೬. ದೇವದತ್ತವತ್ಥು

ಯಸ್ಸ ಅಚ್ಚನ್ತದುಸ್ಸೀಲ್ಯನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ದೇವದತ್ತಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ದಿವಸೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ – ‘‘ಆವುಸೋ, ದೇವದತ್ತೋ ದುಸ್ಸೀಲೋ ಪಾಪಧಮ್ಮೋ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯಕಾರಣೇನ ವಡ್ಢಿತಾಯ ತಣ್ಹಾಯ ಅಜಾತಸತ್ತುಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಮಹನ್ತಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ಅಜಾತಸತ್ತುಂ ಪಿತುವಧೇ ಸಮಾದಪೇತ್ವಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕತೋ ಹುತ್ವಾ ನಾನಪ್ಪಕಾರೇನ ತಥಾಗತಸ್ಸ ವಧಾಯ ಪರಿಸಕ್ಕತೀ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇದಾನೇವ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ದೇವದತ್ತೋ ನಾನಪ್ಪಕಾರೇನ ಮಯ್ಹಂ ವಧಾಯ ಪರಿಸಕ್ಕತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಕುರುಙ್ಗಮಿಗಜಾತಕಾದೀನಿ (ಜಾ. ೧.೨.೧೧೧-೨) ಕಥೇತ್ವಾ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಚ್ಚನ್ತದುಸ್ಸೀಲಪುಗ್ಗಲಂ ನಾಮ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯಕಾರಣಾ ಉಪ್ಪನ್ನಾ ತಣ್ಹಾ ಮಾಲುವಾ ವಿಯ ಸಾಲಂ ಪರಿಯೋನನ್ಧಿತ್ವಾ ಸಮ್ಭಞ್ಜಮಾನಾ ನಿರಯಾದೀಸು ಪಕ್ಖಿಪತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಾಮಾಹ –

೧೬೨. ‘‘ಯಸ್ಸ ಅಚ್ಚನ್ತದುಸ್ಸೀಲ್ಯಂ, ಮಾಲುವಾ ಸಾಲಮಿವೋತ್ಥತಂ;

ಕರೋತಿ ಸೋ ತಥತ್ತಾನಂ, ಯಥಾ ನಂ ಇಚ್ಛತೀ ದಿಸೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಅಚ್ಚನ್ತದುಸ್ಸೀಲ್ಯನ್ತಿ ಏಕನ್ತದುಸ್ಸೀಲಭಾವೋ. ಗಿಹೀ ವಾ ಜಾತಿತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ದಸ ಅಕುಸಲಕಮ್ಮಪಥೇ ಕರೋನ್ತೋ, ಪಬ್ಬಜಿತೋ ವಾ ಉಪಸಮ್ಪನ್ನದಿವಸತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಗರುಕಾಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜಮಾನೋ ಅಚ್ಚನ್ತದುಸ್ಸೀಲೋ ನಾಮ. ಇಧ ಪನ ಯೋ ದ್ವೀಸು ತೀಸು ಅತ್ತಭಾವೇಸು ದುಸ್ಸೀಲೋ, ಏತಸ್ಸ ಗತಿಯಾ ಆಗತಂ ದುಸ್ಸೀಲಭಾವಂ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತಂ. ದುಸ್ಸೀಲಭಾವೋತಿ ಚೇತ್ಥ ದುಸ್ಸೀಲಸ್ಸ ಛ ದ್ವಾರಾನಿ ನಿಸ್ಸಾಯ ಉಪ್ಪನ್ನಾ ತಣ್ಹಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಮಾಲುವಾ ಸಾಲಮಿವೋತ್ಥತನ್ತಿ ಯಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ತಂ ತಣ್ಹಾಸಙ್ಖಾತಂ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯಂ ಯಥಾ ನಾಮ ಮಾಲುವಾ ಸಾಲಂ ಓತ್ಥರನ್ತೀ ದೇವೇ ವಸ್ಸನ್ತೇ ಪತ್ತೇಹಿ ಉದಕಂ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತ್ವಾ ಸಮ್ಭಞ್ಜನವಸೇನ ಸಬ್ಬತ್ಥಕಮೇವ ಪರಿಯೋನನ್ಧತಿ, ಏವಂ ಅತ್ತಭಾವಂ ಓತ್ಥತಂ ಪರಿಯೋನನ್ಧಿತ್ವಾ ಠಿತಂ. ಸೋ ಮಾಲುವಾಯ ಸಮ್ಭಞ್ಜಿತ್ವಾ ಭೂಮಿಯಂ ಪಾತಿಯಮಾನೋ ರುಕ್ಖೋ ವಿಯ ತಾಯ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯಸಙ್ಖಾತಾಯ ತಣ್ಹಾಯ ಸಮ್ಭಞ್ಜಿತ್ವಾ ಅಪಾಯೇಸು ಪಾತಿಯಮಾನೋ, ಯಥಾ ನಂ ಅನತ್ಥಕಾಮೋ ದಿಸೋ ಇಚ್ಛತಿ, ತಥಾ ಅತ್ತಾನಂ ಕರೋತಿ ನಾಮಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ದೇವದತ್ತವತ್ಥು ಛಟ್ಠಂ.