೧೧. ತಿಂಸಮತ್ತಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ಮುಸಲಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾನಾತಿಆದಿಕಾ ತಿಂಸಮತ್ತಾನಂ ಥೇರೀನಂ ಗಾಥಾ. ತಾಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಂ ಕುಸಲಂ ಉಪಚಿನನ್ತಿಯೋ ಅನುಕ್ಕಮೇನ ಉಪಚಿತವಿಮೋಕ್ಖಸಮ್ಭಾರಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಸಕಕಮ್ಮಸಞ್ಚೋದಿತಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ವಾ ಪಟಾಚಾರಾಯ ಥೇರಿಯಾ ಸನ್ತಿಕೇ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಪಟಿಲದ್ಧಸದ್ಧಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಪರಿಸುದ್ಧಸೀಲಾ ವತ್ತಪಟಿವತ್ತಂ ಪರಿಪೂರೇನ್ತಿಯೋ ವಿಹರನ್ತಿ. ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಪಟಾಚಾರಾಥೇರೀ ತಾಸಂ ಓವಾದಂ ದೇನ್ತೀ –

೧೧೭. ‘‘ಮುಸಲಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾನ, ಧಞ್ಞಂ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತಿ ಮಾಣವಾ;

ಪುತ್ತದಾರಾನಿ ಪೋಸೇನ್ತಾ, ಧನಂ ವಿನ್ದನ್ತಿ ಮಾಣವಾ.

೧೧೮. ‘‘ಕರೋಥ ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ, ಯಂ ಕತ್ವಾ ನಾನುತಪ್ಪತಿ;

ಖಿಪ್ಪಂ ಪಾದಾನಿ ಧೋವಿತ್ವಾ, ಏಕಮನ್ತೇ ನಿಸೀದಥ;

ಚೇತೋಸಮಥಮನುಯುತ್ತಾ, ಕರೋಥ ಬುದ್ಧಸಾಸನ’’ನ್ತಿ. – ಇಮಾ ದ್ವೇ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ;

ತತ್ಥಾಯಂ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಇಮೇ ಸತ್ತಾ ಜೀವಿತಹೇತು ಮುಸಲಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಪರೇಸಂ ಧಞ್ಞಂ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತಿ, ಉದುಕ್ಖಲಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಿ. ಅಞ್ಞಮ್ಪಿ ಏದಿಸಂ ನಿಹೀನಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ಪುತ್ತದಾರಂ ಪೋಸೇನ್ತಾ ಯಥಾರಹಂ ಧನಮ್ಪಿ ಸಂಹರನ್ತಿ. ತಂ ಪನ ನೇಸಂ ಕಮ್ಮಂ ನಿಹೀನಂ ಗಮ್ಮಂ ಪೋಥುಜ್ಜನಿಕಂ ದುಕ್ಖಂ ಅನತ್ಥಸಞ್ಹಿತಞ್ಚ. ತಸ್ಮಾ ಏದಿಸಂ ಸಂಕಿಲೇಸಿಕಪಪಞ್ಚಂ ವಜ್ಜೇತ್ವಾ ಕರೋಥ ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ ಸಿಕ್ಖತ್ತಯಸಙ್ಖಾತಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ ಕರೋಥ ಸಮ್ಪಾದೇಥ ಅತ್ತನೋ ಸನ್ತಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಥ. ತತ್ಥ ಕಾರಣಮಾಹ – ‘‘ಯಂ ಕತ್ವಾ ನಾನುತಪ್ಪತೀ’’ತಿ, ಯಸ್ಸ ಕರಣಹೇತು ಏತರಹಿ ಆಯತಿಞ್ಚ ಅನುತಾಪಂ ನಾಪಜ್ಜತಿ. ಇದಾನಿ ತಸ್ಸ ಕರಣೇ ಪುಬ್ಬಕಿಚ್ಚಂ ಅನುಯೋಗವಿಧಿಞ್ಚ ದಸ್ಸೇತುಂ, ‘‘ಖಿಪ್ಪಂ ಪಾದಾನಿ ಧೋವಿತ್ವಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಯಸ್ಮಾ ಅಧೋವಿತಪಾದಸ್ಸ ಅವಿಕ್ಖಾಲಿತಮುಖಸ್ಸ ಚ ನಿಸಜ್ಜಸುಖಂ ಉತುಸಪ್ಪಾಯಲಾಭೋ ಚ ನ ಹೋತಿ, ಪಾದೇ ಪನ ಧೋವಿತ್ವಾ ಮುಖಞ್ಚ ವಿಕ್ಖಾಲೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತೇ ನಿಸಿನ್ನಸ್ಸ ತದುಭಯಂ ಲಭತಿ, ತಸ್ಮಾ ಖಿಪ್ಪಂ ಇಮಂ ಯಥಾಲದ್ಧಂ ಖಣಂ ಅವಿರಾಧೇನ್ತಿಯೋ ಪಾದಾನಿ ಅತ್ತನೋ ಪಾದೇ ಧೋವಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತೇ ವಿವಿತ್ತೇ ಓಕಾಸೇ ನಿಸೀದಥ ನಿಸಜ್ಜಥ. ಅಟ್ಠತಿಂಸಾಯ ಆರಮ್ಮಣೇಸು ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ಚಿತ್ತರುಚಿಕೇ ಆರಮ್ಮಣೇ ಅತ್ತನೋ ಚಿತ್ತಂ ಉಪನಿಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಚೇತೋಸಮಥಮನುಯುತ್ತಾ ಸಮಾಹಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ ಚತುಸಚ್ಚಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಭಾವನಾವಸೇನ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾಸನಂ ಓವಾದಂ ಅನುಸಿಟ್ಠಿಂ ಕರೋಥ ಸಮ್ಪಾದೇಥಾತಿ.

