೯. ಅನ್ತರಾಮಲಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೮೮. ನವಮೇ ಅನ್ತರಾಮಲಾತಿ ಏತ್ಥ ಅನ್ತರಾಸದ್ದೋ –

‘‘ನದೀತೀರೇಸು ಸಣ್ಠಾನೇ, ಸಭಾಸು ರಥಿಯಾಸು ಚ;

ಜನಾ ಸಙ್ಗಮ್ಮ ಮನ್ತೇನ್ತಿ, ಮಞ್ಚ ತಞ್ಚ ಕಿಮನ್ತರ’’ನ್ತಿ. –

ಆದೀಸು (ಸಂ. ನಿ. ೧.೨೨೮) ಕಾರಣೇ ಆಗತೋ. ‘‘ಅದ್ದಸಾ ಮಂ, ಭನ್ತೇ, ಅಞ್ಞತರಾ ಇತ್ಥೀ ವಿಜ್ಜನ್ತರಿಕಾಯ ಭಾಜನಂ ಧೋವನ್ತೀ’’ತಿಆದೀಸು (ಮ. ನಿ. ೨.೧೪೯) ಖಣೇ. ‘‘ಅಪಿಚಾಯಂ ತಪೋದಾ ದ್ವಿನ್ನಂ ಮಹಾನಿರಯಾನಂ ಅನ್ತರಿಕಾಯ ಆಗಚ್ಛತೀ’’ತಿಆದೀಸು (ಪಾರಾ. ೨೩೧) ವಿವರೇ.

‘‘ಪೀತವತ್ಥೇ ಪೀತಧಜೇ, ಪೀತಾಲಙ್ಕಾರಭೂಸಿತೇ;

ಪೀತನ್ತರಾಹಿ ವಗ್ಗೂಹಿ, ಅಪಿಳನ್ಧಾವ ಸೋಭಸೀ’’ತಿ. –

ಆದೀಸು (ವಿ. ವ. ೬೫೮) ಉತ್ತರಿಸಾಟಕೇ. ‘‘ಯಸ್ಸನ್ತರತೋ ನ ಸನ್ತಿ ಕೋಪಾ’’ತಿಆದೀಸು (ಉದಾ. ೨೦) ಚಿತ್ತೇ. ಇಧಾಪಿ ಚಿತ್ತೇ ಏವ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ. ತಸ್ಮಾ ಅನ್ತರೇ ಚಿತ್ತೇ ಭವಾ ಅನ್ತರಾ. ಯಸ್ಮಿಂ ಸನ್ತಾನೇ ಉಪ್ಪನ್ನಾ, ತಸ್ಸ ಮಲಿನಭಾವಕರಣತೋ ಮಲಾ. ತತ್ಥ ಮಲಂ ನಾಮ ದುವಿಧಂ – ಸರೀರಮಲಂ, ಚಿತ್ತಮಲನ್ತಿ. ತೇಸು ಸರೀರಮಲಂ ಸೇದಜಲ್ಲಿಕಾದಿ ಸರೀರೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಂ, ತತ್ಥ ಲಗ್ಗಂ ಆಗನ್ತುಕರಜಞ್ಚ, ತಂ ಉದಕೇನಪಿ ನೀಹರಣೀಯಂ, ನ ತಥಾ ಸಂಕಿಲೇಸಿಕಂ. ಚಿತ್ತಮಲಂ ಪನ ರಾಗಾದಿಸಂಕಿಲೇಸಿಕಂ, ತಂ ಅರಿಯಮಗ್ಗೇಹೇವ ನೀಹರಣೀಯಂ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಪೋರಾಣೇಹಿ –

‘‘ರೂಪೇನ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠೇನ, ಸಂಕಿಲಿಸ್ಸನ್ತಿ ಮಾಣವಾ;

ರೂಪೇ ಸುದ್ಧೇ ವಿಸುಜ್ಝನ್ತಿ, ಅನಕ್ಖಾತಂ ಮಹೇಸಿನಾ.

