೪. ನನ್ದಾಪೇತಿವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ಕಾಳೀ ದುಬ್ಬಣ್ಣರೂಪಾಸೀತಿ ಇದಂ ಸತ್ಥರಿ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ನನ್ದಂ ನಾಮ ಪೇತಿಂ ಆರಬ್ಭ ವುತ್ತಂ. ಸಾವತ್ಥಿಯಾ ಕಿರ ಅವಿದೂರೇ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಗಾಮಕೇ ನನ್ದಿಸೇನೋ ನಾಮ ಉಪಾಸಕೋ ಅಹೋಸಿ ಸದ್ಧೋ ಪಸನ್ನೋ. ಭರಿಯಾ ಪನಸ್ಸ ನನ್ದಾ ನಾಮ ಅಸ್ಸದ್ಧಾ ಅಪ್ಪಸನ್ನಾ ಮಚ್ಛರಿನೀ ಚಣ್ಡೀ ಫರುಸವಚನಾ ಸಾಮಿಕೇ ಅಗಾರವಾ ಅಗ್ಗತಿಸ್ಸಾ ಸಸ್ಸುಂ ಚೋರಿವಾದೇನ ಅಕ್ಕೋಸತಿ ಪರಿಭಾಸತಿ. ಸಾ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಪೇತಯೋನಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ತಸ್ಸೇವ ಗಾಮಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ವಿಚರನ್ತೀ ಏಕದಿವಸಂ ನನ್ದಿಸೇನಸ್ಸ ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಗಾಮತೋ ನಿಕ್ಖಮನ್ತಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ –

೧೬೮. ‘‘ಕಾಳೀ ದುಬ್ಬಣ್ಣರೂಪಾಸಿ, ಫರುಸಾ ಭೀರುದಸ್ಸನಾ;

ಪಿಙ್ಗಲಾಸಿ ಕಳಾರಾಸಿ, ನ ತಂ ಮಞ್ಞಾಮಿ ಮಾನುಸಿ’’ನ್ತಿ. –

ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ. ತತ್ಥ ಕಾಳೀತಿ ಕಾಳವಣ್ಣಾ, ಝಾಮಙ್ಗಾರಸದಿಸೋ ಹಿಸ್ಸಾ ವಣ್ಣೋ ಅಹೋಸಿ. ಫರುಸಾತಿ ಖರಗತ್ತಾ. ಭೀರುದಸ್ಸನಾತಿ ಭಯಾನಕದಸ್ಸನಾ ಸಪ್ಪಟಿಭಯಾಕಾರಾ. ‘‘ಭಾರುದಸ್ಸನಾ’’ತಿ ವಾ ಪಾಠೋ, ಭಾರಿಯದಸ್ಸನಾ, ದುಬ್ಬಣ್ಣತಾದಿನಾ ದುದ್ದಸಿಕಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಿಙ್ಗಲಾತಿ ಪಿಙ್ಗಲಲೋಚನಾ. ಕಳಾರಾತಿ ಕಳಾರದನ್ತಾ. ನ ತಂ ಮಞ್ಞಾಮಿ ಮಾನುಸಿನ್ತಿ ಅಹಂ ತಂ ಮಾನುಸಿನ್ತಿ ನ ಮಞ್ಞಾಮಿ, ಪೇತಿಮೇವ ಚ ತಂ ಮಞ್ಞಾಮೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಪೇತೀ ಅತ್ತಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೀ –

೧೬೯. ‘‘ಅಹಂ ನನ್ದಾ ನನ್ದಿಸೇನ, ಭರಿಯಾ ತೇ ಪುರೇ ಅಹುಂ;

ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಕರಿತ್ವಾನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತಾ’’ತಿ. –

ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ಅಹಂ ನನ್ದಾ ನನ್ದಿಸೇನಾತಿ ಸಾಮಿ ನನ್ದಿಸೇನ ಅಹಂ ನನ್ದಾ ನಾಮ. ಭರಿಯಾ ತೇ ಪುರೇ ಅಹುನ್ತಿ ಪುರಿಮಜಾತಿಯಂ ತುಯ್ಹಂ ಭರಿಯಾ ಅಹೋಸಿಂ. ಇತೋ ಪರಂ –

೧೭೦. ‘‘ಕಿಂ ನು ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ, ಮನಸಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಕತಂ;

ಕಿಸ್ಸ ಕಮ್ಮವಿಪಾಕೇನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತಾ’’ತಿ. –

ತಸ್ಸ ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಪುಚ್ಛಾ. ಅಥಸ್ಸ ಸಾ –

೧೭೧. ‘‘ಚಣ್ಡೀ ಚ ಫರುಸಾ ಚಾಸಿಂ, ತಯಿ ಚಾಪಿ ಅಗಾರವಾ;

ತಾಹಂ ದುರುತ್ತಂ ವತ್ವಾನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತಾ’’ತಿ. –

ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ. ಪುನ ಸೋ –

೧೭೨. ‘‘ಹನ್ದುತ್ತರೀಯಂ ದದಾಮಿ ತೇ, ಇಮಂ ದುಸ್ಸಂ ನಿವಾಸಯ;

ಇಮಂ ದುಸ್ಸಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ, ಏಹಿ ನೇಸ್ಸಾಮಿ ತಂ ಘರಂ.

