೩. ಮಣಿಥೂಣವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಉಚ್ಚಮಿದಂ ಮಣಿಥೂಣಂ ವಿಮಾನನ್ತಿ ಮಣಿಥೂಣವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಥೇರಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಅರಞ್ಞಾಯತನೇ ವಿಹರನ್ತಿ. ತೇಸಂ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಗಮನಮಗ್ಗೇ ಏಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ವಿಸಮಂ ಸಮಂ ಕರೋತಿ, ಕಣ್ಟಕೇ ನೀಹರತಿ, ಗಚ್ಛಗುಮ್ಬೇ ಅಪನೇತಿ, ಉದಕಕಾಲೇ ಮಾತಿಕಾಸು ಸೇತುಂ ಬನ್ಧತಿ, ವಿವನಟ್ಠಾನೇಸು ಛಾಯಾರುಕ್ಖೇ ರೋಪೇತಿ, ಜಲಾಸಯೇಸು ಮತ್ತಿಕಂ ಉದ್ಧರಿತ್ವಾ ತೇ ಪುಥುಲಗಮ್ಭೀರೇ ಕರೋತಿ, ತಿತ್ಥೇ ಸಮ್ಪಾದೇತಿ, ಯಥಾವಿಭವಂ ದಾನಂ ದೇತಿ, ಸೀಲಂ ರಕ್ಖತಿ. ಸೋ ಅಪರಭಾಗೇ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ತಾವತಿಂಸೇಸು ದ್ವಾದಸಯೋಜನಿಕೇ ಕನಕವಿಮಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನತ್ಥೇರೋ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ –

೧೧೨೬. ‘‘ಉಚ್ಚಮಿದಂ ಮಣಿಥೂಣಂ ವಿಮಾನಂ, ಸಮನ್ತತೋ ದ್ವಾದಸ ಯೋಜನಾನಿ;

ಕೂಟಾಗಾರಾ ಸತ್ತಸತಾ ಉಳಾರಾ, ವೇಳುರಿಯಥಮ್ಭಾ ರುಚಕತ್ಥತಾ ಸುಭಾ.

೧೧೨೭. ‘‘ತತ್ಥಚ್ಛಸಿ ಪಿವಸಿ ಖಾದಸಿ ಚ, ದಿಬ್ಬಾ ಚ ವೀಣಾ ಪವದನ್ತಿ ವಗ್ಗುಂ;

ದಿಬ್ಬಾ ರಸಾ ಕಾಮಗುಣೇತ್ಥ ಪಞ್ಚ, ನಾರಿಯೋ ಚ ನಚ್ಚನ್ತಿ ಸುವಣ್ಣಚ್ಛನ್ನಾ.

೧೧೨೮. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ಸೋಪಿ ತಸ್ಸ ಗಾಥಾಹಿ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ –

೧೧೩೦. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೧೩೧. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ವಿವನೇ ಪಥೇ ಸಙ್ಕಮನಂ ಅಕಾಸಿಂ;

ಆರಾಮರುಕ್ಖಾನಿ ಚ ರೋಪಯಿಸ್ಸಂ, ಪಿಯಾ ಚ ಮೇ ಸೀಲವನ್ತೋ ಅಹೇಸುಂ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೧೧೩೨. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೧೧೩೧. ತತ್ಥ ವಿವನೇತಿ ಅರಞ್ಞೇ. ಆರಾಮರುಕ್ಖಾನಿ ಚಾ ಆರಾಮಭೂತೇ ರುಕ್ಖೇ, ಆರಾಮಂ ಕತ್ವಾ ತತ್ಥ ರುಕ್ಖೇ ರೋಪೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಮಣಿಥೂಣವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.