೫. ಜನಪದಕಲ್ಯಾಣೀ ರೂಪನನ್ದಾಥೇರೀವತ್ಥು

ಅಟ್ಠೀನಂ ನಗರಂ ಕತನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಜನಪದಕಲ್ಯಾಣಿಂ ರೂಪನನ್ದಾಥೇರಿಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸಾ ಕಿರ ಏಕದಿವಸಂ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಜೇಟ್ಠಭಾತಿಕೋ ರಜ್ಜಸಿರಿಂ ಪಹಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಲೋಕೇ ಅಗ್ಗಪುಗ್ಗಲೋ ಬುದ್ಧೋ ಜಾತೋ, ಪುತ್ತೋಪಿಸ್ಸ ರಾಹುಲಕುಮಾರೋ ಪಬ್ಬಜಿತೋ, ಭತ್ತಾಪಿ ಮೇ ಪಬ್ಬಜಿತೋ, ಮಾತಾಪಿ ಮೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ, ಅಹಮ್ಪಿ ಏತ್ತಕೇ ಞಾತಿಜನೇ ಪಬ್ಬಜಿತೇ ಗೇಹೇ ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ, ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ಸಾ ಭಿಕ್ಖುನುಪಸ್ಸಯಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿ ಞಾತಿಸಿನೇಹೇನೇವ, ನೋ ಸದ್ಧಾಯ, ಅಭಿರೂಪತಾಯ ಪನ ರೂಪನನ್ದಾತಿ ಪಞ್ಞಾಯಿ. ‘‘ಸತ್ಥಾ ಕಿರ ‘ರೂಪಂ ಅನಿಚ್ಚಂ ದುಕ್ಖಂ ಅನತ್ತಾ, ವೇದನಾ… ಸಞ್ಞಾ… ಸಙ್ಖಾರಾ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಅನಿಚ್ಚಂ ದುಕ್ಖಂ ಅನತ್ತಾ’ತಿ ವದೇತೀ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ಸಾ ಏವಂ ದಸ್ಸನೀಯೇ ಪಾಸಾದಿಕೇ ಮಮಪಿ ರೂಪೇ ದೋಸಂ ಕಥೇಯ್ಯಾತಿ ಸತ್ಥು ಸಮ್ಮುಖೀಭಾವಂ ನ ಗಚ್ಛತಿ. ಸಾವತ್ಥಿವಾಸಿನೋ ಪಾತೋವ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಸಮಾದಿನ್ನುಪೋಸಥಾ ಸುದ್ಧುತ್ತರಾಸಙ್ಗಾ ಗನ್ಧಮಾಲಾದಿಹತ್ಥಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ಜೇತವನೇ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತಿ. ಭಿಕ್ಖುನಿಸಙ್ಘೋಪಿ ಸತ್ಥು ಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ ಉಪ್ಪನ್ನಚ್ಛನ್ದೋ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣಾತಿ. ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ನಗರಂ ಪವಿಸನ್ತೋ ಸತ್ಥು ಗುಣಕಥಂ ಕಥೇನ್ತೋವ ಪವಿಸತಿ.