೧೭೩. ‘‘ವತ್ಥಞ್ಚ ಅನ್ನಪಾನಞ್ಚ, ಲಚ್ಛಸಿ ತ್ವಂ ಘರಂ ಗತಾ;

ಪುತ್ತೇ ಚ ತೇ ಪಸ್ಸಿಸ್ಸಸಿ, ಸುಣಿಸಾಯೋ ಚ ದಕ್ಖಸೀ’’ತಿ. – ಅಥಸ್ಸ ಸಾ –

೧೭೪. ‘‘ಹತ್ಥೇನ ಹತ್ಥೇ ತೇ ದಿನ್ನಂ, ನ ಮಯ್ಹಂ ಉಪಕಪ್ಪತಿ;

ಭಿಕ್ಖೂ ಚ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನೇ, ವೀತರಾಗೇ ಬಹುಸ್ಸುತೇ.

೧೭೫. ‘‘ತಪ್ಪೇಹಿ ಅನ್ನಪಾನೇನ, ಮಮ ದಕ್ಖಿಣಮಾದಿಸ;

ತದಾಹಂ ಸುಖಿತಾ ಹೇಸ್ಸಂ, ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಿನೀ’’ತಿ. –

ದ್ವೇ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ. ತತೋ –

೧೭೬. ‘‘ಸಾಧೂತಿ ಸೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ, ದಾನಂ ವಿಪುಲಮಾಕಿರಿ;

ಅನ್ನಂ ಪಾನಂ ಖಾದನೀಯಂ, ವತ್ಥಸೇನಾಸನಾನಿ ಚ;

ಛತ್ತಂ ಗನ್ಧಞ್ಚ ಮಾಲಞ್ಚ, ವಿವಿಧಾ ಚ ಉಪಾಹನಾ.

೧೭೭. ‘‘ಭಿಕ್ಖೂ ಚ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನೇ, ವೀತರಾಗೇ ಬಹುಸ್ಸುತೇ;

ತಪ್ಪೇತ್ವಾ ಅನ್ನಪಾನೇನ, ತಸ್ಸಾ ದಕ್ಖಿಣಮಾದಿಸೀ.

೧೭೮. ‘‘ಸಮನನ್ತರಾನುದ್ದಿಟ್ಠೇ, ವಿಪಾಕೋ ಉದಪಜ್ಜಥ;

ಭೋಜನಚ್ಛಾದನಪಾನೀಯಂ, ದಕ್ಖಿಣಾಯ ಇದಂ ಫಲಂ.

೧೭೯. ‘‘ತತೋ ಸುದ್ಧಾ ಸುಚಿವಸನಾ, ಕಾಸಿಕುತ್ತಮಧಾರಿನೀ;

ವಿಚಿತ್ತವತ್ಥಾಭರಣಾ, ಸಾಮಿಕಂ ಉಪಸಙ್ಕಮೀ’’ತಿ. –

ಚತಸ್ಸೋ ಗಾಥಾ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರೇಹಿ ವುತ್ತಾ. ತತೋ ಪರಂ –

೧೮೦. ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತೇನ ವಣ್ಣೇನ, ಯಾ ತ್ವಂ ತಿಟ್ಠಸಿ ದೇವತೇ;

ಓಭಾಸೇನ್ತೀ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.

೧೮೧. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ, ಕೇನ ತೇ ಇಧ ಮಿಜ್ಝತಿ;

ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ ಚ ತೇ ಭೋಗಾ, ಯೇ ಕೇಚಿ ಮನಸೋ ಪಿಯಾ.

೧೮೨. ‘‘ಪುಚ್ಛಾಮಿ ತಂ ದೇವಿ ಮಹಾನುಭಾವೇ, ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವಾ, ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೧೮೩. ‘‘ಅಹಂ ನನ್ದಾ ನನ್ದಿಸೇನ, ಭರಿಯಾ ತೇ ಪುರೇ ಅಹುಂ;

ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಕರಿತ್ವಾನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತಾ.

೧೮೪. ‘‘ತವ ದಿನ್ನೇನ ದಾನೇನ, ಮೋದಾಮಿ ಅಕುತೋಭಯಾ;

ಚಿರಂ ಜೀವ ಗಹಪತಿ, ಸಹ ಸಬ್ಬೇಹಿ ಞಾತಿಭಿ;

ಅಸೋಕಂ ವಿರಜಂ ಖೇಮಂ, ಆವಾಸಂ ವಸವತ್ತಿನಂ.

೧೮೫. ‘‘ಇಧ ಧಮ್ಮಂ ಚರಿತ್ವಾನ, ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಗಹಪತಿ;

ವಿನೇಯ್ಯ ಮಚ್ಛೇರಮಲಂ ಸಮೂಲಂ, ಅನಿನ್ದಿತೋ ಸಗ್ಗಮುಪೇಹಿ ಠಾನ’’ನ್ತಿ. –

ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಚ ಪೇತಿಯಾ ಚ ವಚನಪಟಿವಚನಗಾಥಾ.

೧೭೬. ತತ್ಥ ದಾನಂ ವಿಪುಲಮಾಕಿರೀತಿ ಉಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಖೇತ್ತೇ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಬೀಜಂ ವಿಪ್ಪಕಿರನ್ತೋ ವಿಯ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇಸಿ. ಸೇಸಂ ಅನನ್ತರವತ್ಥುಸದಿಸಮೇವ.

ಏವಂ ಸಾ ಅತ್ತನೋ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ತಸ್ಸಾ ಚ ಕಾರಣಂ ನನ್ದಿಸೇನಸ್ಸ ವಿಭಾವೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಸನಟ್ಠಾನಮೇವ ಗತಾ. ಉಪಾಸಕೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಆರೋಚೇಸಿ, ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಭಗವಾ ತಮತ್ಥಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ಸಾ ದೇಸನಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ನನ್ದಾಪೇತಿವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.