೫. ಸಮ್ಬಹುಲಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ನ ವಾಕ್ಕರಣಮತ್ತೇನಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಮ್ಬಹುಲೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ಸಮಯೇ ದಹರೇ ಚೇವ ಸಾಮಣೇರೇ ಚ ಅತ್ತನೋ ಧಮ್ಮಾಚರಿಯಾನಮೇವ ಚೀವರರಜನಾದೀನಿ ವೇಯ್ಯಾವಚ್ಚಾನಿ ಕರೋನ್ತೇ ದಿಸ್ವಾ ಏಕಚ್ಚೇ ಥೇರಾ ಚಿನ್ತಯಿಂಸು – ‘‘ಮಯಮ್ಪಿ ಬ್ಯಞ್ಜನಸಮಯೇ ಕುಸಲಾ, ಅಮ್ಹಾಕಮೇವ ಕಿಞ್ಚಿ ನತ್ಥಿ. ಯಂನೂನ ಮಯಂ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏವಂ ವದೇಯ್ಯಾಮ, ‘ಭನ್ತೇ, ಮಯಂ ಬ್ಯಞ್ಜನಸಮಯೇ ಕುಸಲಾ, ಅಞ್ಞೇಸಂ ಸನ್ತಿಕೇ ಧಮ್ಮಂ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾಪಿ ಇಮೇಸಂ ಸನ್ತಿಕೇ ಅಸೋಧೇತ್ವಾ ಮಾ ಸಜ್ಝಾಯಿತ್ಥಾತಿ ದಹರಸಾಮಣೇರೇ ಆಣಾಪೇಥಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ವಡ್ಢಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ತೇ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಥಾ ವದಿಂಸು.

ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸಾಸನೇ ಪವೇಣಿವಸೇನೇವ ಏವಂ ವತ್ತುಂ ಲಭತಿ, ಇಮೇ ಪನ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರೇ ನಿಸ್ಸಿತಾತಿ ಞತ್ವಾ ಅಹಂ ತುಮ್ಹೇ ವಾಕ್ಕರಣಮತ್ತೇನ ಸಾಧುರೂಪಾತಿ ನ ವದಾಮಿ. ಯಸ್ಸ ಪನೇತೇ ಇಸ್ಸಾದಯೋ ಧಮ್ಮಾ ಅರಹತ್ತಮಗ್ಗೇನ ಸಮುಚ್ಛಿನ್ನಾ, ಏಸೋ ಏವ ಸಾಧುರೂಪೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೨೬೨. ‘‘ನ ವಾಕ್ಕರಣಮತ್ತೇನ, ವಣ್ಣಪೋಕ್ಖರತಾಯ ವಾ;

ಸಾಧುರೂಪೋ ನರೋ ಹೋತಿ, ಇಸ್ಸುಕೀ ಮಚ್ಛರೀ ಸಠೋ.

೨೬೩. ‘‘ಯಸ್ಸ ಚೇತಂ ಸಮುಚ್ಛಿನ್ನಂ, ಮೂಲಘಚ್ಚಂ ಸಮೂಹತಂ;

ಸವನ್ತದೋಸೋ ಮೇಧಾವೀ, ಸಾಧುರೂಪೋತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ನ ವಾಕ್ಕರಣಮತ್ತೇನಾತಿ ವಚೀಕರಣಮತ್ತೇನ ಸದ್ದಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪನ್ನವಚನಮತ್ತೇನ. ವಣ್ಣಪೋಕ್ಖರತಾಯ ವಾತಿ ಸರೀರವಣ್ಣಸ್ಸ ಮನಾಪಭಾವೇನ ವಾ. ನರೋತಿ ಏತ್ತಕೇನೇವ ಕಾರಣೇನ ಪರಲಾಭಾದೀಸು ಇಸ್ಸಾಮನಕೋ ಪಞ್ಚವಿಧೇನ ಮಚ್ಛೇರೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಕೇರಾಟಿಕಭಾವೇನ ಸಠೋ ನರೋ ಸಾಧುರೂಪೋ ನ ಹೋತಿ. ಯಸ್ಸ ಚೇತನ್ತಿ ಯಸ್ಸ ಚ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸೇತಂ ಇಸ್ಸಾದಿದೋಸಜಾತಂ ಅರಹತ್ತಮಗ್ಗಞಾಣೇನ ಸಮೂಲಕಂ ಛಿನ್ನಂ, ಮೂಲಘಾತಂ ಕತ್ವಾ ಸಮೂಹತಂ, ಸೋ ವನ್ತದೋಸೋ ಧಮ್ಮೋಜಪಞ್ಞಾಯ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಸಾಧುರೂಪೋತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಸಮ್ಬಹುಲಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ಪಞ್ಚಮಂ.