೧೨. ಸುಭದ್ದಪರಿಬ್ಬಾಜಕವತ್ಥು

ಆಕಾಸೇತಿ ಇದಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಕುಸಿನಾರಾಯಂ ಉಪವತ್ತನೇ ಮಲ್ಲಾನಂ ಸಾಲವನೇ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಮಞ್ಚಕೇ ನಿಪನ್ನೋ ಸುಭದ್ದಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಅತೀತೇ ಕನಿಟ್ಠಭಾತರಿ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಸಸ್ಸೇ ನವಕ್ಖತ್ತುಂ ಅಗ್ಗದಾನಂ ದೇನ್ತೇ ದಾನಂ ದಾತುಂ ಅನಿಚ್ಛನ್ತೋ ಓಸಕ್ಕಿತ್ವಾ ಅವಸಾನೇ ಅದಾಸಿ. ತಸ್ಮಾ ಪಠಮಬೋಧಿಯಮ್ಪಿ ಮಜ್ಝಿಮಬೋಧಿಯಮ್ಪಿ ಸತ್ಥಾರಂ ದಟ್ಠುಂ ನಾಲತ್ಥ. ಪಚ್ಛಿಮಬೋಧಿಯಂ ಪನ ಸತ್ಥು ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಕಾಲೇ ‘‘ಅಹಂ ತೀಸು ಪಞ್ಹೇಸು ಅತ್ತನೋ ಕಙ್ಖಂ ಮಹಲ್ಲಕೇ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೇ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ‘ದಹರೋ’ತಿ ಸಞ್ಞಾಯ ನ ಪುಚ್ಛಿಂ, ತಸ್ಸ ಚ ದಾನಿ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಕಾಲೋ, ಪಚ್ಛಾ ಮೇ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಅಪುಚ್ಛಿತಕಾರಣಾ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆನನ್ದತ್ಥೇರೇನ ನಿವಾರಿಯಮಾನೋಪಿ ಸತ್ಥಾರಾ ಓಕಾಸಂ ಕತ್ವಾ, ‘‘ಆನನ್ದ, ಮಾ ಸುಭದ್ದಂ ನಿವಾರಯಿ, ಪುಚ್ಛತು ಮಂ ಪಞ್ಹ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತೇ ಅನ್ತೋಸಾಣಿಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಹೇಟ್ಠಾಮಞ್ಚಕೇ ನಿಸಿನ್ನೋ, ‘‘ಭೋ ಸಮಣ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಆಕಾಸೇ ಪದಂ ನಾಮ ಅತ್ಥಿ, ಇತೋ ಬಹಿದ್ಧಾ ಸಮಣೋ ನಾಮ ಅತ್ಥಿ, ಸಙ್ಖಾರಾ ಸಸ್ಸತಾ ನಾಮ ಅತ್ಥೀ’’ತಿ ಇಮೇ ಪಞ್ಹೇ ಪುಚ್ಛಿ. ಅಥಸ್ಸ ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಅಭಾವಂ ಆಚಿಕ್ಖನ್ತೋ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ –

೨೫೪. ‘‘ಆಕಾಸೇವ ಪದಂ ನತ್ಥಿ, ಸಮಣೋ ನತ್ಥಿ ಬಾಹಿರೇ;

ಪಪಞ್ಚಾಭಿರತಾ ಪಜಾ, ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚಾ ತಥಾಗತಾ.

೨೫೫. ‘‘ಆಕಾಸೇವ ಪದಂ ನತ್ಥಿ, ಸಮಣೋ ನತ್ಥಿ ಬಾಹಿರೇ;

ಸಙ್ಖಾರಾ ಸಸ್ಸತಾ ನತ್ಥಿ, ನತ್ಥಿ ಬುದ್ಧಾನಮಿಞ್ಜಿತ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಪದನ್ತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಆಕಾಸೇ ವಣ್ಣಸಣ್ಠಾನವಸೇನ ಏವರೂಪನ್ತಿ ಪಞ್ಞಾಪೇತಬ್ಬಂ ಕಸ್ಸಚಿ ಪದಂ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಬಾಹಿರೇತಿ ಮಮ ಸಾಸನತೋ ಬಹಿದ್ಧಾ ಮಗ್ಗಫಲಟ್ಠೋ ಸಮಣೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಪಜಾತಿ ಅಯಂ ಸತ್ತಲೋಕಸಙ್ಖಾತಾ ಪಜಾ ತಣ್ಹಾದೀಸು ಪಪಞ್ಚೇಸುಯೇವಾಭಿರತಾ. ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚಾತಿ ಬೋಧಿಮೂಲೇಯೇವ ಸಬ್ಬಪಪಞ್ಚಾನಂ ಸಮುಚ್ಛಿನ್ನತ್ತಾ ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚಾ ತಥಾಗತಾ. ಸಙ್ಖಾರಾತಿ ಪಞ್ಚಕ್ಖನ್ಧಾ. ತೇಸು ಹಿ ಏಕೋಪಿ ಸಸ್ಸತೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಇಞ್ಜಿತನ್ತಿ ಬುದ್ಧಾನಂ ಪನ ತಣ್ಹಾಮಾನಾದೀಸು ಇಞ್ಜಿತೇಸು ಯೇನ ಸಙ್ಖಾರಾ ಸಸ್ಸತಾತಿ ಗಣ್ಹೇಯ್ಯ, ತಂ ಏಕಂ ಇಞ್ಜಿತಮ್ಪಿ ನಾಮ ನತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಸುಭದ್ದೋ ಅನಾಗಾಮಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ, ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಸುಭದ್ದಪರಿಬ್ಬಾಜಕವತ್ಥು ದ್ವಾದಸಮಂ.

ಮಲವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಅಟ್ಠಾರಸಮೋ ವಗ್ಗೋ.