೧. ಗೋಘಾತಕಪುತ್ತವತ್ಥು

ಪಣ್ಡುಪಲಾಸೋವ ದಾನಿಸೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಏಕಂ ಗೋಘಾತಕಪುತ್ತಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಕಿರೇಕೋ ಗೋಘಾತಕೋ ಗಾವೋ ವಧಿತ್ವಾ ವರಮಂಸಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚಾಪೇತ್ವಾ ಪುತ್ತದಾರೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಮಂಸಞ್ಚ ಖಾದತಿ, ಮೂಲೇನ ಚ ವಿಕ್ಕಿಣಿತ್ವಾ ಜೀವಿಕಂ ಕಪ್ಪೇಸಿ. ಸೋ ಏವಂ ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಗೋಘಾತಕಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋ ಧುರವಿಹಾರೇ ವಿಹರನ್ತಸ್ಸ ಸತ್ಥು ಏಕದಿವಸಮ್ಪಿ ಕಟಚ್ಛುಮತ್ತಮ್ಪಿ ಯಾಗುಂ ವಾ ಭತ್ತಂ ವಾ ನ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ಚ ವಿನಾ ಮಂಸೇನ ಭತ್ತಂ ನ ಭುಞ್ಜತಿ. ಸೋ ಏಕದಿವಸಂ ದಿವಸಭಾಗೇ ಮಂಸಂ ವಿಕ್ಕಿಣಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ಥಾಯ ಪಚಿತುಂ ಏಕಂ ಮಂಸಖಣ್ಡಂ ಭರಿಯಾಯ ದತ್ವಾ ನ್ಹಾಯಿತುಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಸಹಾಯಕೋ ಗೇಹಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭರಿಯಂ ಆಹ – ‘‘ಥೋಕಂ ಮೇ ವಿಕ್ಕಿಣಿಯಮಂಸಂ ದೇಹಿ, ಗೇಹಂ ಮೇ ಪಾಹುನಕೋ ಆಗತೋ’’ತಿ. ನತ್ಥಿ ವಿಕ್ಕಿಣಿಯಮಂಸಂ, ಸಹಾಯಕೋ ತೇ ಮಂಸಂ ವಿಕ್ಕಿಣಿತ್ವಾ ಇದಾನಿ ನ್ಹಾಯಿತುಂ ಗತೋತಿ. ಮಾ ಏವಂ ಕರಿ, ಸಚೇ ಮಂಸಖಣ್ಡಂ ಅತ್ಥಿ, ದೇಹೀತಿ. ಸಹಾಯಕಸ್ಸ ತೇ ನಿಕ್ಖಿತ್ತಮಂಸಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಅಞ್ಞಂ ನತ್ಥೀತಿ. ಸೋ ‘‘ಸಹಾಯಕಸ್ಸ ಮೇ ಅತ್ಥಾಯ ಠಪಿತಮಂಸತೋ ಅಞ್ಞಂ ಮಂಸಂ ನತ್ಥಿ, ಸೋ ಚ ವಿನಾ ಮಂಸೇನ ನ ಭುಞ್ಜತಿ, ನಾಯಂ ದಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಸಾಮಂಯೇವ ತಂ ಮಂಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ.

