೭. ಪಞ್ಚಉಪಾಸಕವತ್ಥು

ಯೋ ಪಾಣನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಪಞ್ಚ ಉಪಾಸಕೇ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತೇಸು ಹಿ ಏಕೋ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾವೇರಮಣಿಸಿಕ್ಖಾಪದಮೇವ ರಕ್ಖತಿ, ಇತರೇ ಇತರಾನಿ. ತೇ ಏಕದಿವಸಂ ‘‘ಅಹಂ ದುಕ್ಕರಂ ಕರೋಮಿ, ದುಕ್ಕರಂ ರಕ್ಖಾಮೀ’’ತಿ ವಿವಾದಾಪನ್ನಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ಏಕಸೀಲಮ್ಪಿ ಕನಿಟ್ಠಕಂ ಅಕತ್ವಾ ‘‘ಸಬ್ಬಾನೇವ ದುರಕ್ಖಾನೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೨೪೬. ‘‘ಯೋ ಪಾಣಮತಿಪಾತೇತಿ, ಮುಸಾವಾದಞ್ಚ ಭಾಸತಿ;

ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಮಾದಿಯತಿ, ಪರದಾರಞ್ಚ ಗಚ್ಛತಿ.

೨೪೭. ‘‘ಸುರಾಮೇರಯಪಾನಞ್ಚ, ಯೋ ನರೋ ಅನುಯುಞ್ಜತಿ;

ಇಧೇವ ಮೇಸೋ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ, ಮೂಲಂ ಖಣತಿ ಅತ್ತನೋ.

೨೪೮. ‘‘ಏವಂ ಭೋ ಪುರಿಸ ಜಾನಾಹಿ, ಪಾಪಧಮ್ಮಾ ಅಸಞ್ಞತಾ;

ಮಾ ತಂ ಲೋಭೋ ಅಧಮ್ಮೋ ಚ, ಚಿರಂ ದುಕ್ಖಾಯ ರನ್ಧಯು’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಯೋ ಪಾಣಮತಿಪಾತೇತೀತಿ ಯೋ ಸಾಹತ್ಥಿಕಾದೀಸು ಛಸು ಪಯೋಗೇಸು ಏಕಪಯೋಗೇನಾಪಿ ಪರಸ್ಸ ಜೀವಿತಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಉಪಚ್ಛಿನ್ದತಿ. ಮುಸಾವಾದನ್ತಿ ಪರೇಸಂ ಅತ್ಥಭಞ್ಜನಕಂ ಮುಸಾವಾದಞ್ಚ ಭಾಸತಿ. ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಮಾದಿಯತೀತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸತ್ತಲೋಕೇ ಥೇಯ್ಯಾವಹಾರಾದೀಸು ಏಕೇನಪಿ ಅವಹಾರೇನ ಪರಪರಿಗ್ಗಹಿತಂ ಆದಿಯತಿ. ಪರದಾರಞ್ಚ ಗಚ್ಛತೀತಿ ಪರಸ್ಸ ರಕ್ಖಿತಗೋಪಿತೇಸು ಭಣ್ಡೇಸು ಅಪರಜ್ಝನ್ತೋ ಉಪ್ಪಥಚಾರಂ ಚರತಿ. ಸುರಾಮೇರಯಪಾನನ್ತಿ ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ ಸುರಾಯ ಚೇವ ಮೇರಯಸ್ಸ ಚ ಪಾನಂ. ಅನುಯುಞ್ಜತೀತಿ ಸೇವತಿ ಬಹುಲೀಕರೋತಿ. ಮೂಲಂ ಖಣತೀತಿ ತಿಟ್ಠತು ಪರಲೋಕೋ, ಸೋ ಪನ ಪುಗ್ಗಲೋ ಇಧ ಲೋಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ಯೇನ ಖೇತ್ತವತ್ಥುಆದಿನಾ ಮೂಲೇನ ಪತಿಟ್ಠಪೇಯ್ಯ, ತಮ್ಪಿ ಅಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ವಾ ಸುರಂ ಪಿವನ್ತೋ ಅತ್ತನೋ ಮೂಲಂ ಖಣತಿ, ಅನಾಥೋ ಕಪಣೋ ಹುತ್ವಾ ವಿಚರತಿ. ಏವಂ, ಭೋತಿ ಪಞ್ಚದುಸ್ಸೀಲ್ಯಕಮ್ಮಕಾರಕಂ ಪುಗ್ಗಲಂ ಆಲಪತಿ. ಪಾಪಧಮ್ಮಾತಿ ಲಾಮಕಧಮ್ಮಾ. ಅಸಞ್ಞತಾತಿ ಕಾಯಸಞ್ಞತಾದಿರಹಿತಾ. ಅಚೇತಸಾತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ಅಚಿತ್ತಕಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಲೋಭೋ ಅಧಮ್ಮೋ ಚಾತಿ ಲೋಭೋ ಚೇವ ದೋಸೋ ಚ. ಉಭಯಮ್ಪಿ ಹೇತಂ ಅಕುಸಲಮೇವ. ಚಿರಂ ದುಕ್ಖಾಯ ರನ್ಧಯುನ್ತಿ ಚಿರಕಾಲಂ ನಿರಯದುಕ್ಖಾದೀನಂ ಅತ್ಥಾಯ ತಂ ಏತೇ ಧಮ್ಮಾ ಮಾ ರನ್ಧೇನ್ತು ಮಾ ಮತ್ಥೇನ್ತೂತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ತೇ ಪಞ್ಚ ಉಪಾಸಕಾ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸು, ಸಮ್ಪತ್ತಾನಮ್ಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಪಞ್ಚಉಪಾಸಕವತ್ಥು ಸತ್ತಮಂ.