೧. ಪಠಮಉಗ್ಗಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೧. ತತಿಯಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದೀತಿ ತಸ್ಸ ಕಿರ ಘರೇ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಭಿಕ್ಖುಸತಾನಂ ಪಞ್ಚ ಆಸನಸತಾನಿ ನಿಚ್ಚಂ ಪಞ್ಞತ್ತಾನೇವ ಹೋನ್ತಿ, ತೇಸು ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ತಂ ಸುಣಾಹೀತಿ ತೇ ಸುಣಾಹಿ, ತಂ ವಾ ಅಟ್ಠವಿಧಂ ಅಚ್ಛರಿಯಧಮ್ಮಂ ಸುಣಾಹಿ. ಚಿತ್ತಂ ಪಸೀದೀತಿ ‘‘ಬುದ್ಧೋ ನು ಖೋ ನ ಬುದ್ಧೋ ನು ಖೋ’’ತಿ ವಿತಕ್ಕಮತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ಅಯಮೇವ ಬುದ್ಧೋತಿ ಚಿತ್ತುಪ್ಪಾದೋ ಪಸನ್ನೋ ಅನಾವಿಲೋ ಅಹೋಸಿ. ಸಕಾನಿ ವಾ ಞಾತಿಕುಲಾನೀತಿ ಅತ್ತನೋ ಯಾಪನಮತ್ತಂ ಧನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಞಾತಿಘರಾನಿ ಗಚ್ಛತು. ಕಸ್ಸ ವೋ ದಮ್ಮೀತಿ ಕತರಪುರಿಸಸ್ಸ ತುಮ್ಹೇ ದದಾಮಿ, ಆರೋಚೇಥ ಮೇ ಅತ್ತನೋ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಂ. ಅಪ್ಪಟಿವಿಭತ್ತಾತಿ ‘‘ಏತ್ತಕಂ ದಸ್ಸಾಮಿ ಏತ್ತಕಂ ನ ದಸ್ಸಾಮಿ, ಇದಂ ದಸ್ಸಾಮಿ ಇದಂ ನ ದಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಾದೇನ್ತೇನ ಹಿ ಪಟಿವಿಭತ್ತಾ ನಾಮ ಹೋತಿ, ಮಯ್ಹಂ ಪನ ನ ಏವಂ. ಅಥ ಖೋ ಸಙ್ಘಿಕಾ ವಿಯ ಗಣಸನ್ತಕಾ ವಿಯ ಚ ಸೀಲವನ್ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಾಧಾರಣಾಯೇವ. ಸಕ್ಕಚ್ಚಂಯೇವ ಪಯಿರುಪಾಸಾಮೀತಿ ಸಹತ್ಥಾ ಉಪಟ್ಠಹಾಮಿ, ಚಿತ್ತೀಕಾರೇನ ಉಪಸಙ್ಕಮಾಮಿ.

ಅನಚ್ಛರಿಯಂ ಖೋ ಪನ ಮಂ, ಭನ್ತೇತಿ, ಭನ್ತೇ, ಯಂ ಮಂ ದೇವತಾ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏವಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿ, ಇದಂ ನ ಅಚ್ಛರಿಯಂ. ಯಂ ಪನಾಹಂ ತತೋನಿದಾನಂ ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಉಣ್ಣತಿಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ತಂ ಏವ ಅಚ್ಛರಿಯನ್ತಿ ವದತಿ. ಸಾಧು ಸಾಧು, ಭಿಕ್ಖೂತಿ ಏತ್ಥ ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆಮನ್ತೇತಿ, ಉಪಾಸಕಸ್ಸೇವ ಪನ ವೇಯ್ಯಾಕರಣಸಮ್ಪಹಂಸನೇ ಏಸ ಸಾಧುಕಾರೋತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.