೋಧೋ. ಸೋ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಪರಿಬ್ಬಜಿಸ್ಸಹನ್ತಿ ಸೋ ಅಹಂ ಸತ್ತ ಸಂವಚ್ಛರಾನಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಗುಣಮತ್ತೇನ ವಿಚರಿಂ, ಉತ್ತರಿಮನುಸ್ಸಧಮ್ಮಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛಿನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

೧೨೦೪. ರತನುಚ್ಚಯನ್ತಿ ಮಣಿಕನಕಾದಿರತನೇಹಿ ಉಚ್ಚಿತಂ ಉಸ್ಸಿತರತನಚೇತಿಯಂ. ಹೇಮಜಾಲೇನ ಛನ್ನನ್ತಿ ಸಮನ್ತತೋ ಉಪರಿ ಚ ಕಞ್ಚನಜಾಲೇನ ಪಟಿಚ್ಛಾದಿತಂ. ವನ್ದಿತ್ವಾತಿ ಪಞ್ಚಪತಿಟ್ಠಿತೇನ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಪಣಾಮಂ ಕತ್ವಾ. ಥೂಪಸ್ಮಿಂ ಮನಂ ಪಸಾದಯಿನ್ತಿ ‘‘ಸಬ್ಬಞ್ಞುಗುಣಾಧಿಟ್ಠಾನಾಯ ವತ ಧಾತುಯಾ ಅಯಂ ಥೂಪೋ’’ತಿ ಥೂಪಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದೇಸಿಂ.

೧೨೦೫. ನ ಮಾಸಿ ದಾನನ್ತಿ ಮೇ ಮಯಾ ಕತಂ ದಾನಂ ನಾಸಿ ನಾಹೋಸಿ. ಕಸ್ಮಾ ಪನ? ನ ಚ ಮೇತ್ಥಿ ದಾತುನ್ತಿ ಮೇ ಮಮ ಪರಿಗ್ಗಹಭೂತಂ ದಾನಂ ದಾತುಂ ನ ಅತ್ಥಿ, ನ ಕಿಞ್ಚಿ ದೇಯ್ಯವತ್ಥು ವಿಜ್ಜತಿ, ಪರೇ ಚ ಖೋ ಸತ್ತೇ ತತ್ಥ ದಾನೇ ಸಮಾದಪೇಸಿಂ. ‘‘ಪರೇಸಞ್ಚ ತತ್ಥ ಸಮಾದಪೇಸಿ’’ನ್ತಿ ಚ ಪಠನ್ತಿ, ತತ್ಥ ಪರೇಸನ್ತಿ ಉಪಯೋಗತ್ಥೇ ಸಾಮಿವಚನಂ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ಪೂಜೇಥ ನನ್ತಿಆದಿ ಸಮಾದಪನಾಕಾರದಸ್ಸನಂ, ತಂ ಧಾತುನ್ತಿ ಯೋಜನಾ. ಏವಂ ಕಿರಾತಿ ಕಿರ-ಸದ್ದೋ ಅನುಸ್ಸವತ್ಥೋ.

೧೨೦೬. ನ ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಸ್ಸ ಖಯಮ್ಪಿ ಅಜ್ಝಗನ್ತಿ ತಸ್ಸ ತದಾ ಸುಮೇಧಂ ಭಗವನ್ತಂ ಉದ್ದಿಸ್ಸ ಕತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪರಿಕ್ಖಯಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛಿಂ, ತಸ್ಸೇವ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕಾವಸೇಸಂ ಪಚ್ಚನುಭೋಮೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಯಂ ಪನೇತ್ಥ ನ ವುತ್ತಂ, ತಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯತ್ತಾ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವಾತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ.

ಅನೇಕವಣ್ಣವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.