೪. ಅಭಯರಾಜಕುಮಾರವತ್ಥು

ಏಥ ಪಸ್ಸಥಿಮಂ ಲೋಕನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅಭಯರಾಜಕುಮಾರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತಸ್ಸ ಕಿರ ಪಚ್ಚನ್ತಂ ವೂಪಸಮೇತ್ವಾ ಆಗತಸ್ಸ ಪಿತಾ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ ತುಸ್ಸಿತ್ವಾ ಏಕಂ ನಚ್ಚಗೀತಕುಸಲಂ ನಾಟಕಿತ್ಥಿಂ ದತ್ವಾ ಸತ್ತಾಹಂ ರಜ್ಜಮದಾಸಿ. ಸೋ ಸತ್ತಾಹಂ ಗೇಹಾ ಬಹಿ ಅನಿಕ್ಖನ್ತೋವ ರಜ್ಜಸಿರಿಂ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ಅಟ್ಠಮೇ ದಿವಸೇ ನದೀತಿತ್ಥಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನ್ಹತ್ವಾ ಉಯ್ಯಾನಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಸನ್ತತಿಮಹಾಮತ್ತೋ ವಿಯ ತಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯಾ ನಚ್ಚಗೀತಂ ಪಸ್ಸನ್ತೋ ನಿಸೀದಿ. ಸಾಪಿ ತಙ್ಖಣಞ್ಞೇವ ಸನ್ತತಿಮಹಾಮತ್ತಸ್ಸ ನಾಟಕಿತ್ಥೀ ವಿಯ ಸತ್ಥಕವಾತಾನಂ ವಸೇನ ಕಾಲಮಕಾಸಿ. ಕುಮಾರೋ ತಸ್ಸಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾಯ ಉಪ್ಪನ್ನಸೋಕೋ ‘‘ನ ಮೇ ಇಮಂ ಸೋಕಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ಅಞ್ಞೋ ನಿಬ್ಬಾಪೇತುಂ ಸಕ್ಖಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಸೋಕಂ ಮೇ ನಿಬ್ಬಾಪೇಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಸಮಸ್ಸಾಸೇತ್ವಾ ‘‘ತಯಾ ಹಿ, ಕುಮಾರ, ಇಮಿಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯಾ ಏವಮೇವ ಮತಕಾಲೇ ರೋದನ್ತೇನ ಪವತ್ತಿತಾನಂ ಅಸ್ಸೂನಂ ಅನಮತಗ್ಗೇ ಸಂಸಾರೇ ಪಮಾಣಂ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತಾಯ ದೇಸನಾಯ ಸೋಕಸ್ಸ ತನುಭಾವಂ ಞತ್ವಾ, ‘‘ಕುಮಾರ, ಮಾ ಸೋಚಿ, ಬಾಲಜನಾನಂ ಸಂಸೀದನಟ್ಠಾನಮೇತ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೭೧. ‘‘ಏಥ ಪಸ್ಸಥಿಮಂ ಲೋಕಂ, ಚಿತ್ತಂ ರಾಜರಥೂಪಮಂ;

ಯತ್ಥ ಬಾಲಾ ವಿಸೀದನ್ತಿ, ನತ್ಥಿ ಸಙ್ಗೋ ವಿಜಾನತ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ತೇ ಪಸ್ಸಥಾತಿ ರಾಜಕುಮಾರಮೇವ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ಇಮಂ ಲೋಕನ್ತಿ ಇಮಂ ಖನ್ಧಲೋಕಾದಿಸಙ್ಖಾತಂ ಅತ್ತಭಾವಂ. ಚಿತ್ತನ್ತಿ ಸತ್ತರತನಾದಿವಿಚಿತ್ತಂ ರಾಜರಥಂ ವಿಯ ವತ್ಥಾಲಙ್ಕಾರಾದಿಚಿತ್ತಿತಂ. ಯತ್ಥ ಬಾಲಾತಿ ಯಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ಬಾಲಾ ಏವಂ ವಿಸೀದನ್ತಿ. ವಿಜಾನತನ್ತಿ ವಿಜಾನನ್ತಾನಂ ಪಣ್ಡಿತಾನಂ ಏತ್ಥ ರಾಗಸಙ್ಗಾದೀಸು ಏಕೋಪಿ ಸಙ್ಗೋ ನತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ರಾಜಕುಮಾರೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ, ಸಮ್ಪತ್ತಾನಮ್ಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಅಭಯರಾಜಕುಮಾರವತ್ಥು ಚತುತ್ಥಂ.