೪. ಸಮ್ಬಹುಲಅಧಿಮಾನಿಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ಯಾನಿಮಾನೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಮ್ಬಹುಲೇ ಅಧಿಮಾನಿಕೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಪಞ್ಚಸತಾ ಕಿರ ಭಿಕ್ಖೂ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅರಞ್ಞಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಘಟೇನ್ತಾ ವಾಯಮನ್ತಾ ಝಾನಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಕಿಲೇಸಾನಂ ಅಸಮುದಾಚಾರೇನ ಪಬ್ಬಜಿತಕಿಚ್ಚಂ ನೋ ನಿಪ್ಫನ್ನಂ, ಅತ್ತನಾ ಪಟಿಲದ್ಧಗುಣಂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಆಗಮಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಬಹಿದ್ವಾರಕೋಟ್ಠಕಂ ಪತ್ತಕಾಲೇಯೇವ ಆನನ್ದತ್ಥೇರಂ ಆಹ – ‘‘ಆನನ್ದ, ಏತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಮಯಾ ದಿಟ್ಠೇನ ಕಮ್ಮಂ ನತ್ಥಿ, ಆಮಕಸುಸಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತತೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಮಂ ಪಸ್ಸನ್ತೂ’’ತಿ. ಥೇರೋ ಗನ್ತ್ವಾ ತೇಸಂ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ತೇ ‘‘ಕಿಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಆಮಕಸುಸಾನೇನಾ’’ತಿ ಅವತ್ವಾವ ‘‘ದೀಘದಸ್ಸಿನಾ ಬುದ್ಧೇನ ಕಾರಣಂ ದಿಟ್ಠಂ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಆಮಕಸುಸಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತತ್ಥ ಕುಣಪಾನಿ ಪಸ್ಸನ್ತಾ ಏಕಾಹದ್ವೀಹಪತಿತೇಸು ಕುಣಪೇಸು ಆಘಾತಂ ಪಟಿಲಭಿತ್ವಾ ತಂ ಖಣಂ ಪತಿತೇಸು ಅಲ್ಲಸರೀರೇಸು ರಾಗಂ ಉಪ್ಪಾದಯಿಂಸು, ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಅತ್ತನೋ ಸಕಿಲೇಸಭಾವಂ ಜಾನಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ಗನ್ಧಕುಟಿಯಂ ನಿಸಿನ್ನೋವ ಓಭಾಸಂ ಫರಿತ್ವಾ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಸಮ್ಮುಖೇ ಕಥೇನ್ತೋ ವಿಯ ‘‘ನಪ್ಪತಿರೂಪಂ ನು ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಏವರೂಪಂ ಅಟ್ಠಿಸಙ್ಘಾತಂ ದಿಸ್ವಾ ರಾಗರತಿಂ ಉಪ್ಪಾದೇತು’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೪೯. ‘‘ಯಾನಿಮಾನಿ ಅಪತ್ಥಾನಿ, ಅಲಾಬೂನೇವ ಸಾರದೇ;

ಕಾಪೋತಕಾನಿ ಅಟ್ಠೀನಿ, ತಾನಿ ದಿಸ್ವಾನ ಕಾ ರತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಅಪತ್ಥಾನೀತಿ ಛಡ್ಡಿತಾನಿ. ಸಾರದೇತಿ ಸರದಕಾಲೇ ವಾತಾತಪಪಹತಾನಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ವಿಪ್ಪಕಿಣ್ಣಅಲಾಬೂನಿ ವಿಯ. ಕಾಪೋತಕಾನೀತಿ ಕಪೋತಕವಣ್ಣಾನಿ. ತಾನಿ ದಿಸ್ವಾನಾತಿ ತಾನಿ ಏವರೂಪಾನಿ ಅಟ್ಠೀನಿ ದಿಸ್ವಾ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಕಾ ರತಿ, ನನು ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಮ್ಪಿ ಕಾಮರತಿಂ ಕಾತುಂ ನ ವಟ್ಟತಿಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಯಥಾಠಿತಾವ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿತ್ಥವಮಾನಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ವನ್ದಿಂಸೂತಿ.

ಸಮ್ಬಹುಲಅಧಿಮಾನಿಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ಚತುತ್ಥಂ.