ಗೋಘಾತಕೋಪಿ ನ್ಹತ್ವಾ ಆಗತೋ ತಾಯ ಅತ್ತನೋ ಪಕ್ಕಪಣ್ಣೇನ ಸದ್ಧಿಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಭತ್ತೇ ಉಪನೀತೇ ಆಹ ‘‘ಕಹಂ ಮಂಸ’’ನ್ತಿ? ‘‘ನತ್ಥಿ, ಸಾಮೀ’’ತಿ. ನನು ಅಹಂ ಪಚ್ಚನತ್ಥಾಯ ಮಂಸಂ ದತ್ವಾ ಗತೋತಿ. ತವ ಸಹಾಯಕೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಪಾಹುನಕೋ ಮೇ ಆಗತೋ, ವಿಕ್ಕಿಣಿಯಮಂಸಂ ದೇಹೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಮಯಾ ‘‘ಸಹಾಯಕಸ್ಸ ತೇ ಠಪಿತಮಂಸತೋ ಅಞ್ಞಂ ಮಂಸಂ ನತ್ಥಿ, ಸೋ ಚ ವಿನಾ ಮಂಸೇನ ನ ಭುಞ್ಜತೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇಪಿ ಬಲಕ್ಕಾರೇನ ತಂ ಮಂಸಂ ಸಾಮಂಯೇವ ಗಹೇತ್ವಾ ಗತೋತಿ. ಅಹಂ ವಿನಾ ಮಂಸೇನ ಭತ್ತಂ ನ ಭುಞ್ಜಾಮಿ, ಹರಾಹಿ ನನ್ತಿ. ಕಿಂ ಸಕ್ಕಾ ಕಾತುಂ, ಭುಞ್ಜ, ಸಾಮೀತಿ. ಸೋ ‘‘ನಾಹಂ ಭುಞ್ಜಾಮೀ’’ತಿ ತಂ ಭತ್ತಂ ಹರಾಪೇತ್ವಾ ಸತ್ಥಂ ಆದಾಯ ಪಚ್ಛಾಗೇಹೇ ಠಿತೋ ಗೋಣೋ ಅತ್ಥಿ, ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಮುಖೇ ಹತ್ಥಂ ಪಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಜಿವ್ಹಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಸತ್ಥೇನ ಮೂಲೇ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಆದಾಯ ಗನ್ತ್ವಾ ಅಙ್ಗಾರೇಸು ಪಚಾಪೇತ್ವಾ ಭತ್ತಮತ್ಥಕೇ ಠಪೇತ್ವಾ ನಿಸಿನ್ನೋ ಏಕಂ ಭತ್ತಪಿಣ್ಡಂ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಏಕಂ ಮಂಸಖಣ್ಡಂ ಮುಖೇ ಠಪೇಸಿ. ತಙ್ಖಣಞ್ಞೇವಸ್ಸ ಜಿವ್ಹಾ ಛಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ಭತ್ತಪಾತಿಯಂ ಪತಿ. ತಙ್ಖಣಞ್ಞೇವ ಕಮ್ಮಸರಿಕ್ಖಕಂ ವಿಪಾಕಂ ಲಭಿ. ಸೋಪಿ ಖೋ ಗೋಣೋ ವಿಯ ಲೋಹಿತಧಾರಾಯ ಮುಖತೋ ಪಗ್ಘರನ್ತಿಯಾ ಅನ್ತೋಗೇಹಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಜಣ್ಣುಕೇಹಿ ವಿಚರನ್ತೋ ವಿರವಿ.

ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಗೋಘಾತಕಸ್ಸ ಪುತ್ತೋ ಪಿತರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಸಮೀಪೇ ಠಿತೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ನಂ ಮಾತಾ ಆಹ – ‘‘ಪಸ್ಸ, ಪುತ್ತ, ಇಮಂ ಗೋಘಾತಕಂ ಗೋಣಂ ವಿಯ ಗೇಹಮಜ್ಝೇ ಜಣ್ಣುಕೇಹಿ ವಿಚರಿತ್ವಾ ವಿರವನ್ತಂ, ಇದಂ ದುಕ್ಖಂ ತವ ಮತ್ಥಕೇ ಪತಿಸ್ಸತಿ, ಮಮಮ್ಪಿ ಅನೋಲೋಕೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಸೋತ್ಥಿಂ ಕರೋನ್ತೋ ಪಲಾಯಸ್ಸೂ’’ತಿ. ಸೋ ಮರಣಭಯತಜ್ಜಿತೋ ಮಾತರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಲಾಯಿ, ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಚ ಪನ ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಗೋಘಾತಕೋಪಿ ಗೋಣೋ ವಿಯ ಗೇಹಮಜ್ಝೇ ವಿರವನ್ತೋ ವಿಚರಿತ್ವಾ ಕಾಲಕತೋ ಅವೀಚಿಮ್ಹಿ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಗೋಣೋಪಿ ಕಾಲಮಕಾಸಿ. ಗೋಘಾತಕಪುತ್ತೋಪಿ ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸುವಣ್ಣಕಾರಕಮ್ಮಂ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿ. ಅಥಸ್ಸಾಚರಿಯೋ ಗಾಮಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ‘‘ಏವರೂಪಂ ನಾಮ ಅಲಙ್ಕಾರಂ ಕರೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಸೋಪಿ ತಥಾರೂಪಂ ಅಲಙ್ಕಾರಂ ಅಕಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸಾಚರಿಯೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಅಲಙ್ಕಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ಗನ್ತ್ವಾ ಜೀವಿತುಂ ಸಮತ್ಥೋ’’ತಿ ವಯಪ್ಪತ್ತಂ ಅತ್ತನೋ ಧೀತರಂ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ಪುತ್ತಧೀತಾಹಿ ವಡ್ಢಿ.

