೩. ಪರಿಜಿಣ್ಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ತವತ್ಥು

ಧನಪಾಲೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರನ್ತೋ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ಪರಿಜಿಣ್ಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಪುತ್ತೇ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಕಿರೇಕೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಅಟ್ಠಸತಸಹಸ್ಸವಿಭವೋ ವಯಪ್ಪತ್ತಾನಂ ಚತುನ್ನಂ ಪುತ್ತಾನಂ ಆವಾಹಂ ಕತ್ವಾ ಚತ್ತಾರಿ ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ಅದಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಾ ಕಾಲಕತಾಯ ಪುತ್ತಾ ಸಮ್ಮನ್ತಯಿಂಸು – ‘‘ಸಚೇ ಅಯಂ ಅಞ್ಞಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಂ ಆನೇಸ್ಸತಿ, ತಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಾನಂ ವಸೇನ ಕುಲಸನ್ತಕಂ ಭಿಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ, ಹನ್ದ ನಂ ಮಯಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ತೇ ತಂ ಪಣೀತೇಹಿ ಘಾಸಚ್ಛಾದನಾದೀಹಿ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತಾ ಹತ್ಥಪಾದಸಮ್ಬಾಹನಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತಾ ಉಪಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಏಕದಿವಸಮಸ್ಸ ದಿವಾ ನಿದ್ದಾಯಿತ್ವಾ ವುಟ್ಠಿತಸ್ಸ ಹತ್ಥಪಾದೇ ಸಮ್ಬಾಹನ್ತಾ ಪಾಟಿಯೇಕ್ಕಂ ಘರಾವಾಸೇ ಆದೀನವಂ ವತ್ವಾ ‘‘ಮಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಇಮಿನಾ ನೀಹಾರೇನ ಯಾವಜೀವಂ ಉಪಟ್ಠಹಿಸ್ಸಾಮ, ಸೇಸಧನಮ್ಪಿ ನೋ ದೇಥಾ’’ತಿ ಯಾಚಿಂಸು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಪುನ ಏಕೇಕಸ್ಸ ಸತಸಹಸ್ಸಂ ದತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ನಿವತ್ಥಪಾರುಪನಮತ್ತಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಸಬ್ಬಂ ಉಪಭೋಗಪರಿಭೋಗಂ ಚತ್ತಾರೋ ಕೋಟ್ಠಾಸೇ ಕತ್ವಾ ನಿಯ್ಯಾದೇಸಿ. ತಂ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತೋ ಕತಿಪಾಹಂ ಉಪಟ್ಠಹಿ. ಅಥ ನಂ ಏಕದಿವಸಂ ನ್ಹತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ದ್ವಾರಕೋಟ್ಠಕೇ ಠತ್ವಾ ಸುಣ್ಹಾ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಕಿಂ ತಯಾ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತಸ್ಸ ಸತಂ ವಾ ಸಹಸ್ಸಂ ವಾ ಅತಿರೇಕಂ ದಿನ್ನಂ ಅತ್ಥಿ, ನನು ಸಬ್ಬೇಸಂ ದ್ವೇ ದ್ವೇ ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ಕಿಂ ಸೇಸಪುತ್ತಾನಂ ಘರಸ್ಸ ಮಗ್ಗಂ ನ ಜಾನಾಸೀ’’ತಿ. ಸೋಪಿ ‘‘ನಸ್ಸ ವಸಲೀ’’ತಿ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಘರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತತೋಪಿ ಕತಿಪಾಹಚ್ಚಯೇನ ಇಮಿನಾವ ಉಪಾಯೇನ ಪಲಾಪಿತೋ ಅಞ್ಞಸ್ಸಾತಿ ಏವಂ ಏಕಘರಮ್ಪಿ ಪವೇಸನಂ ಅಲಭಮಾನೋ ಪಣ್ಡರಙ್ಗಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಚರನ್ತೋ ಕಾಲಾನಮಚ್ಚಯೇನ ಜರಾಜಿಣ್ಣೋ ದುಬ್ಭೋಜನದುಕ್ಖಸೇಯ್ಯಾಹಿ ಮಿಲಾತಸರೀರೋ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಚರನ್ತೋ ಆಗಮ್ಮ ಪೀಠಿಕಾಯ ನಿಪನ್ನೋ ನಿದ್ದಂ ಓಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯ ನಿಸಿನ್ನೋ ಅತ್ತಾನಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಪುತ್ತೇಸು ಅತ್ತನೋ ಪತಿಟ್ಠಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಸಮಣೋ ಕಿರ ಗೋತಮೋ ಅಬ್ಭಾಕುಟಿಕೋ ಉತ್ತಾನಮುಖೋ ಸುಖಸಮ್ಭಾಸೋ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಕುಸಲೋ, ಸಕ್ಕಾ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಲಭಿತು’’ನ್ತಿ. ಸೋ ನಿವಾಸನಪಾರುಪನಂ ಸಣ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಭಾಜನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ದಣ್ಡಮಾದಾಯ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಅಗಮಾಸಿ. ವುತ್ತಮ್ಪಿ ಚೇತಂ (ಸಂ. ನಿ. ೧.೨೦೦) –

