೨. ಅಞ್ಞತರಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು

ಅನುಪುಬ್ಬೇನಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅಞ್ಞತರಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಏಕದಿವಸಂ ಪಾತೋವ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಚೀವರಪಾರುಪನಟ್ಠಾನೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಚೀವರಂ ಪಾರುಪನ್ತೇ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಂ ಪನ ಠಾನಂ ವಿರೂಳ್ಹತಿಣಂ ಹೋತಿ. ಅಥೇಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಚೀವರಂ ಪಾರುಪನ್ತಸ್ಸ ಚೀವರಕಣ್ಣೋ ತಿಣೇಸು ಪವಟ್ಟೇನ್ತೋ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂಹಿ ತೇಮಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ‘‘ಇಮಂ ಠಾನಂ ಅಪ್ಪಹರಿತಂ ಕಾತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಪುನದಿವಸೇ ಕುದ್ದಾಲಂ ಆದಾಯ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ಠಾನಂ ತಚ್ಛೇತ್ವಾ ಖಲಮಣ್ಡಲಸದಿಸಂ ಅಕಾಸಿ. ಪುನದಿವಸೇಪಿ ತಂ ಠಾನಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂಸು ಚೀವರಂ ಪಾರುಪನ್ತೇಸು ಏಕಸ್ಸ ಚೀವರಕಣ್ಣಂ ಭೂಮಿಯಂ ಪತಿತ್ವಾ ಪಂಸುಮ್ಹಿ ಪವಟ್ಟಮಾನಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಇಧ ವಾಲುಕಂ ಓಕಿರಿತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ವಾಲುಕಂ ಆಹರಿತ್ವಾ ಓಕಿರಿ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಚಣ್ಡೋ ಆತಪೋ ಅಹೋಸಿ, ತದಾಪಿ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಚೀವರಂ ಪಾರುಪನ್ತಾನಂ ಗತ್ತತೋ ಸೇದೇ ಮುಚ್ಚನ್ತೇ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಇಧ ಮಯಾ ಮಣ್ಡಪಂ ಕಾರೇತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಮಣ್ಡಪಂ ಕಾರೇಸಿ. ಪುನದಿವಸೇ ಪಾತೋವ ವಸ್ಸಂ ವಸ್ಸಿ, ವದ್ದಲಿಕಂ ಅಹೋಸಿ. ತದಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭಿಕ್ಖೂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋವ ಠಿತೋ ತಿನ್ತಚೀವರಕೇ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಏತ್ಥ ಮಯಾ ಸಾಲಂ ಕಾರೇತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಸಾಲಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ‘‘ಇದಾನಿ ಸಾಲಮಹಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ಅನ್ತೋ ಚ ಬಹಿ ಚ ಭಿಕ್ಖೂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಭತ್ತಕಿಚ್ಚಾವಸಾನೇ ಅನುಮೋದನತ್ಥಾಯ ಸತ್ಥು ಪತ್ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಅಹಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಚೀವರಪಾರುಪನಕಾಲೇ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಠಾನೇ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಠಿತೋ ಇದಞ್ಚಿದಞ್ಚ ದಿಸ್ವಾ ಇದಞ್ಚಿದಞ್ಚ ಕಾರೇಸಿ’’ನ್ತಿ ಆದಿತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸಬ್ಬಂ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ‘‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಪಣ್ಡಿತಾ ನಾಮ ಖಣೇ ಖಣೇ ಥೋಕಂ ಕುಸಲಂ ಕರೋನ್ತಾ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಅತ್ತನೋ ಅಕುಸಲಮಲಂ ನೀಹರನ್ತಿಯೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೨೩೯. ‘‘ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಮೇಧಾವೀ, ಥೋಕಂ ಥೋಕಂ ಖಣೇ ಖಣೇ;

ಕಮ್ಮಾರೋ ರಜತಸ್ಸೇವ, ನಿದ್ಧಮೇ ಮಲಮತ್ತನೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಅನುಪುಬ್ಬೇನಾತಿ ಅನುಪಟಿಪಾಟಿಯಾ. ಮೇಧಾವೀತಿ ಧಮ್ಮೋಜಪಞ್ಞಾಯ ಸಮನ್ನಾಗತೋ. ಖಣೇ ಖಣೇತಿ ಓಕಾಸೇ ಓಕಾಸೇ ಕುಸಲಂ ಕರೋನ್ತೋ. ಕಮ್ಮಾರೋ ರಜತಸ್ಸೇವಾತಿ ಯಥಾ ಸುವಣ್ಣಕಾರೋ ಏಕವಾರಮೇವ ಸುವಣ್ಣಂ ತಾಪೇತ್ವಾ ಕೋಟ್ಟೇತ್ವಾ ಮಲಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಪಿಲನ್ಧನವಿಕತಿಂ ಕಾತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ, ಪುನಪ್ಪುನಂ ತಾಪೇನ್ತೋ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತೋ ಪನ ಮಲಂ ನೀಹರತಿ, ತತೋ ಅನೇಕವಿಧಂ ಪಿಲನ್ಧನವಿಕತಿಂ ಕರೋತಿ, ಏವಮೇವ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಕುಸಲಂ ಕರೋನ್ತೋ ಪಣ್ಡಿತೋ ಅತ್ತನೋ ರಾಗಾದಿಮಲಂ ನಿದ್ಧಮೇಯ್ಯ, ಏವಂ ನಿದ್ಧನ್ತಮಲೋ ನಿಕ್ಕಿಲೇಸೋವ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠತಿ, ಮಹಾಜನಸ್ಸಾಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಅಞ್ಞತರಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು ದುತಿಯಂ.