‘‘ಚಿತ್ತೇನ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠೇನ, ಸಂಕಿಲಿಸ್ಸನ್ತಿ ಮಾಣವಾ;

ಚಿತ್ತೇ ಸುದ್ಧೇ ವಿಸುಜ್ಝನ್ತಿ, ಇತಿ ವುತ್ತಂ ಮಹೇಸಿನಾ’’ತಿ. (ದೀ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೭೩; ಮ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೧.೧೦೬);

ತೇನಾಹ ಭಗವಾ ‘‘ಚಿತ್ತಸಂಕಿಲೇಸಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾ ಸಂಕಿಲಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಚಿತ್ತವೋದಾನಾ ವಿಸುಜ್ಝನ್ತೀ’’ತಿ (ಸಂ. ನಿ. ೩.೧೦೦). ತಸ್ಮಾ ಭಗವಾ ಇಧಾಪಿ ಚಿತ್ತಮಲವಿಸೋಧನಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬನ್ತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ತಯೋಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನ್ತರಾಮಲಾ’’ತಿ ಆಹ.

ಯಥಾ ಚೇತೇ ಲೋಭಾದಯೋ ಸತ್ತಾನಂ ಚಿತ್ತೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಮಲಿನಭಾವಕರಾ ನಾನಪ್ಪಕಾರಸಂಕಿಲೇಸವಿಧಾಯಕಾತಿ ಅನ್ತರಾಮಲಾ, ಏವಂ ಏಕತೋ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ, ಏಕತೋ ಸಯಿತ್ವಾ, ಓತಾರಗವೇಸೀ ಅಮಿತ್ತಸತ್ತು ವಿಯ ಚಿತ್ತೇ ಏವ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಸತ್ತಾನಂ ನಾನಾವಿಧಅನತ್ಥಾವಹಾ, ನಾನಪ್ಪಕಾರದುಕ್ಖನಿಬ್ಬತ್ತಕಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಅನ್ತರಾಅಮಿತ್ತಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಮಿತ್ತಪಟಿಪಕ್ಖತೋ ಅಮಿತ್ತಾ, ಸಪತ್ತಕಿಚ್ಚಕರಣತೋ ಸಪತ್ತಾ, ಹಿಂಸನತೋ ವಧಕಾ, ಉಜುವಿಪಚ್ಚನೀಕತೋ ಪಚ್ಚತ್ಥಿಕಾ.

ತತ್ಥ ದ್ವೀಹಿ ಆಕಾರೇಹಿ ಲೋಭಾದೀನಂ ಅಮಿತ್ತಾದಿಭಾವೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ವೇರೀಪುಗ್ಗಲೋ ಹಿ ಅನ್ತರಂ ಲಭಮಾನೋ ಅತ್ತನೋ ವೇರಿಸ್ಸ ಸತ್ಥೇನ ವಾ ಸೀಸಂ ಪಾತೇತಿ, ಉಪಾಯೇನ ವಾ ಮಹನ್ತಂ ಅನತ್ಥಂ ಉಪ್ಪಾದೇತಿ. ಇಮೇ ಚ ಲೋಭಾದಯೋ ಪಞ್ಞಾಸಿರಪಾತನೇನ ಯೋನಿಸಮ್ಪಟಿಪಾದನೇನ ಚ ತಾದಿಸಂ ತತೋ ಬಲವತರಂ ಅನತ್ಥಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇನ್ತಿ. ಕಥಂ? ಚಕ್ಖುದ್ವಾರಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ಇಟ್ಠಾದೀಸು ಆರಮ್ಮಣೇಸು ಆಪಾಥಗತೇಸು ಯಥಾರಹಂ ತಾನಿ ಆರಬ್ಭ ಲೋಭಾದಯೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ಏತ್ತಾವತಾಸ್ಸ ಪಞ್ಞಾಸಿರಂ ಪಾತಿತಂ ನಾಮ ಹೋತಿ. ಸೋತದ್ವಾರಾದೀಸುಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಏವಂ ತಾವ ಪಞ್ಞಾಸಿರಪಾತನತೋ ಅಮಿತ್ತಾದಿಸದಿಸತಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಲೋಭಾದಯೋ ಪನ ಕಮ್ಮನಿದಾನಾ ಹುತ್ವಾ ಅಣ್ಡಜಾದಿಭೇದಾ ಚತಸ್ಸೋ ಯೋನಿಯೋ ಉಪನೇನ್ತಿ. ತಸ್ಸ ಯೋನಿಉಪಗಮನಮೂಲಕಾನಿ ಪಞ್ಚವೀಸತಿ ಮಹಾಭಯಾನಿ ದ್ವತ್ತಿಂಸ ಕಮ್ಮಕರಣಾನಿ ಚ ಆಗತಾನೇವ ಹೋನ್ತಿ. ಏವಂ ಯೋನಿಸಮ್ಪಟಿಪಾದನತೋಪಿ ನೇಸಂ ಅಮಿತ್ತಾದಿಸದಿಸತಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಇತಿ ಲೋಭಾದಯೋ ಅಮಿತ್ತಾದಿಸದಿಸತಾಯ ಚಿತ್ತಸಮ್ಭೂತತಾಯ ಚ ‘‘ಅನ್ತರಾಅಮಿತ್ತಾ’’ತಿಆದಿನಾ ವುತ್ತಾ. ಅಪಿಚ ಅಮಿತ್ತೇಹಿ ಕಾತುಂ ಅಸಕ್ಕುಣೇಯ್ಯಂ ಲೋಭಾದಯೋ ಕರೋನ್ತಿ, ಅಮಿತ್ತಾದಿಭಾವೋ ಚ ಲೋಭಾದೀಹಿ ಜಾಯತೀತಿ ತೇಸಂ ಅಮಿತ್ತಾದಿಭಾವೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –

