೪. ಲಕುಣ್ಡಕಭದ್ದಿಯತ್ಥೇರವತ್ಥು

ನ ತೇನ ಥೇರೋ ಸೋ ಹೋತೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಲಕುಣ್ಡಕಭದ್ದಿಯತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕದಿವಸಞ್ಹಿ ತಸ್ಮಿಂ ಥೇರೇ ಸತ್ಥು ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಕ್ಕನ್ತಮತ್ತೇ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಆರಞ್ಞಿಕಾ ಭಿಕ್ಖೂ ತಂ ಪಸ್ಸನ್ತಾ ಏವ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಅರಹತ್ತೂಪನಿಸ್ಸಯಂ ದಿಸ್ವಾ ಇಮಂ ಪಞ್ಹಂ ಪುಚ್ಛಿ – ‘‘ಇತೋ ಗತಂ ಏಕಂ ಥೇರಂ ಪಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ನ ಪಸ್ಸಾಮ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ನು ದಿಟ್ಠೋ ವೋ’’ತಿ? ‘‘ಏಕಂ, ಭನ್ತೇ, ಸಾಮಣೇರಂ ಪಸ್ಸಿಮ್ಹಾ’’ತಿ. ‘‘ನ ಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಾಮಣೇರೋ, ಥೇರೋ ಏವ ಸೋ’’ತಿ? ‘‘ಅತಿವಿಯ ಖುದ್ದಕೋ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ನಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಹಲ್ಲಕಭಾವೇನ ಥೇರಾಸನೇ ನಿಸಿನ್ನಮತ್ತಕೇನ ಥೇರೋತಿ ವದಾಮಿ. ಯೋ ಪನ ಸಚ್ಚಾನಿ ಪಟಿವಿಜ್ಝಿತ್ವಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಅಹಿಂಸಕಭಾವೇ ಠಿತೋ, ಅಯಂ ಥೇರೋ ನಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೨೬೦. ‘‘ನ ತೇನ ಥೇರೋ ಸೋ ಹೋತಿ, ಯೇನಸ್ಸ ಪಲಿತಂ ಸಿರೋ;

ಪರಿಪಕ್ಕೋ ವಯೋ ತಸ್ಸ, ಮೋಘಜಿಣ್ಣೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ.

೨೬೧. ‘‘ಯಮ್ಹಿ ಸಚ್ಚಞ್ಚ ಧಮ್ಮೋ ಚ, ಅಹಿಂಸಾ ಸಂಯಮೋ ದಮೋ;

ಸ ವೇ ವನ್ತಮಲೋ ಧೀರೋ, ಥೇರೋ ಇತಿ ಪವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಪರಿಪಕ್ಕೋತಿ ಪರಿಣತೋ, ವುಡ್ಢಭಾವಂ ಪತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮೋಘಜಿಣ್ಣೋತಿ ಅನ್ತೋ ಥೇರಕರಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಅಭಾವೇನ ತುಚ್ಛಜಿಣ್ಣೋ ನಾಮ. ಯಮ್ಹಿ ಸಚ್ಚಞ್ಚ ಧಮ್ಮೋ ಚಾತಿ ಯಮ್ಹಿ ಪನ ಪುಗ್ಗಲೇ ಸೋಳಸಹಾಕಾರೇಹಿ ಪಟಿವಿದ್ಧತ್ತಾ ಚತುಬ್ಬಿಧಂ ಸಚ್ಚಂ, ಞಾಣೇನ ಸಚ್ಛಿಕತತ್ತಾ ನವವಿಧೋ ಲೋಕುತ್ತರಧಮ್ಮೋ ಚ ಅತ್ಥಿ. ಅಹಿಂಸಾತಿ ಅಹಿಂಸನಭಾವೋ. ದೇಸನಾಮತ್ತಮೇತಂ, ಯಮ್ಹಿ ಪನ ಚತುಬ್ಬಿಧಾಪಿ ಅಪ್ಪಮಞ್ಞಾಭಾವನಾ ಅತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಂಯಮೋ ದಮೋತಿ ಸೀಲಞ್ಚೇವ ಇನ್ದ್ರಿಯಸಂವರೋ ಚ. ವನ್ತಮಲೋತಿ ಮಗ್ಗಞಾಣೇನ ನೀಹಟಮಲೋ. ಧೀರೋತಿ ಧಿತಿಸಮ್ಪನ್ನೋ. ಥೇರೋತಿ ಸೋ ಇಮೇಹಿ ಥಿರಭಾವಕಾರಕೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತತ್ತಾ ಥೇರೋತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅರಹತ್ತೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸೂತಿ.

ಲಕುಣ್ಡಕಭದ್ದಿಯತ್ಥೇರವತ್ಥು ಚತುತ್ಥಂ.