ಅಥಸ್ಸ ಪುತ್ತಾ ವಯಪ್ಪತ್ತಾ ಸಿಪ್ಪಂ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಅಪರಭಾಗೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತತ್ಥ ಘರಾವಾಸಂ ಸಣ್ಠಪೇತ್ವಾ ವಸನ್ತಾ ಸದ್ಧಾ ಪಸನ್ನಾ ಅಹೇಸುಂ. ಪಿತಾಪಿ ನೇಸಂ ತಕ್ಕಸಿಲಾಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಕುಸಲಂ ಅಕತ್ವಾವ ಜರಂ ಪಾಪುಣಿ. ಅಥಸ್ಸ ಪುತ್ತಾ ‘‘ಪಿತಾ ನೋ ಮಹಲ್ಲಕೋ’’ತಿ ಅತ್ತನೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಪಿತು ಅತ್ಥಾಯ ದಾನಂ ದಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಿಮನ್ತಯಿಂಸು. ತೇ ಪುನದಿವಸೇ ಅನ್ತೋಗೇಹೇ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಪರಿವಿಸಿತ್ವಾ ಭತ್ತಕಿಚ್ಚಾವಸಾನೇ ಸತ್ಥಾರಂ ಆಹಂಸು – ‘‘ಭನ್ತೇ, ಅಮ್ಹೇಹಿ ಇದಂ ಪಿತು ಜೀವಭತ್ತಂ ದಿನ್ನಂ, ಪಿತು ನೋ ಅನುಮೋದನಂ ಕರೋಥಾ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಆಮನ್ತೇತ್ವಾ, ‘‘ಉಪಾಸಕ, ತ್ವಂ ಮಹಲ್ಲಕೋ ಪರಿಪಕ್ಕಸರೀರೋ ಪಣ್ಡುಪಲಾಸಸದಿಸೋ, ತವ ಪರಲೋಕಗಮನಾಯ ಕುಸಲಪಾಥೇಯ್ಯಂ ನತ್ಥಿ, ಅತ್ತನೋ ಪತಿಟ್ಠಂ ಕರೋಹಿ, ಪಣ್ಡಿತೋ ಭವ, ಮಾ ಬಾಲೋ’’ತಿ ಅನುಮೋದನಂ ಕರೋನ್ತೋ ಇಮಾ ದ್ವೇ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೨೩೫. ‘‘ಪಣ್ಡುಪಲಾಸೋವ ದಾನಿಸಿ,

ಯಮಪುರಿಸಾಪಿ ಚ ತೇ ಉಪಟ್ಠಿತಾ;

ಉಯ್ಯೋಗಮುಖೇ ಚ ತಿಟ್ಠಸಿ,

ಪಾಥೇಯ್ಯಮ್ಪಿ ಚ ತೇ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

೨೩೬. ‘‘ಸೋ ಕರೋಹಿ ದೀಪಮತ್ತನೋ,

ಖಿಪ್ಪಂ ವಾಯಮ ಪಣ್ಡಿತೋ ಭವ;

