೧೧. ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಮಹನ್ತಂ ನಾಗಂ ಅಭಿರುಯ್ಹಾತಿ ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ರಾಜಗಹೇ ಅಞ್ಞತರೋ ಉಪಾಸಕೋ ಸದ್ಧೋ ಪಸನ್ನೋ ಪಞ್ಚಸು ಸೀಲೇಸು ಪತಿಟ್ಠಿತೋ ಉಪೋಸಥದಿವಸೇಸು ಉಪೋಸಥಸೀಲಂ ಸಮಾದಿಯಿತ್ವಾ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಅತ್ತನೋ ವಿಭವಾನುರೂಪಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ದಾನಾನಿ ದತ್ವಾ ಸಯಂ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸುದ್ಧವತ್ಥನಿವತ್ಥೋ ಸುದ್ಧುತ್ತರಾಸಙ್ಗೋ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಅಟ್ಠ ಪಾನಾನಿ ಗಾಹಾಪೇತ್ವಾ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ನಿಯ್ಯಾದೇತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣಾತಿ. ಏವಂ ಸೋ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ದಾನಮಯಂ ಸೀಲಮಯಞ್ಚ ಬಹುಂ ಸುಚರಿತಂ ಉಪಚಿನಿತ್ವಾ ಇತೋ ಚುತೋ ತಾವತಿಂಸೇಸು ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಾನುಭಾವೇನ ಸಬ್ಬಸೇತೋ ಮಹನ್ತೋ ದಿಬ್ಬೋ ಹತ್ಥಿನಾಗೋ ಪಾತುರಹೋಸಿ. ಸೋ ತಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ ಮಹನ್ತೇನ ಪರಿವಾರೇನ ಮಹನ್ತೇನ ದಿಬ್ಬಾನುಭಾವೇನ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಉಯ್ಯಾನಕೀಳಂ ಗಚ್ಛತಿ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಕತಞ್ಞುತಾಯ ಚೋದಿಯಮಾನೋ ಅಡ್ಢರತ್ತಿಸಮಯೇ ತಂ ದಿಬ್ಬನಾಗಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ ಮಹತಾ ಪರಿವಾರೇನ ‘‘ಭಗವನ್ತಂ ವನ್ದಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ದೇವಲೋಕತೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ವೇಳುವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಹತ್ಥಿಕ್ಖನ್ಧತೋ ಓರುಯ್ಹ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಂ ಭಗವತೋ ಸಮೀಪೇ ಠಿತೋ ಆಯಸ್ಮಾ ವಙ್ಗೀಸೋ ಭಗವತೋ ಅನುಞ್ಞಾಯ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಪುಚ್ಛಿ –

೯೬೮. ‘‘ಮಹನ್ತಂ ನಾಗಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ, ಸಬ್ಬಸೇತಂ ಗಜುತ್ತಮಂ;

ವನಾ ವನಂ ಅನುಪರಿಯಾಸಿ, ನಾರೀಗಣಪುರಕ್ಖತೋ;

ಓಭಾಸೇನ್ತೋ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.

೯೬೯. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥಾ ಪುಚ್ಛಿತೋ ಸೋಪಿ ತಸ್ಸ ಗಾಥಾಹಿ ಏವ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ.

೯೭೧. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ, ವಙ್ಗೀಸೇನೇವ ಪುಚ್ಛಿತೋ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠೋ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೯೭೨. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ಉಪಾಸಕೋ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಅಹೋಸಿಂ;

ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತೋ ಅಹೋಸಿಂ, ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಂ ಪರಿವಜ್ಜಯಿಸ್ಸಂ.

೯೭೩. ‘‘ಅಮಜ್ಜಪೋ ನೋ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿಂ, ಸಕೇನ ದಾರೇನ ಚ ತುಟ್ಠೋ ಅಹೋಸಿಂ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೯೭೪. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಅಪುಬ್ಬಂ ನತ್ಥಿ, ಸೇಸಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.