ಅಥ ಖೋ ಅಞ್ಞತರೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲೋ ಲೂಖೋ ಲೂಖಪಾವುರಣೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಸತ್ಥಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೇನ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಕತ್ವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿನ್ನು ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಲೂಖೋ ಲೂಖಪಾವುರಣೋ’’ತಿ. ಇಧ ಮೇ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಚತ್ತಾರೋ ಪುತ್ತಾ, ತೇ ಮಂ ದಾರೇಹಿ ಸಂಪುಚ್ಛ ಘರಾ ನಿಕ್ಖಾಮೇನ್ತೀತಿ. ತೇನ ಹಿ ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಪರಿಯಾಪುಣಿತ್ವಾ ಸಭಾಯಂ ಮಹಾಜನಕಾಯೇ ಸನ್ನಿಪತಿತೇ ಪುತ್ತೇಸು ಚ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನೇಸು ಭಾಸಸ್ಸು –

‘‘ಯೇಹಿ ಜಾತೇಹಿ ನನ್ದಿಸ್ಸಂ, ಯೇಸಞ್ಚ ಭವಮಿಚ್ಛಿಸಂ;

ತೇ ಮಂ ದಾರೇಹಿ ಸಂಪುಚ್ಛ, ಸಾವ ವಾರೇನ್ತಿ ಸೂಕರಂ.

‘‘ಅಸನ್ತಾ ಕಿರ ಮಂ ಜಮ್ಮಾ, ತಾತ ತಾತಾತಿ ಭಾಸರೇ;

ರಕ್ಖಸಾ ಪುತ್ತರೂಪೇನ, ತೇ ಜಹನ್ತಿ ವಯೋಗತಂ.

‘‘ಅಸ್ಸೋವ ಜಿಣ್ಣೋ ನಿಬ್ಭೋಗೋ, ಖಾದನಾ ಅಪನೀಯತಿ;

ಬಾಲಕಾನಂ ಪಿತಾ ಥೇರೋ, ಪರಾಗಾರೇಸು ಭಿಕ್ಖತಿ.

‘‘ದಣ್ಡೋವ ಕಿರ ಮೇ ಸೇಯ್ಯೋ, ಯಞ್ಚೇ ಪುತ್ತಾ ಅನಸ್ಸವಾ;

ಚಣ್ಡಮ್ಪಿ ಗೋಣಂ ವಾರೇತಿ, ಅಥೋ ಚಣ್ಡಮ್ಪಿ ಕುಕ್ಕುರಂ.

‘‘ಅನ್ಧಕಾರೇ ಪುರೇ ಹೋತಿ, ಗಮ್ಭೀರೇ ಗಾಧಮೇಧತಿ;

ದಣ್ಡಸ್ಸ ಆನುಭಾವೇನ, ಖಲಿತ್ವಾ ಪತಿತಿಟ್ಠತೀ’’ತಿ. (ಸಂ. ನಿ. ೧.೨೦೦);

ಸೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ತಾ ಗಾಥಾಯೋ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ತಥಾರೂಪೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಸಮಾಗಮದಿವಸೇ ಸಬ್ಬಾಲಙ್ಕಾರಪಟಿಮಣ್ಡಿತೇಸು ಪುತ್ತೇಸು ತಂ ಸಭಂ ಓಗಾಹಿತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಮಜ್ಝೇ ಮಹಾರಹೇಸು ಆಸನೇಸು ನಿಸಿನ್ನೇಸು ‘‘ಅಯಂ ಮೇ ಕಾಲೋ’’ತಿ ಸಭಾಯ ಮಜ್ಝೇ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಹತ್ಥಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ‘‘ಅಹಂ, ಭೋ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಗಾಥಾಯೋ ಭಾಸಿತುಕಾಮೋ, ಸುಣಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ‘‘ಭಾಸಸ್ಸು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸುಣೋಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ಠಿತಕೋವ ಅಭಾಸಿ. ತೇನ ಚ ಸಮಯೇನ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ವತ್ತಂ ಹೋತಿ ‘‘ಯೋ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಸನ್ತಕಂ ಖಾದನ್ತೋ ಮಾತಾಪಿತರೋ ನ ಪೋಸೇತಿ, ಸೋ ಮಾರೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ತಸ್ಮಾ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ತಾ ಪಿತು ಪಾದೇಸು ಪತಿತ್ವಾ ‘‘ಜೀವಿತಂ ನೋ, ತಾತ, ದೇಥಾ’’ತಿ ಯಾಚಿಂಸು. ಸೋ ಪಿತು ಹದಯಮುದುತಾಯ ‘‘ಮಾ ಮೇ, ಭೋ, ಪುತ್ತಕೇ ವಿನಾಸಯಿತ್ಥ, ಪೋಸೇಸ್ಸನ್ತಿ ಮ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಅಥಸ್ಸ ಪುತ್ತೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಸಚೇ, ಭೋ, ಅಜ್ಜ ಪಟ್ಠಾಯ ಪಿತರಂ ನ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಗ್ಗಿಸ್ಸಥ, ಘಾತೇಸ್ಸಾಮ ವೋ’’ತಿ. ತೇ ಭೀತಾ ಪಿತರಂ ಪೀಠೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಸಯಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಗೇಹಂ ನೇತ್ವಾ ಸರೀರಂ ತೇಲೇನ ಅಬ್ಭಞ್ಜಿತ್ವಾ ಉಬ್ಬಟ್ಟೇತ್ವಾ ಗನ್ಧಚುಣ್ಣಾದೀಹಿ ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೋ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಅಜ್ಜ ಪಟ್ಠಾಯ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಿತರಂ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಗ್ಗಥ, ಸಚೇ ತುಮ್ಹೇ ಪಮಾದಂ ಆಪಜ್ಜಿಸ್ಸಥ, ನಿಗ್ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮ ವೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪಣೀತಭೋಜನಂ ಭೋಜೇಸುಂ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸುಭೋಜನಞ್ಚ ಸುಖಸೇಯ್ಯಞ್ಚ ಆಗಮ್ಮ ಕತಿಪಾಹಚ್ಚಯೇನ ಸಞ್ಜಾತಬಲೋ ಪೀಣಿನ್ದ್ರಿಯೋ ಅತ್ತಭಾವಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಮೇ ಸಮ್ಪತ್ತಿ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಲದ್ಧಾ’’ತಿ ಪಣ್ಣಾಕಾರತ್ಥಾಯ ಏಕಂ ದುಸ್ಸಯುಗಂ ಆದಾಯ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕತಪಟಿಸನ್ಥಾರೋ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ತಂ ದುಸ್ಸಯುಗಂ ಭಗವತೋ ಪಾದಮೂಲೇ ಠಪೇತ್ವಾ ‘‘ಮಯಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ನಾಮ ಆಚರಿಯಸ್ಸ ಆಚರಿಯಧನಂ ಪರಿಯೇಸಾಮ, ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾತು ಮೇ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಆಚರಿಯೋ ಆಚರಿಯಧನ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಭಗವಾ ತಸ್ಸ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ತಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸರಣೇಸು ಪತಿಟ್ಠಾಯ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಭೋ ಗೋತಮ, ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತೇಹಿ ಚತ್ತಾರಿ ಧುವಭತ್ತಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ತತೋ ಅಹಂ ದ್ವೇ ತುಮ್ಹಾಕಂ ದಮ್ಮೀ’’ತಿ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ ‘‘ಕಲ್ಯಾಣಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಯಂ ಪನ ರುಚ್ಚನಟ್ಠಾನಮೇವ ಗಮಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಉಯ್ಯೋಜೇಸಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಘರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪುತ್ತೇ ಆಹ – ‘‘ತಾತಾ, ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯೋ, ತಸ್ಸ ಮೇ ದ್ವೇ ಧುವಭತ್ತಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ತುಮ್ಹೇ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮ್ಪತ್ತೇ ಮಾ ಪಮಜ್ಜಿತ್ಥಾ’’ತಿ. ತೇ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿಂಸು.

