೭. ಸಙ್ಘಭೇದಪರಿಸಕ್ಕನವತ್ಥು

ಸುಕರಾನೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಙ್ಘಭೇದಪರಿಸಕ್ಕನಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕದಿವಸಞ್ಹಿ ದೇವದತ್ತೋ ಸಙ್ಘಭೇದಾಯ ಪರಿಸಕ್ಕನ್ತೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ರಾಜಗಹಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿಂ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಮಂ, ಭನ್ತೇ, ದೇವದತ್ತೋ ರಾಜಗಹೇ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತಂ. ದಿಸ್ವಾ ಯೇನಾಹಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ದಾನಾಹಂ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಅಞ್ಞತ್ರೇವ ಭಗವತಾ ಅಞ್ಞತ್ರ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ಉಪೋಸಥಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ ಸಙ್ಘಕಮ್ಮಞ್ಚಾ’ತಿ. ಅಜ್ಜ ಭಗವಾ ದೇವದತ್ತೋ ಸಙ್ಘಂ ಭಿನ್ದಿಸ್ಸತಿ, ಉಪೋಸಥಞ್ಚ ಕರಿಸ್ಸತಿ ಸಙ್ಘಕಮ್ಮಾನಿ ಚಾ’’ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಸತ್ಥಾ –

‘‘ಸುಕರಂ ಸಾಧುನಾ ಸಾಧು, ಸಾಧು ಪಾಪೇನ ದುಕ್ಕರಂ;

ಪಾಪಂ ಪಾಪೇನ ಸುಕರಂ, ಪಾಪಮರಿಯೇಹಿ ದುಕ್ಕರ’’ನ್ತಿ. (ಉದಾ. ೪೮) –

ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇತ್ವಾ, ‘‘ಆನನ್ದ, ಅತ್ತನೋ ಅಹಿತಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ಸುಕರಂ, ಹಿತಕಮ್ಮಮೇವ ದುಕ್ಕರ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೬೩. ‘‘ಸುಕರಾನಿ ಅಸಾಧೂನಿ, ಅತ್ತನೋ ಅಹಿತಾನಿ ಚ;

ಯಂ ವೇ ಹಿತಞ್ಚ ಸಾಧುಞ್ಚ, ತಂ ವೇ ಪರಮದುಕ್ಕರ’’ನ್ತಿ.

ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಾನಿ ಕಮ್ಮಾನಿ ಅಸಾಧೂನಿ ಸಾವಜ್ಜಾನಿ ಅಪಾಯಸಂವತ್ತನಿಕತ್ತಾಯೇವ ಅತ್ತನೋ ಅಹಿತಾನಿ ಚ ಹೋನ್ತಿ, ತಾನಿ ಸುಕರಾನಿ. ಯಂ ಪನ ಸುಗತಿಸಂವತ್ತನಿಕತ್ತಾ ಅತ್ತನೋ ಹಿತಞ್ಚ ಅನವಜ್ಜತ್ಥೇನ ಸಾಧುಞ್ಚ ಸುಗತಿಸಂವತ್ತನಿಕಞ್ಚೇವ ನಿಬ್ಬಾನಸಂವತ್ತನಿಕಞ್ಚ ಕಮ್ಮಂ, ತಂ ಪಾಚೀನನಿನ್ನಾಯ ಗಙ್ಗಾಯ ಉಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಮುಖಕರಣಂ ವಿಯ ಅತಿದುಕ್ಕರನ್ತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಸಙ್ಘಭೇದಪರಿಸಕ್ಕನವತ್ಥು ಸತ್ತಮಂ.