ಅಥ ತಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ತಸ್ಸಾ ಥೇರಿಯಾ ಓವಾದೇ ಠತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ಭಾವನಾಯ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಿಯೋ ಞಾಣಸ್ಸ ಪರಿಪಾಕಂ ಗತತ್ತಾ ಹೇತುಸಮ್ಪನ್ನತಾಯ ಚ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಪಟಿಪತ್ತಿಂ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಿತ್ವಾ ಓವಾದಗಾಥಾಹಿ ಸದ್ಧಿಂ –

೧೧೯. ‘‘ತಸ್ಸಾ ತಾ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಪಟಾಚಾರಾಯ ಸಾಸನಂ;

ಪಾದೇ ಪಕ್ಖಾಲಯಿತ್ವಾನ, ಏಕಮನ್ತಂ ಉಪಾವಿಸುಂ;

ಚೇತೋಸಮಥಮನುಯುತ್ತಾ, ಅಕಂಸು ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ.

೧೨೦. ‘‘ರತ್ತಿಯಾ ಪುರಿಮೇ ಯಾಮೇ, ಪುಬ್ಬಜಾತಿಮನುಸ್ಸರುಂ;

ರತ್ತಿಯಾ ಮಜ್ಝಿಮೇ ಯಾಮೇ, ದಿಬ್ಬಚಕ್ಖುಂ ವಿಸೋಧಯುಂ;

ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಛಿಮೇ ಯಾಮೇ, ತಮೋಖನ್ಧಂ ಪದಾಲಯುಂ.

೧೨೧. ‘‘ಉಟ್ಠಾಯ ಪಾದೇ ವನ್ದಿಂಸು, ಕತಾ ತೇ ಅನುಸಾಸನೀ;

ಇನ್ದಂವ ದೇವಾ ತಿದಸಾ, ಸಙ್ಗಾಮೇ ಅಪರಾಜಿತಂ;

ಪುರಕ್ಖತ್ವಾ ವಿಹಸ್ಸಾಮ, ತೇವಿಜ್ಜಾಮ್ಹ ಅನಾಸವಾ’’ತಿ. –

ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿಂಸು.

ತತ್ಥ ತಸ್ಸಾ ತಾ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಪಟಾಚಾರಾಯ ಸಾಸನನ್ತಿ ತಸ್ಸಾ ಪಟಾಚಾರಾಯ ಥೇರಿಯಾ ಕಿಲೇಸಪಟಿಸತ್ತುಸಾಸನಟ್ಠೇನ ಸಾಸನಭೂತಂ ಓವಾದವಚನಂ, ತಾ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಸುತ್ವಾ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಸಿರಸಾ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತ್ವಾ.

ಉಟ್ಠಾಯ ಪಾದೇ ವನ್ದಿಂಸು, ಕತಾ ತೇ ಅನುಸಾಸನೀತಿ ಯಥಾಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತಂ ತಸ್ಸಾ ಸಾಸನಂ ಅಟ್ಠಿಂ ಕತ್ವಾ ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಯಥಾಫಾಸುಕಟ್ಠಾನೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಭಾವೇನ್ತಿಯೋ ಭಾವನಂ ಮತ್ಥಕಂ ಪಾಪೇತ್ವಾ ಅತ್ತನಾ ಅಧಿಗತವಿಸೇಸಂ ಆರೋಚೇತುಂ ನಿಸಿನ್ನಾಸನತೋ ಉಟ್ಠಾಯ ತಸ್ಸಾ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಮಹಾಥೇರಿ ತವಾನುಸಾಸನೀ ಯಥಾನುಸಿಟ್ಠಂ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಕತಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಪಾದೇ ಪಞ್ಚಪತಿಟ್ಠಿತೇನ ವನ್ದಿಂಸು. ಇನ್ದಂವ ದೇವಾ ತಿದಸಾ, ಸಙ್ಗಾಮೇ ಅಪರಾಜಿತನ್ತಿ ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೇ ಅಪರಾಜಿತಂ ವಿಜಿತಾವಿಂ ಇನ್ದಂ ತಾವತಿಂಸಾ ದೇವಾ ವಿಯ ಮಹಾಥೇರಿ, ಮಯಂ ತಂ ಪುರಕ್ಖತ್ವಾ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಕತ್ತಬ್ಬಸ್ಸ ಅಭಾವತೋ. ತಸ್ಮಾ ‘‘ತೇವಿಜ್ಜಾಮ್ಹ ಅನಾಸವಾ’’ತಿ ಅತ್ತನೋ ಕತಞ್ಞುಭಾವಂ ಪವೇದೇನ್ತೀ ಇದಮೇವ ತಾಸಂ ಅಞ್ಞಾಬ್ಯಾಕರಣಂ ಅಹೋಸಿ. ಯಂ ಪನೇತ್ಥ ಅತ್ಥತೋ ಅವಿಭತ್ತಂ, ತಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ತಿಂಸಮತ್ತಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.