ಸತ್ಥಾ ಪುನದಿವಸೇ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತಸ್ಸ ಘರದ್ವಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ಪತ್ತಮಾದಾಯ ಘರಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಮಹಾರಹೇ ಪಲ್ಲಙ್ಕೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪಣೀತಭೋಜನಮದಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಪುನದಿವಸೇ ಇತರಸ್ಸ ಇತರಸ್ಸಾತಿ ಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಘರಾನಿ ಅಗಮಾಸಿ. ಸಬ್ಬೇ ತೇ ತಥೇವ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಕಂಸು. ಏಕದಿವಸಂ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತೋ ಮಙ್ಗಲೇ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತೇ ಪಿತರಂ ಆಹ – ‘‘ತಾತ, ಕಸ್ಸ ಮಙ್ಗಲಂ ದೇಮಾ’’ತಿ? ‘‘ನಾಹಂ ಅಞ್ಞೇ ಜಾನಾಮಿ, ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯೋ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ ತಂ ಸ್ವಾತನಾಯ ಪಞ್ಚಹಿ ಭಿಕ್ಖುಸತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನಿಮನ್ತೇಥಾ’’ತಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ತಥಾ ಅಕಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಪುನದಿವಸೇ ಸಪರಿವಾರೋ ತಸ್ಸ ಗೇಹಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಸೋ ಹರಿತುಪಲಿತ್ತೇ ಸಬ್ಬಾಲಙ್ಕಾರಪಟಿಮಣ್ಡಿತೇ ಗೇಹೇ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಅಪ್ಪೋದಕಮಧುಪಾಯಸೇನ ಚೇವ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಚ ಪರಿವಿಸಿ. ಅನ್ತರಾಭತ್ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಚತ್ತಾರೋ ಪುತ್ತಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಭೋ ಗೋತಮ, ಮಯಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಿತರಂ ಪಟಿಜಗ್ಗಾಮ ನ ಪಮಜ್ಜಾಮ, ಪಸ್ಸಥಿಮಸ್ಸ ಅತ್ತಭಾವ’’ನ್ತಿ.

ಸತ್ಥಾ ‘‘ಕಲ್ಯಾಣಂ ವೋ ಕತಂ, ಮಾತಾಪಿತುಪೋಸನಂ ನಾಮ ಪೋರಾಣಕಪಣ್ಡಿತಾನಂ ಆಚಿಣ್ಣಮೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ‘‘ತಸ್ಸ ನಾಗಸ್ಸ ವಿಪ್ಪವಾಸೇನ, ವಿರೂಳ್ಹಾ ಸಲ್ಲಕೀ ಚ ಕುಟಜಾ ಚಾ’’ತಿ ಇಮಂ ಏಕಾದಸನಿಪಾತೇ ಮಾತುಪೋಸಕನಾಗರಾಜಜಾತಕಂ (ಚರಿಯಾ. ೨.೧ ಆದಯೋ; ಜಾ. ೧.೧೧.೧ ಆದಯೋ) ವಿತ್ಥಾರೇನ ಕಥೇತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

೩೨೪. ‘‘ಧನಪಾಲೋ ನಾಮ ಕುಞ್ಜರೋ,

ಕಟುಕಭೇದನೋ ದುನ್ನಿವಾರಯೋ;

