೨. ಹತ್ಥಾಚರಿಯಪುಬ್ಬಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ನ ಹಿ ಏತೇಹೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಏಕಂ ಹತ್ಥಾಚರಿಯಪುಬ್ಬಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಏಕದಿವಸಂ ಅಚಿರವತೀನದೀತೀರೇ ಹತ್ಥಿದಮಕಂ ‘‘ಏಕಂ ಹತ್ಥಿಂ ದಮೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಅತ್ತನಾ ಇಚ್ಛಿತಂ ಕಾರಣಂ ಸಿಕ್ಖಾಪೇತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸಮೀಪೇ ಠಿತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇತ್ವಾ ಆಹ – ‘‘ಆವುಸೋ, ಸಚೇ ಅಯಂ ಹತ್ಥಾಚರಿಯೋ ಇಮಂ ಹತ್ಥಿಂ ಅಸುಕಟ್ಠಾನೇ ನಾಮ ವಿಜ್ಝೇಯ್ಯ, ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಇಮಂ ಕಾರಣಂ ಸಿಕ್ಖಾಪೇಯ್ಯಾ’’ತಿ. ಸೋ ತಸ್ಸ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ತಥಾ ಕತ್ವಾ ತಂ ಹತ್ಥಿಂ ಸುದನ್ತಂ ದಮೇಸಿ. ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸುಂ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ ತಯಾ ಏವಂ ವುತ್ತ’’ನ್ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಸಚ್ಚಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ವಿಗರಹಿತ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ಮೋಘಪುರಿಸ, ಹತ್ಥಿಯಾನೇನ ವಾ ಅಞ್ಞೇನ ವಾ ದನ್ತೇನ. ನ ಹಿ ಏತೇಹಿ ಯಾನೇಹಿ ಅಗತಪುಬ್ಬಂ ಠಾನಂ ಗನ್ತುಂ ಸಮತ್ಥಾ ನಾಮ ಅತ್ಥಿ, ಅತ್ತನಾ ಪನ ಸುದನ್ತೇನ ಸಕ್ಕಾ ಅಗತಪುಬ್ಬಂ ಠಾನಂ ಗನ್ತುಂ, ತಸ್ಮಾ ಅತ್ತಾನಮೇವ ದಮೇಹಿ, ಕಿಂ ತೇ ಏತೇಸಂ ದಮನೇನಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೨೩. ‘‘ನ ಹಿ ಏತೇಹಿ ಯಾನೇಹಿ, ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ ಅಗತಂ ದಿಸಂ;

ಯಥಾತ್ತನಾ ಸುದನ್ತೇನ, ದನ್ತೋ ದನ್ತೇನ ಗಚ್ಛತೀ’’ತಿ.

ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಾನಿ ತಾನಿ ಹತ್ಥಿಯಾನಾದೀನಿ ಯಾನಾನಿ, ನ ಹಿ ಏತೇಹಿ ಯಾನೇಹಿ ಕೋಚಿ ಪುಗ್ಗಲೋ ಸುಪಿನನ್ತೇನಪಿ ಅಗತಪುಬ್ಬತ್ತಾ ‘‘ಅಗತ’’ನ್ತಿ ಸಙ್ಖಾತಂ ನಿಬ್ಬಾನದಿಸಂ ತಥಾ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ, ಯಥಾ ಪುಬ್ಬಭಾಗೇ ಇನ್ದ್ರಿಯದಮೇನ ಅಪರಭಾಗೇ ಅರಿಯಮಗ್ಗಭಾವನಾಯ ಸುದನ್ತೇನ ದನ್ತೋ ನಿಬ್ಬಿಸೇವನೋ ಸಪ್ಪಞ್ಞೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ತಂ ಅಗತಪುಬ್ಬಂ ದಿಸಂ ಗಚ್ಛತಿ, ದನ್ತಭೂಮಿಂ ಪಾಪುಣಾತಿ. ತಸ್ಮಾ ಅತ್ತದಮನಮೇವ ತತೋ ವರನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಹತ್ಥಾಚರಿಯಪುಬ್ಬಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ದುತಿಯಂ.