‘‘ದಿಸೋ ದಿಸಂ ಯನ್ತಂ ಕಯಿರಾ, ವೇರೀ ವಾ ಪನ ವೇರಿನಂ;

ಮಿಚ್ಛಾಪಣಿಹಿತಂ ಚಿತ್ತಂ, ಪಾಪಿಯೋ ನಂ ತತೋ ಕರೇ’’ತಿ. (ಧ. ಪ. ೪೨; ಉದಾ. ೩೩);

ಗಾಥಾಸು ಅತ್ತನೋ ಪರೇಸಞ್ಚ ಅನತ್ಥಂ ಜನೇತೀತಿ ಅನತ್ಥಜನನೋ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –

‘‘ಯದಪಿ ಲುದ್ಧೋ ಅಭಿಸಙ್ಖರೋತಿ ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ ಮನಸಾ ತದಪಿ ಅಕುಸಲಂ; ಯದಪಿ ಲುದ್ಧೋ ಲೋಭೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಪರಸ್ಸ ಅಸತಾ ದುಕ್ಖಂ ಉಪ್ಪಾದೇತಿ ವಧೇನ ವಾ ಬನ್ಧೇನ ವಾ ಜಾನಿಯಾ ವಾ ಗರಹಾಯ ವಾ ಪಬ್ಬಾಜನಾಯ ವಾ ಬಲವಮ್ಹಿ ಬಲತ್ಥೋ ಇತಿ, ತದಪಿ ಅಕುಸಲಂ, ಇತಿಸ್ಸಮೇ ಲೋಭಜಾ ಲೋಭನಿದಾನಾ ಲೋಭಸಮುದಯಾ ಲೋಭಪಚ್ಚಯಾ ಅನೇಕೇ ಪಾಪಕಾ ಅಕುಸಲಾ ಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಭವನ್ತೀ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೭೦).

ಅಪರಮ್ಪಿ ವುತ್ತಂ –

‘‘ರತ್ತೋ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ರಾಗೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ, ಪರಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ, ಉಭಯಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ, ಚೇತಸಿಕಮ್ಪಿ ದುಕ್ಖಂ ದೋಮನಸ್ಸಂ ಪಟಿಸಂವೇದೇತೀ’’ತಿಆದಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೫೪).

ಚಿತ್ತಪ್ಪಕೋಪನೋತಿ ಚಿತ್ತಸಙ್ಖೋಭನೋ. ಲೋಭೋ ಹಿ ಲೋಭನೀಯೇ ವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನೋ ಚಿತ್ತಂ ಖೋಭೇನ್ತೋ ಪಕೋಪೇನ್ತೋ ವಿಪರಿಣಾಮೇನ್ತೋ ವಿಕಾರಂ ಆಪಾದೇನ್ತೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಪಸಾದಾದಿವಸೇನ ಪವತ್ತಿತುಂ ನ ದೇತಿ. ಭಯಮನ್ತರತೋ ಜಾತಂ, ತಂ ಜನೋ ನಾವಬುಜ್ಝತೀತಿ ತಂ ಲೋಭಸಙ್ಖಾತಂ ಅನ್ತರತೋ ಅಬ್ಭನ್ತರೇ ಅತ್ತನೋ ಚಿತ್ತೇಯೇವ ಜಾತಂ ಅನತ್ಥಜನನಚಿತ್ತಪ್ಪಕೋಪನಾದಿಂ ಭಯಂ ಭಯಹೇತುಂ ಅಯಂ ಬಾಲಮಹಾಜನೋ ನಾವಬುಜ್ಝತಿ ನ ಜಾನಾತೀತಿ.