ಬದ್ಧೋ ಕಬಳಂ ನ ಭುಞ್ಜತಿ,

ಸುಮರತಿ ನಾಗವನಸ್ಸ ಕುಞ್ಜರೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಧನಪಾಲೋ ನಾಮಾತಿ ತದಾ ಕಾಸಿಕರಞ್ಞಾ ಹತ್ಥಾಚರಿಯಂ ಪೇಸೇತ್ವಾ ರಮಣೀಯೇ ನಾಗವನೇ ಗಾಹಾಪಿತಸ್ಸ ಹತ್ಥಿನೋ ಏತಂ ನಾಮಂ. ಕಟುಕಭೇದನೋತಿ ತಿಖಿಣಮದೋ. ಹತ್ಥೀನಞ್ಹಿ ಮದಕಾಲೇ ಕಣ್ಣಚೂಳಿಕಾ ಪಭಿಜ್ಜನ್ತಿ, ಪಕತಿಯಾಪಿ ಹತ್ಥಿನೋ ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಅಙ್ಕುಸೇ ವಾ ಕುನ್ತತೋಮರೇ ವಾ ನ ಗಣೇನ್ತಿ, ಚಣ್ಡಾ ಭವನ್ತಿ. ಸೋ ಪನ ಅತಿಚಣ್ಡೋಯೇವ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ಕಟುಕಭೇದನೋ ದುನ್ನಿವಾರಯೋತಿ. ಬದ್ಧೋ ಕಬಳಂ ನ ಭುಞ್ಜತೀತಿ ಸೋ ಬದ್ಧೋ ಹತ್ಥಿಸಾಲಂ ಪನ ನೇತ್ವಾ ವಿಚಿತ್ರಸಾಣಿಯಾ ಪರಿಕ್ಖಿಪಾಪೇತ್ವಾ ಕತಗನ್ಧಪರಿಭಣ್ಡಾಯ ಉಪರಿ ಬದ್ಧವಿಚಿತ್ರವಿತಾನಾಯ ಭೂಮಿಯಾ ಠಪಿತೋ ರಞ್ಞಾ ರಾಜಾರಹೇನ ನಾನಗ್ಗರಸೇನ ಭೋಜನೇನ ಉಪಟ್ಠಾಪಿತೋಪಿ ಕಿಞ್ಚಿ ಭುಞ್ಜಿತುಂ ನ ಇಚ್ಛಿ, ತಮತ್ಥಂ ಸನ್ಧಾಯ ‘‘ಬದ್ಧೋ ಕಬಳಂ ನ ಭುಞ್ಜತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ಸುಮರತಿ ನಾಗವನಸ್ಸಾತಿ ಸೋ ರಮಣೀಯಂ ಮೇ ವಸನಟ್ಠಾನನ್ತಿ ನಾಗವನಂ ಸರತಿ. ‘‘ಮಾತಾ ಪನ ಮೇ ಅರಞ್ಞೇ ಪುತ್ತವಿಯೋಗೇನ ದುಕ್ಖಪ್ಪತ್ತಾ ಅಹೋಸಿ, ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾನಧಮ್ಮೋ ನ ಮೇ ಪೂರತಿ, ಕಿಂ ಮೇ ಇಮಿನಾ ಭೋಜನೇನಾ’’ತಿ ಧಮ್ಮಿಕಂ ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾನಧಮ್ಮಮೇವ ಸರಿ. ತಂ ಪನ ಯಸ್ಮಾ ತಸ್ಮಿಂ ನಾಗವನೇಯೇವ ಠಿತೋ ಸಕ್ಕಾ ಪೂರೇತುಂ, ತೇನ ವುತ್ತಂ – ಸುಮರತಿ ನಾಗವನಸ್ಸ ಕುಞ್ಜರೋತಿ. ಸತ್ಥರಿ ಇಮಂ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಚರಿಯಂ ಆನೇತ್ವಾ ಕಥೇನ್ತೇ ಕಥೇನ್ತೇಯೇವ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇ ಅಸ್ಸುಧಾರಾ ಪವತ್ತೇತ್ವಾ ಮುದುಹದಯಾ ಓಹಿತಸೋತಾ ಭವಿಂಸು. ಅಥ ನೇಸಂ ಭಗವಾ ಸಪ್ಪಾಯಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಸಚ್ಚಾನಿ ಪಕಾಸೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಸದ್ಧಿಂ ಪುತ್ತೇಹಿ ಚೇವ ಸುಣಿಸಾಹಿ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹೀತಿ.

ಪರಿಜಿಣ್ಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ತವತ್ಥು ತತಿಯಂ.