೯. ಸನ್ತಕಾಯತ್ಥೇರವತ್ಥು

ಸನ್ತಕಾಯೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸನ್ತಕಾಯತ್ಥೇರಂ ನಾಮ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತಸ್ಸ ಕಿರ ಹತ್ಥಪಾದಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ ನಾಮ ನಾಹೋಸಿ, ಕಾಯವಿಜಮ್ಭನರಹಿತೋ ಸನ್ತಅತ್ತಭಾವೋವ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಕಿರ ಸೀಹಯೋನಿತೋ ಆಗತೋ ಥೇರೋ. ಸೀಹಾ ಕಿರ ಏಕದಿವಸಂ ಗೋಚರಂ ಗಹೇತ್ವಾ ರಜತಸುವಣ್ಣಮಣಿಪವಾಳಗುಹಾನಂ ಅಞ್ಞತರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಮನೋಸಿಲಾತಲೇ ಹರಿತಾಲಚುಣ್ಣೇಸು ಸತ್ತಾಹಂ ನಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಸತ್ತಮೇ ದಿವಸೇ ಉಟ್ಠಾಯ ನಿಪನ್ನಟ್ಠಾನಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಸಚೇ ನಙ್ಗುಟ್ಠಸ್ಸ ವಾ ಕಣ್ಣಾನಂ ವಾ ಹತ್ಥಪಾದಾನಂ ವಾ ಚಲಿತತ್ತಾ ಮನೋಸಿಲಾಹರಿತಾಲಚುಣ್ಣಾನಂ ವಿಪ್ಪಕಿಣ್ಣತಂ ಪಸ್ಸನ್ತಿ, ‘‘ನ ತೇ ಇದಂ ಜಾತಿಯಾ ವಾ ಗೋತ್ತಸ್ಸ ವಾ ಪತಿರೂಪ’’ನ್ತಿ ಪುನ ಸತ್ತಾಹಂ ನಿರಾಹಾರಾ ನಿಪಜ್ಜನ್ತಿ, ಚುಣ್ಣಾನಂ ಪನ ವಿಪ್ಪಕಿಣ್ಣಭಾವೇ ಅಸತಿ ‘‘ಇದಂ ತೇ ಜಾತಿಗೋತ್ತಾನಂ ಅನುಚ್ಛವಿಕ’’ನ್ತಿ ಆಸಯಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ವಿಜಮ್ಭಿತ್ವಾ ದಿಸಾ ಅನುವಿಲೋಕೇತ್ವಾ ತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ಸೀಹನಾದಂ ನದಿತ್ವಾ ಗೋಚರಾಯ ಪಕ್ಕಮನ್ತಿ. ಏವರೂಪಾಯ ಸೀಹಯೋನಿಯಾ ಆಗತೋ ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖು. ತಸ್ಸ ಕಾಯಸಮಾಚಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸುಂ – ‘‘ನ ನೋ, ಭನ್ತೇ, ಸನ್ತಕಾಯತ್ಥೇರಸದಿಸೋ ಭಿಕ್ಖು ದಿಟ್ಠಪುಬ್ಬೋ. ಇಮಸ್ಸ ಹಿ ನಿಸಿನ್ನಟ್ಠಾನೇ ಹತ್ಥಚಲನಂ ವಾ ಪಾದಚಲನಂ ವಾ ಕಾಯವಿಜಮ್ಭಿತಾ ವಾ ನತ್ಥೀ’’ತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಸತ್ಥಾ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನಾ ನಾಮ ಸನ್ತಕಾಯತ್ಥೇರೇನ ವಿಯ ಕಾಯಾದೀಹಿ ಉಪಸನ್ತೇನೇವ ಭವಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೭೮. ‘‘ಸನ್ತಕಾಯೋ ಸನ್ತವಾಚೋ, ಸನ್ತವಾ ಸುಸಮಾಹಿತೋ;

ವನ್ತಲೋಕಾಮಿಸೋ ಭಿಕ್ಖು, ಉಪಸನ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಸನ್ತಕಾಯೋತಿ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾದೀನಂ ಅಭಾವೇನ ಸನ್ತಕಾಯೋ, ಮುಸಾವಾದಾದೀನಂ ಅಭಾವೇನ ಸನ್ತವಾಚೋ, ಅಭಿಜ್ಝಾದೀನಂ ಅಭಾವೇನ ಸನ್ತವಾ, ಕಾಯಾದೀನಂ ತಿಣ್ಣಮ್ಪಿ ಸುಟ್ಠು ಸಮಾಹಿತತ್ತಾ ಸುಸಮಾಹಿತೋ, ಚತೂಹಿ ಮಗ್ಗೇಹಿ ಲೋಕಾಮಿಸಸ್ಸ ವನ್ತತಾಯ ವನ್ತಲೋಕಾಮಿಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಅಬ್ಭನ್ತರೇ ರಾಗಾದೀನಂ ಉಪಸನ್ತತಾಯ ಉಪಸನ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಸೋ ಥೇರೋ ಅರಹತ್ತೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ, ಸಮ್ಪತ್ತಾನಮ್ಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಸನ್ತಕಾಯತ್ಥೇರವತ್ಥು ನವಮಂ.