ಲುದ್ಧೋ ಅತ್ಥಂ ನ ಜಾನಾತೀತಿ ಅತ್ತತ್ಥಪರತ್ಥಾದಿಭೇದಂ ಅತ್ಥಂ ಹಿತಂ ಲುದ್ಧಪುಗ್ಗಲೋ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಜಾನಾತಿ. ಧಮ್ಮಂ ನ ಪಸ್ಸತೀತಿ ದಸಕುಸಲಕಮ್ಮಪಥಧಮ್ಮಮ್ಪಿ ಲುದ್ಧೋ ಲೋಭೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ನ ಪಸ್ಸತಿ ಪಚ್ಚಕ್ಖತೋ ನ ಜಾನಾತಿ, ಪಗೇವ ಉತ್ತರಿಮನುಸ್ಸಧಮ್ಮಂ. ವುತ್ತಮ್ಪಿ ಚೇತಂ –

‘‘ರತ್ತೋ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ರಾಗೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತಿ, ಪರತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತಿ, ಉಭಯತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿಆದಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೫೫).

ಅನ್ಧತಮನ್ತಿ ಅನ್ಧಭಾವಕರಂ ತಮಂ. ಯನ್ತಿ ಯತ್ಥ. ಭುಮ್ಮತ್ಥೇ ಹಿ ಏತಂ ಪಚ್ಚತ್ತವಚನಂ. ಯಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಲೋಭೋ ಸಹತೇ ಅಭಿಭವತಿ ನರಂ, ಅನ್ಧತಮಂ ತದಾ ಹೋತೀತಿ. ಯನ್ತಿ ವಾ ಕಾರಣವಚನಂ. ಯಸ್ಮಾ ಲೋಭೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನೋ ನರಂ ಸಹತೇ ಅಭಿಭವತಿ, ತಸ್ಮಾ ಅನ್ಧತಮಂ ತದಾ ಹೋತೀತಿ ಯೋಜನಾ, ಯ-ತ-ಸದ್ದಾನಂ ಏಕನ್ತಸಮ್ಬನ್ಧಭಾವತೋ. ಅಥ ವಾ ಯನ್ತಿ ಕಿರಿಯಾಪರಾಮಸನಂ, ‘‘ಲೋಭೋ ಸಹತೇ’’ತಿ ಏತ್ಥ ಯದೇತಂ ಲೋಭಸ್ಸ ಸಹನಂ ಅಭಿಭವನಂ ವುತ್ತಂ. ಏತಂ ಅನ್ಧಭಾವಕರಸ್ಸ ತಮಸ್ಸ ಗಮನಂ ಉಪ್ಪಾದೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಥ ವಾ ಯಂ ನರಂ ಲೋಭೋ ಸಹತೇ ಅಭಿಭವತಿ, ತಸ್ಸ ಅನ್ಧತಮಂ ತದಾ ಹೋತಿ, ತತೋ ಚ ಲುದ್ಧೋ ಅತ್ಥಂ ನ ಜಾನಾತಿ, ಲುದ್ಧೋ ಧಮ್ಮಂ ನ ಪಸ್ಸತೀತಿ ಏವಮೇತ್ಥ ಅತ್ಥೋ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ.

ಯೋ ಚ ಲೋಭಂ ಪಹನ್ತ್ವಾನಾತಿ ಯೋ ಪುಬ್ಬಭಾಗೇ ತದಙ್ಗವಸೇನ ವಿಕ್ಖಮ್ಭನವಸೇನ ಚ ಯಥಾರಹಂ ಸಮಥವಿಪಸ್ಸನಾಹಿ ಲೋಭಂ ಪಜಹಿತ್ವಾ ತಥಾ ಪಜಹನಹೇತು ಲೋಭನೇಯ್ಯೇ ದಿಬ್ಬೇಪಿ ರೂಪಾದಿಕೇ ಉಪಟ್ಠಿತೇ ನ ಲುಬ್ಭತಿ, ಬಲವವಿಪಸ್ಸನಾನುಭಾವೇನ ಲೋಭೋ ಪಹೀಯತೇ ತಮ್ಹಾತಿ ತಸ್ಮಾ ಅರಿಯಪುಗ್ಗಲಾ ಅರಿಯಮಗ್ಗೇನ ಲೋಭೋ ಪಹೀಯತಿ ಪಜಹೀಯತಿ, ಅಚ್ಚನ್ತಮೇವ ಪರಿಚ್ಚಜೀಯತಿ. ಯಥಾ ಕಿಂ? ಉದಬಿನ್ದೂವ ಪೋಕ್ಖರಾತಿ ಪದುಮಿನಿಪಣ್ಣತೋ ಉದಕಬಿನ್ದು ವಿಯ. ಸೇಸಗಾಥಾನಮ್ಪಿ ಇಮಿನಾ ನಯೇನ ಅತ್ಥೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.