ನಿದ್ಧನ್ತಮಲೋ ಅನಙ್ಗಣೋ,

ದಿಬ್ಬಂ ಅರಿಯಭೂಮಿಂ ಉಪೇಹಿಸೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಪಣ್ಡುಪಲಾಸೋವ ದಾನಿಸೀತಿ, ಉಪಾಸಕ, ತ್ವಂ ಇದಾನಿ ಛಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ಭೂಮಿಯಂ ಪತಿತಪಣ್ಡುಪಲಾಸೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಯಮಪುರಿಸಾತಿ ಯಮದೂತಾ ವುಚ್ಚನ್ತಿ, ಇದಂ ಪನ ಮರಣಮೇವ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ, ಮರಣಂ ತೇ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಉಯ್ಯೋಗಮುಖೇತಿ ಪರಿಹಾನಿಮುಖೇ, ಅವುಡ್ಢಿಮುಖೇ ಚ ಠಿತೋಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಾಥೇಯ್ಯನ್ತಿ ಗಮಿಕಸ್ಸ ತಣ್ಡುಲಾದಿಪಾಥೇಯ್ಯಂ ವಿಯ ಪರಲೋಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತಸ್ಸ ತವ ಕುಸಲಪಾಥೇಯ್ಯಮ್ಪಿ ನತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೋ ಕರೋಹೀತಿ ಸೋ ತ್ವಂ ಸಮುದ್ದೇ ನಾವಾಯ ಭಿನ್ನಾಯ ದೀಪಸಙ್ಖಾತಂ ಪತಿಟ್ಠಂ ವಿಯ ಅತ್ತನೋ ಕುಸಲಪತಿಟ್ಠಂ ಕರೋಹಿ. ಕರೋನ್ತೋ ಚ ಖಿಪ್ಪಂ ವಾಯಮ, ಸೀಘಂ ಸೀಘಂ ವೀರಿಯಂ ಆರಭ, ಅತ್ತನೋ ಕುಸಲಕಮ್ಮಪತಿಟ್ಠಕರಣೇನ ಪಣ್ಡಿತೋ ಭವ. ಯೋ ಹಿ ಮರಣಮುಖಂ ಅಪ್ಪತ್ವಾ ಕಾತುಂ ಸಮತ್ಥಕಾಲೇವ ಕುಸಲಂ ಕರೋತಿ, ಏಸ ಪಣ್ಡಿತೋ ನಾಮ, ತಾದಿಸೋ ಭವ, ಮಾ ಅನ್ಧಬಾಲೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ದಿಬ್ಬಂ ಅರಿಯಭೂಮಿನ್ತಿ ಏವಂ ವೀರಿಯಂ ಕರೋನ್ತೋ ರಾಗಾದೀನಂ ಮಲಾನಂ ನೀಹಟತಾಯ ನಿದ್ಧನ್ತಮಲೋ ಅಙ್ಗಣಾಭಾವೇನ ಅನಙ್ಗಣೋ ನಿಕ್ಕಿಲೇಸೋ ಹುತ್ವಾ ಪಞ್ಚವಿಧಂ ಸುದ್ಧಾವಾಸಭೂಮಿಂ ಪಾಪುಣಿಸ್ಸಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಉಪಾಸಕೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ, ಸಮ್ಪತ್ತಾನಮ್ಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ತೇ ಪುನದಿವಸತ್ಥಾಯಪಿ ಸತ್ಥಾರಂ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಕತಭತ್ತಕಿಚ್ಚಂ ಸತ್ಥಾರಂ ಅನುಮೋದನಕಾಲೇ ಆಹಂಸು – ‘‘ಭನ್ತೇ, ಇದಮ್ಪಿ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಿತು ಜೀವಭತ್ತಮೇವ, ಇಮಸ್ಸೇವ ಅನುಮೋದನಂ ಕರೋಥಾ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಅನುಮೋದನಂ ಕರೋನ್ತೋ ಇಮಾ ದ್ವೇ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೨೩೭. ‘‘ಉಪನೀತವಯೋ ಚ ದಾನಿಸಿ,

ಸಮ್ಪಯಾತೋಸಿ ಯಮಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ;