ಚತುಪ್ಪಮಾಣಿಕೇ ಹಿ ಲೋಕಸನ್ನಿವಾಸೇ ಅಪ್ಪಕಾವ ತೇ ಸತ್ತಾ, ಯೇಸಂ ತಥಾಗತಂ ಪಸ್ಸನ್ತಾನಂ ಪಸಾದೋ ನ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ರೂಪಪ್ಪಮಾಣಿಕಾಪಿ ಹಿ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಲಕ್ಖಣಾನುಬ್ಯಞ್ಜನಪಟಿಮಣ್ಡಿತಂ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣಂ ಸರೀರಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸೀದನ್ತಿ, ಘೋಸಪ್ಪಮಾಣಿಕಾಪಿ ಅನೇಕಾನಿ ಜಾತಿಸತಾನಿ ನಿಸ್ಸಾಯ ಪವತ್ತಂ ಸತ್ಥು ಗುಣಘೋಸಞ್ಚೇವ ಅಟ್ಠಙ್ಗಸಮನ್ನಾಗತಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಾಘೋಸಞ್ಚ ಸುತ್ವಾ ಪಸೀದನ್ತಿ, ಲೂಖಪ್ಪಮಾಣಿಕಾಪಿಸ್ಸ ಚೀವರಾದಿಲೂಖತಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಪಸೀದನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಪ್ಪಮಾಣಿಕಾಪಿ ‘‘ಏವರೂಪಂ ದಸಬಲಸ್ಸ ಸೀಲಂ, ಏವರೂಪೋ ಸಮಾಧಿ, ಏವರೂಪಾ ಪಞ್ಞಾ, ಭಗವಾ ಸೀಲಾದೀಹಿ ಗುಣೇಹಿ ಅಸಮೋ ಅಪ್ಪಟಿಪುಗ್ಗಲೋ’’ತಿ ಪಸೀದನ್ತಿ. ತೇಸಂ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಗುಣಂ ಕಥೇನ್ತಾನಂ ಮುಖಂ ನಪ್ಪಹೋತಿ. ರೂಪನನ್ದಾ ಭಿಕ್ಖುನೀನಞ್ಚೇವ ಉಪಾಸಿಕಾನಞ್ಚ ಸನ್ತಿಕಾ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಗುಣಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅತಿವಿಯ ಮೇ ಭಾತಿಕಸ್ಸ ವಣ್ಣಂ ಕಥೇನ್ತಿಯೇವ. ಏಕದಿವಸಮ್ಪಿ ಮೇ ರೂಪೇ ದೋಸಂ ಕಥೇನ್ತೋ ಕಿತ್ತಕಂ ಕಥೇಸ್ಸತಿ. ಯಂನೂನಾಹಂ ಭಿಕ್ಖುನೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಅತ್ತಾನಂ ಅದಸ್ಸೇತ್ವಾವ ತಥಾಗತಂ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಮಸ್ಸ ಸುಣಿತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ. ಸಾ ‘‘ಅಹಮ್ಪಿ ಅಜ್ಜ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಆರೋಚೇಸಿ.

ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ‘‘ಚಿರಸ್ಸಂ ವತ ರೂಪನನ್ದಾಯ ಸತ್ಥು ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತುಕಾಮತಾ ಉಪ್ಪನ್ನಾ, ಅಜ್ಜ ಸತ್ಥಾ ಇಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ವಿಚಿತ್ರಧಮ್ಮದೇಸನಂ ನಾನಾನಯಂ ದೇಸೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ ತುಟ್ಠಮಾನಸಾ ತಂ ಆದಾಯ ನಿಕ್ಖಮಿಂಸು. ಸಾ ನಿಕ್ಖನ್ತಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ‘‘ಅಹಂ ಅತ್ತಾನಂ ನೇವ ದಸ್ಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಅಜ್ಜ ರೂಪನನ್ದಾ ಮಯ್ಹಂ ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ, ಕೀದಿಸೀ ನು ಖೋ ತಸ್ಸಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಸಪ್ಪಾಯಾ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ರೂಪಗರುಕಾ ಏಸಾ ಅತ್ತಭಾವೇ ಬಲವಸಿನೇಹಾ, ಕಣ್ಟಕೇನ ಕಣ್ಟಕುದ್ಧರಣಂ ವಿಯ ರೂಪೇನೇವಸ್ಸಾ ರೂಪಮದನಿಮ್ಮದನಂ ಸಪ್ಪಾಯ’’ನ್ತಿ ಸನ್ನಿಟ್ಠಾನಂ ಕತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ವಿಹಾರಂ ಪವಿಸನಸಮಯೇ ಏಕಂ ಪನ ಅಭಿರೂಪಂ ಇತ್ಥಿಂ ಸೋಳಸವಸ್ಸುದ್ದೇಸಿಕಂ ರತ್ತವತ್ಥನಿವತ್ಥಂ ಸಬ್ಬಾಭರಣಪಟಿಮಣ್ಡಿತಂ ಬೀಜನಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಠತ್ವಾ ಬೀಜಯಮಾನಂ ಇದ್ಧಿಬಲೇನ ಅಭಿನಿಮ್ಮಿನಿ. ತಂ ಖೋ ಪನ ಇತ್ಥಿಂ ಸತ್ಥಾ ಚೇವ ಪಸ್ಸತಿ ರೂಪನನ್ದಾ ಚ. ಸಾ ಭಿಕ್ಖುನೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ವಿಹಾರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಪಿಟ್ಠಿಪಸ್ಸೇ ಠತ್ವಾ ಪಞ್ಚಪತಿಟ್ಠಿತೇನ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಅನ್ತರೇ ನಿಸಿನ್ನಾ ಪಾದನ್ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸತ್ಥಾರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೀ ಲಕ್ಖಣವಿಚಿತ್ತಂ ಅನುಬ್ಯಞ್ಜನಸಮುಜ್ಜಲಂ ಬ್ಯಾಮಪ್ಪಭಾಪರಿಕ್ಖಿತ್ತಂ ಸತ್ಥು ಸರೀರಂ ದಿಸ್ವಾ ಪುಣ್ಣಚನ್ದಸಸ್ಸಿರಿಕಂ ಮುಖಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೀ ಸಮೀಪೇ ಠಿತಂ ಇತ್ಥಿರೂಪಂ ಅದ್ದಸ. ಸಾ ತಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಅತ್ತಭಾವಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೀ ಸುವಣ್ಣರಾಜಹಂಸಿಯಾ ಪುರತೋ ಕಾಕೀಸದಿಸಂ ಅತ್ತಾನಂ ಅವಮಞ್ಞಿ. ಇದ್ಧಿಮಯರೂಪಂ ದಿಟ್ಠಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯೇವ ಹಿ ತಸ್ಸಾ ಅಕ್ಖೀನಿ ಭಮಿಂಸು. ಸಾ ‘‘ಅಹೋ ಇಮಿಸ್ಸಾ ಕೇಸಾ ಸೋಭನಾ, ಅಹೋ ನಲಾಟಂ ಸೋಭನ’’ನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸಾರೀರಪ್ಪದೇಸಾನಂ ರೂಪಸಿರಿಯಾ ಸಮಾಕಡ್ಢಿತಚಿತ್ತಾ ತಸ್ಮಿಂ ರೂಪೇ ಬಲವಸಿನೇಹಾ ಅಹೋಸಿ.

ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸಾ ತತ್ಥ ಅಭಿರತಿಂ ಞತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋವ ತಂ ರೂಪಂ ಸೋಳಸವಸ್ಸುದ್ದೇಸಿಕಭಾವಂ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ವೀಸತಿವಸ್ಸುದ್ದೇಸಿಕಂ ಕತ್ವಾ ದಸ್ಸೇಸಿ. ರೂಪನನ್ದಾ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ನ ವತಿದಂ ರೂಪಂ ಪುರಿಮಸದಿಸ’’ನ್ತಿ ಥೋಕಂ ವಿರತ್ತಚಿತ್ತಾ ಅಹೋಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಅನುಕ್ಕಮೇನೇವ ತಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯಾ ಸಕಿಂ ವಿಜಾತವಣ್ಣಂ ಮಜ್ಝಿಮಿತ್ಥಿವಣ್ಣಂ ಜರಾಜಿಣ್ಣಮಹಲ್ಲಿಕಿತ್ಥಿವಣ್ಣಞ್ಚ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಾಪಿ ಅನುಪುಬ್ಬೇನೇವ ‘‘ಇದಮ್ಪಿ ಅನ್ತರಹಿತಂ, ಇದಮ್ಪಿ ಅನ್ತರಹಿತ’’ನ್ತಿ ಜರಾಜಿಣ್ಣಕಾಲೇ ತಂ ವಿರಜ್ಜಮಾನಾ ಖಣ್ಡದನ್ತಿಂ ಪಲಿತಸಿರಂ ಓಭಗ್ಗಂ ಗೋಪಾನಸಿವಙ್ಕಂ ದಣ್ಡಪರಾಯಣಂ ಪವೇಧಮಾನಂ ದಿಸ್ವಾ ಅತಿವಿಯ ವಿರಜ್ಜಿ. ಅಥ ಸತ್ಥಾ ತಂ ಬ್ಯಾಧಿನಾ ಅಭಿಭೂತಂ ಕತ್ವಾ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಾ ತಙ್ಖಣಞ್ಞೇವ ದಣ್ಡಞ್ಚ ತಾಲವಣ್ಟಞ್ಚ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಮಹಾವಿರವಂ ವಿರವಮಾನಾ ಭೂಮಿಯಂ ಪತಿತ್ವಾ ಸಕೇ ಮುತ್ತಕರೀಸೇ ನಿಮುಗ್ಗಾ ಅಪರಾಪರಂ ಪರಿವತ್ತಿ. ರೂಪನನ್ದಾ ತಮ್ಪಿ ದಿಸ್ವಾ ಅತಿವಿಯ ವಿರಜ್ಜಿ. ಸತ್ಥಾಪಿ ತಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯಾ ಮರಣಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಾ ತಙ್ಖಣಂಯೇವ ಉದ್ಧುಮಾತಕಭಾವಂ ಆಪಜ್ಜಿ, ನವಹಿ ವಣಮುಖೇಹಿ ಪುಬ್ಬವಟ್ಟಿಯೋ ಚೇವ ಪುಳವಾ ಚ ಪಗ್ಘರಿಂಸು, ಕಾಕಾದಯೋ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ವಿಲುಮ್ಪಿಂಸು. ರೂಪನನ್ದಾಪಿ ತಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಇತ್ಥೀ ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಠಾನೇ ಜರಂ ಪತ್ತಾ, ಬ್ಯಾಧಿಂ ಪತ್ತಾ, ಮರಣಂ ಪತ್ತಾ, ಇಮಸ್ಸಾಪಿ ಮೇ ಅತ್ತಭಾವಸ್ಸ ಏವಮೇವ ಜರಾಬ್ಯಾಧಿಮರಣಾನಿ ಆಗಮಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ ಅತ್ತಭಾವಂ ಅನಿಚ್ಚತೋ ಪಸ್ಸಿ. ಅನಿಚ್ಚತೋ ದಿಟ್ಠತ್ತಾ ಏವ ಪನ ದುಕ್ಖತೋ ಅನತ್ತತೋ ದಿಟ್ಠೋಯೇವ ಹೋತಿ. ಅಥಸ್ಸಾ ತಯೋ ಭವಾ ಆದಿತ್ತಾ ಗೇಹಾ ವಿಯ ಗೀವಾಯ ಬದ್ಧಕುಣಪಂ ವಿಯ ಚ ಉಪಟ್ಠಹಿಂಸು, ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಾಭಿಮುಖಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಕ್ಖನ್ದಿ. ಸತ್ಥಾ ತಾಯ ಅನಿಚ್ಚತೋ ದಿಟ್ಠಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಸಕ್ಖಿಸ್ಸತಿ ನು ಖೋ ಸಯಮೇವ ಅತ್ತನೋ ಪತಿಟ್ಠಂ ಕಾತು’’ನ್ತಿ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ‘‘ನ ಸಕ್ಖಿಸ್ಸತಿ, ಬಹಿದ್ಧಾ ಪಚ್ಚಯಂ ಲದ್ಧುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಸಪ್ಪಾಯವಸೇನ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಆಹ –

‘‘ಆತುರಂ ಅಸುಚಿಂ ಪೂತಿಂ, ಪಸ್ಸ ನನ್ದೇ ಸಮುಸ್ಸಯಂ;

ಉಗ್ಘರನ್ತಂ ಪಗ್ಘರನ್ತಂ, ಬಾಲಾನಂ ಅಭಿಪತ್ಥಿತಂ.