ತಥಾ ದೋಸಸ್ಸ –

‘‘ಯದಪಿ ದುಟ್ಠೋ ಅಭಿಸಙ್ಖರೋತಿ ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ ಮನಸಾ ತದಪಿ ಅಕುಸಲಂ; ಯದಪಿ ದುಟ್ಠೋ ದೋಸೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಪರಸ್ಸ ಅಸತಾ ದುಕ್ಖಂ ಉಪ್ಪಾದೇತಿ ವಧೇನ ವಾ ಬನ್ಧೇನ ವಾ ಜಾನಿಯಾ ವಾ ಗರಹಾಯ ವಾ ಪಬ್ಬಾಜನಾಯ ವಾ ಬಲವಮ್ಹಿ ಬಲತ್ಥೋ ಇತಿ, ತದಪಿ ಅಕುಸಲಂ. ಇತಿಸ್ಸಮೇ ದೋಸಜಾ ದೋಸನಿದಾನಾ ದೋಸಸಮುದಯಾ ದೋಸಪಚ್ಚಯಾ ಅನೇಕೇ ಪಾಪಕಾ ಅಕುಸಲಾ ಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಭವನ್ತೀ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೭೦).

ತಥಾ –

‘‘ದುಟ್ಠೋ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೋಸೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ, ಪರಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ, ಉಭಯಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತಿ ಚೇತಸಿಕಮ್ಪಿ ದುಕ್ಖಂ ದೋಮನಸ್ಸಂ ಪಟಿಸಂವೇದೇತೀ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೫೫).

ತಥಾ –

‘‘ದುಟ್ಠೋ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೋಸೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತಿ, ಪರತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತಿ, ಉಭಯತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾ ಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೩.೫೫) –

ಆದಿಸುತ್ತಪದಾನುಸಾರೇನ ಅನತ್ಥಜನನತಾ ಅತ್ಥಹಾನಿಹೇತುತಾ ಚ ವೇದಿತಬ್ಬಾ.

ತಥಾ ಮೋಹಸ್ಸ ‘‘ಯದಪಿ ಮೂಳ್ಹೋ ಅಭಿಸಙ್ಖರೋತಿ ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ ಮನಸಾ’’ತಿಆದಿನಾ (ಅ. ನಿ. ೩.೭೦), ‘‘ಮೂಳ್ಹೋ ಖೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮೋಹೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಚೇತೇತೀ’’ತಿಆದಿನಾ(ಅ. ನಿ. ೩.೫೫), ‘‘ಅತ್ತತ್ಥಮ್ಪಿ ಯಥಾಭೂತಂ ನ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿಆದಿನಾ (ಅ. ನಿ. ೩.೫೫) ಚ ಆಗತಸುತ್ತಪದಾನುಸಾರೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾ.

ತಾಲಪಕ್ಕಂವ ಬನ್ಧನಾತಿ ತಾಲಫಲಂ ವಿಯ ಉಸುಮುಪ್ಪಾದೇನ ವಣ್ಟತೋ, ತತಿಯಮಗ್ಗಞಾಣುಪ್ಪಾದೇನ ತಸ್ಸ ಚಿತ್ತತೋ ದೋಸೋ ಪಹೀಯತಿ, ಪರಿಚ್ಚಜೀಯತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮೋಹಂ ವಿಹನ್ತಿ ಸೋ ಸಬ್ಬನ್ತಿ ಸೋ ಅರಿಯಪುಗ್ಗಲೋ ಸಬ್ಬಂ ಅನವಸೇಸಂ ಮೋಹಂ ಚತುತ್ಥಮಗ್ಗೇನ ವಿಹನ್ತಿ ವಿಧಮತಿ ಸಮುಚ್ಛಿನ್ದತಿ. ಆದಿಚ್ಚೋವುದಯಂ ತಮನ್ತಿ ಆದಿಚ್ಚೋ ವಿಯ ಉದಯಂ ಉಗ್ಗಚ್ಛನ್ತೋ ತಮಂ ಅನ್ಧಕಾರಂ.

ನವಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.