೮. ಪಠಮಕುಣ್ಡಲೀವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಅಲಙ್ಕತೋ ಮಲ್ಯಧರೋ ಸುವತ್ಥೋತಿ ಕುಣ್ಡಲೀವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ದ್ವೇ ಅಗ್ಗಸಾವಕಾ ಸಪರಿವಾರಾ ಕಾಸೀಸು ಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತಾ ಸೂರಿಯತ್ಥಙ್ಗಮನವೇಲಾಯಂ ಅಞ್ಞತರಂ ವಿಹಾರಂ ಪಾಪುಣಿಂಸು. ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಸುತ್ವಾ ತಸ್ಸ ವಿಹಾರಸ್ಸ ಗೋಚರಗಾಮೇ ಅಞ್ಞತರೋ ಉಪಾಸಕೋ ಥೇರೇ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಾದಧೋವನಂ ಪಾದಬ್ಭಞ್ಜನತೇಲಂ ಮಞ್ಚಪೀಠಂ ಪಚ್ಚತ್ಥರಣಂ ಪದೀಪಿಯಞ್ಚ ಉಪನೇತ್ವಾ ಸ್ವಾತನಾಯ ಚ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ದುತಿಯದಿವಸೇ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇಸಿ, ಥೇರಾ ತಸ್ಸ ಅನುಮೋದನಂ ವತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿಂಸು. ಸೋ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ತಾವತಿಂಸೇಸು ದ್ವಾದಸಯೋಜನಿಕೇ ಕನಕವಿಮಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನತ್ಥೇರೋ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ –

೧೦೯೪. ‘‘ಅಲಙ್ಕತೋ ಮಲ್ಯಧರೋ ಸುವತ್ಥೋ, ಸುಕುಣ್ಡಲೀ ಕಪ್ಪಿತಕೇಸಮಸ್ಸು;

ಆಮುತ್ತಹತ್ಥಾಭರಣೋ ಯಸಸ್ಸೀ, ದಿಬ್ಬೇ ವಿಮಾನಮ್ಹಿ ಯಥಾಪಿ ಚನ್ದಿಮಾ.

೧೦೯೫. ‘‘ದಿಬ್ಬಾ ಚ ವೀಣಾ ಪವದನ್ತಿ ವಗ್ಗುಂ, ಅಟ್ಠಟ್ಠಕಾ ಸಿಕ್ಖಿತಾ ಸಾಧುರೂಪಾ;

ದಿಬ್ಬಾ ಚ ಕಞ್ಞಾ ತಿದಸಚರಾ ಉಳಾರಾ, ನಚ್ಚನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಪಮೋದಯನ್ತಿ.

೧೦೯೬. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ಸೋಪಿ ತಸ್ಸ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ –

೧೦೯೭. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೦೯೮. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ದಿಸ್ವಾನ ಸಮಣೇ ಸೀಲವನ್ತೇ;

ಸಮ್ಪನ್ನವಿಜ್ಜಾಚರಣೇ ಯಸಸ್ಸೀ, ಬಹುಸ್ಸುತೇ ತಣ್ಹಕ್ಖಯೂಪಪನ್ನೇ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೧೦೯೯. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೧೦೯೪. ತತ್ಥ ಸುಕುಣ್ಡಲೀತಿ ಸುನ್ದರೇಹಿ ಕುಣ್ಡಲೇಹಿ ಅಲಙ್ಕತಕಣ್ಣೋ. ‘‘ಸಕುಣ್ಡಲೀ’’ತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ಸದಿಸಂ ಕುಣ್ಡಲಂ ಸಕುಣ್ಡಲಂ, ತಂ ಅಸ್ಸ ಅತ್ಥೀತಿ ಸಕುಣ್ಡಲೀ, ಯುತ್ತಕುಣ್ಡಲೀ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಞ್ಚ ತುಯ್ಹಞ್ಚ ಅನುಚ್ಛವಿಕಕುಣ್ಡಲೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕಪ್ಪಿತಕೇಸಮಸ್ಸೂತಿ ಸಮ್ಮಾಕಪ್ಪಿತಕೇಸಮಸ್ಸು. ಆಮುತ್ತಹತ್ಥಾಭರಣೋತಿ ಪಟಿಮುಕ್ಕಅಙ್ಗುಲಿಯಾದಿಹತ್ಥಾಭರಣೋ.

೧೦೯೮. ತಣ್ಹಕ್ಖಯೂಪಪನ್ನೇತಿ ತಣ್ಹಕ್ಖಯಂ ಅರಹತ್ತಂ, ನಿಬ್ಬಾನಮೇವ ವಾ ಉಪಗತೇ, ಅಧಿಗತವನ್ತೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಸಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಪಠಮಕುಣ್ಡಲೀವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.