‘‘ಯಥಾ ಇದಂ ತಥಾ ಏತಂ, ಯಥಾ ಏತಂ ತಥಾ ಇದಂ;

ಧಾತುತೋ ಸುಞ್ಞತೋ ಪಸ್ಸ, ಮಾ ಲೋಕಂ ಪುನರಾಗಮಿ;

ಭವೇ ಛನ್ದಂ ವಿರಾಜೇತ್ವಾ, ಉಪಸನ್ತೋ ಚರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. –

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಭಗವಾ ನನ್ದಂ ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಆರಬ್ಭ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ. ನನ್ದಾ ದೇಸನಾನುಸಾರೇನ ಞಾಣಂ ಪೇಸೇತ್ವಾ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಪಾಪುಣಿ. ಅಥಸ್ಸಾ ಉಪರಿ ತಿಣ್ಣಂ ಮಗ್ಗಫಲಾನಂ ವಿಪಸ್ಸನಾಪರಿವಾಸತ್ಥಾಯ ಸುಞ್ಞತಾಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಕಥೇತುಂ, ‘‘ನನ್ದೇ, ಮಾ ‘ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸರೀರೇ ಸಾರೋ ಅತ್ಥೀ’ತಿ ಸಞ್ಞಂ ಕರಿ. ಅಪ್ಪಮತ್ತಕೋಪಿ ಹಿ ಏತ್ಥ ಸಾರೋ ನತ್ಥಿ, ತೀಣಿ ಅಟ್ಠಿಸತಾನಿ ಉಸ್ಸಾಪೇತ್ವಾ ಕತಂ ಅಟ್ಠಿನಗರಮೇತ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೫೦. ‘‘ಅಟ್ಠೀನಂ ನಗರಂ ಕತಂ, ಮಂಸಲೋಹಿತಲೇಪನಂ;

ಯತ್ಥ ಜರಾ ಚ ಮಚ್ಚು ಚ, ಮಾನೋ ಮಕ್ಖೋ ಚ ಓಹಿತೋ’’ತಿ.

ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಥೇವ ಹಿ ಪುಬ್ಬಣ್ಣಾಪರಣ್ಣಾದೀನಂ ಓದಹನತ್ಥಾಯ ಕಟ್ಠಾನಿ ಉಸ್ಸಾಪೇತ್ವಾ ವಲ್ಲೀಹಿ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಮತ್ತಿಕಾಯ ವಿಲಿಮ್ಪೇತ್ವಾ ನಗರಸಙ್ಖಾತಂ ಬಹಿದ್ಧಾ ಗೇಹಂ ಕರೋನ್ತಿ, ಏವಮಿದಂ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಮ್ಪಿ ತೀಣಿ ಅಟ್ಠಿಸತಾನಿ ಉಸ್ಸಾಪೇತ್ವಾ ನ್ಹಾರುವಿನದ್ಧಂ ಮಂಸಲೋಹಿತಲೇಪನಂ ತಚಪಟಿಚ್ಛನ್ನಂ ಜೀರಣಲಕ್ಖಣಾಯ ಜರಾಯ ಮರಣಲಕ್ಖಣಸ್ಸ ಮಚ್ಚುನೋ ಆರೋಹಸಮ್ಪದಾದೀನಿ ಪಟಿಚ್ಚ ಮಞ್ಞನಲಕ್ಖಣಸ್ಸ ಮಾನಸ್ಸ ಸುಕತಕಾರಣವಿನಾಸನಲಕ್ಖಣಸ್ಸ ಮಕ್ಖಸ್ಸ ಚ ಓದಹನತ್ಥಾಯ ನಗರಂ ಕತಂ. ಏವರೂಪೋ ಏವ ಹಿ ಏತ್ಥ ಕಾಯಿಕಚೇತಸಿಕೋ ಆಬಾಧೋ ಓಹಿತೋ, ಇತೋ ಉದ್ಧಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಗಯ್ಹೂಪಗಂ ನತ್ಥೀತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಸಾ ಥೇರೀ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ, ಮಹಾಜನಸ್ಸಾಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಜನಪದಕಲ್ಯಾಣೀ ರೂಪನನ್ದಾಥೇರೀವತ್ಥು ಪಞ್ಚಮಂ.