ವಾಸೋ ತೇ ನತ್ಥಿ ಅನ್ತರಾ,

ಪಾಥೇಯ್ಯಮ್ಪಿ ಚ ತೇ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

೨೩೮. ‘‘ಸೋ ಕರೋಹಿ ದೀಪಮತ್ತನೋ,

ಖಿಪ್ಪಂ ವಾಯಮ ಪಣ್ಡಿತೋ ಭವ;

ನಿದ್ಧನ್ತಮಲೋ ಅನಙ್ಗಣೋ,

ನ ಪುನ ಜಾತಿಜರಂ ಉಪೇಹಿಸೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಉಪನೀತವಯೋತಿ ಉಪಾತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತಂ, ನೀತವಯೋತಿ ವಿಗತವಯೋ ಅತಿಕ್ಕನ್ತವಯೋ, ತ್ವಞ್ಚಸಿ ದಾನಿ ತಯೋ ವಯೇ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮರಣಮುಖೇ ಠಿತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಮ್ಪಯಾತೋಸಿ ಯಮಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕನ್ತಿ ಮರಣಮುಖಂ ಗನ್ತುಂ ಸಜ್ಜೋ ಹುತ್ವಾ ಠಿತೋಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಾಸೋ ತೇ ನತ್ಥಿ ಅನ್ತರಾತಿ ಯಥಾ ಮಗ್ಗಂ ಗಚ್ಛನ್ತಾ ತಾನಿ ತಾನಿ ಕಿಚ್ಚಾನಿ ಕರೋನ್ತಾ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ ವಸನ್ತಿ, ನ ಏವಂ ಪರಲೋಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತಾ. ನ ಹಿ ಸಕ್ಕಾ ಪರಲೋಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತೇನ ‘‘ಅಧಿವಾಸೇಥ ಕತಿಪಾಹಂ, ದಾನಂ ತಾವ ದೇಮಿ, ಧಮ್ಮಂ ತಾವ ಸುಣಾಮೀ’’ತಿಆದೀನಿ ವತ್ತುಂ. ಇತೋ ಪನ ಚವಿತ್ವಾ ಪರಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋವ ಹೋತಿ. ಇಮಮತ್ಥಂ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತಂ. ಪಾಥೇಯ್ಯನ್ತಿ ಇದಂ ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಮೇವ, ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಪನ ಪುನಪ್ಪುನಂ ದಳ್ಹೀಕರಣತ್ಥಂ ಇಧಾಪಿ ಸತ್ಥಾರಾ ಕಥಿತಂ. ಜಾತಿಜರನ್ತಿ ಏತ್ಥ ಬ್ಯಾಧಿಮರಣಾನಿಪಿ ಗಹಿತಾನೇವ ಹೋನ್ತಿ. ಹೇಟ್ಠಿಮಗಾಥಾಹಿ ಚ ಅನಾಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ ಕಥಿತೋ, ಇಧ ಅರಹತ್ತಮಗ್ಗೋ ಕಥಿತೋ. ಏವಂ ಸನ್ತೇಪಿ ಯಥಾ ನಾಮ ರಞ್ಞಾ ಅತ್ತನೋ ಮುಖಪಮಾಣೇನ ಕಬಳಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಉಪನೀತೇ ಸೋ ಕುಮಾರೋ ಅತ್ತನೋ ಮುಖಪಮಾಣೇನೇವ ಗಣ್ಹಾತಿ, ಏವಮೇವ ಸತ್ಥಾರಾ ಉಪರಿಮಗ್ಗವಸೇನ ಧಮ್ಮೇ ದೇಸಿತೇಪಿ ಉಪಾಸಕೋ ಅತ್ತನೋ ಉಪನಿಸ್ಸಯವಸೇನ ಹೇಟ್ಠಾ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಪತ್ವಾ ಇಮಿಸ್ಸಾ ಅನುಮೋದನಾಯ ಅವಸಾನೇ ಅನಾಗಾಮಿಫಲಂ ಪತ್ತೋ. ಸೇಸಪರಿಸಾಯಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಗೋಘಾತಕಪುತ್ತವತ್ಥು ಪಠಮಂ.