೧೦. ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೩೦. ದಸಮೇ ಅಭಿಞ್ಞಾತಾತಿ ಞಾತಾ ಪಾಕಟಾ. ಅನ್ನಭಾರೋತಿಆದೀನಿ ತೇಸಂ ನಾಮಾನಿ. ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋತಿ ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿತೋ ವುಟ್ಠಿತೋ. ಸಾ ಹಿ ಇಧ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾ. ಪಚ್ಚಕ್ಖಾಯಾತಿ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ. ಅಭಿಜ್ಝಾಲುನ್ತಿ ಸತಣ್ಹಂ. ಕಾಮೇಸು ತಿಬ್ಬಸಾರಾಗನ್ತಿ ವತ್ಥುಕಾಮೇಸು ಬಹಲರಾಗಂ. ತಮಹಂ ತತ್ಥ ಏವಂ ವದೇಯ್ಯನ್ತಿ ತಂ ಅಹಂ ತಸ್ಮಿಂ ಕಾರಣೇ ಏವಂ ವದೇಯ್ಯಂ. ಪಟಿಕ್ಕೋಸಿತಬ್ಬಂ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯಾತಿ ಪಟಿಕ್ಕೋಸಿತಬ್ಬಾನಿ ಪಟಿಬಾಹಿತಬ್ಬನಿ ವಾ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯ. ಸಹಧಮ್ಮಿಕಾತಿ ಸಕಾರಣಾ. ವಾದಾನುಪಾತಾತಿ ಧಮ್ಮಿಕವಾದೇ ಘಟ್ಟಯಮಾನಾ ಅಧಮ್ಮಿಕವಾದಾನುಪಾತಾ, ವಾದಪ್ಪವತ್ತಿಯೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಗಾರಯ್ಹಾ ಠಾನಾತಿ ಗರಹಿತಬ್ಬಯುತ್ತಕಾ ಪಚ್ಚಯಾ. ಆಗಚ್ಛನ್ತೀತಿ ಉಪಗಚ್ಛನ್ತಿ.

ಉಕ್ಕಲಾತಿ ಉಕ್ಕಲಜನಪದವಾಸಿನೋ. ವಸ್ಸಭಞ್ಞಾತಿ ವಸ್ಸೋ ಚ ಭಞ್ಞೋ ಚಾತಿ ದ್ವೇ ಜನಾ. ಅಹೇತುಕವಾದಾತಿ ‘‘ನತ್ಥಿ ಹೇತು ನತ್ಥಿ ಪಚ್ಚಯೋ ಸತ್ತಾನಂ ವಿಸುದ್ಧಿಯಾ’’ತಿಏವಮಾದಿವಾದಿನೋ. ಅಕಿರಿಯವಾದಾತಿ ‘‘ಕರೋತೋ ನ ಕರೀಯತಿ ಪಾಪ’’ನ್ತಿ ಏವಂ ಕಿರಿಯಪಟಿಕ್ಖೇಪವಾದಿನೋ. ನತ್ಥಿಕವಾದಾತಿ ‘‘ನತ್ಥಿ ದಿನ್ನ’’ನ್ತಿಆದಿವಾದಿನೋ. ತೇ ಇಮೇಸು ತೀಸುಪಿ ದಸ್ಸನೇಸು ಓಕ್ಕನ್ತನಿಯಾಮಾ ಅಹೇಸುಂ. ಕಥಂ ಪನ ತೇಸು ನಿಯಾಮೋ ಹೋತೀತಿ? ಯೋ ಹಿ ಏವರೂಪಂ ಲದ್ಧಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ರತ್ತಿಟ್ಠಾನದಿವಾಟ್ಠಾನೇಸು ನಿಸಿನ್ನೋ ಸಜ್ಝಾಯತಿ ವೀಮಂಸತಿ, ತಸ್ಸ ‘‘ನತ್ಥಿ ಹೇತು ನತ್ಥಿ ಪಚ್ಚಯೋ ಕರೋತೋ ನ ಕರೀಯತಿ ಪಾಪಂ…ಪೇ… ನತ್ಥಿ ದಿನ್ನಂ…ಪೇ… ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಉಚ್ಛಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಆರಮ್ಮಣೇ ಮಿಚ್ಛಾಸತಿ ಸನ್ತಿಟ್ಠತಿ, ಚಿತ್ತಂ ಏಕಗ್ಗಂ ಹೋತಿ, ಜವನಾನಿ ಜವನ್ತಿ. ಪಠಮಜವನೇ ಸತೇಕಿಚ್ಛೋ ಹೋತಿ, ತಥಾ ದುತಿಯಾದೀಸು, ಸತ್ತಮೇ ಬುದ್ಧಾನಮ್ಪಿ ಅತೇಕಿಚ್ಛೋ ಅನಿವತ್ತಿ ಅರಿಟ್ಠಕಣ್ಟಕಸದಿಸೋ ಹೋತಿ. ತತ್ಥ ಕೋಚಿ ಏಕಂ ದಸ್ಸನಂ ಓಕ್ಕಮತಿ, ಕೋಚಿ ದ್ವೇ, ಕೋಚಿ ತೀಣಿಪಿ. ನಿಯತಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಕೋವ ಹೋತಿ, ಪತ್ತೋ ಸಗ್ಗಮಗ್ಗಾವರಣಞ್ಚೇವ ಮೋಕ್ಖಮಗ್ಗಾವರಣಞ್ಚ, ಅಭಬ್ಬೋ ತಸ್ಸ ಅತ್ತಭಾವಸ್ಸ ಅನನ್ತರಂ ಸಗ್ಗಮ್ಪಿ ಗನ್ತುಂ, ಪಗೇವ ಮೋಕ್ಖಂ. ವಟ್ಟಖಾಣುಕೋ ನಾಮೇಸ ಸತ್ತೋ ಪಥವಿಗೋಪಕೋ, ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಏವರೂಪಸ್ಸ ಭವತೋ ವುಟ್ಠಾನಂ ನತ್ಥಿ. ವಸ್ಸಭಞ್ಞಾಪಿ ಏದಿಸಾ ಅಹೇಸುಂ. ನಿನ್ದಾಬ್ಯಾರೋಸನಉಪಾರಮ್ಭಭಯಾತಿ ಅತ್ತನೋ ನಿನ್ದಭಯೇನ ಘಟ್ಟನಭಯೇನ ಉಪವಾದಭಯೇನ ಚಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಭಿಜ್ಝಾವಿನಯೇ ಸಿಕ್ಖನ್ತಿ ಅಭಿಜ್ಝಾವಿನಯೋ ವುಚ್ಚತಿ ಅರಹತ್ತಂ, ಅರಹತ್ತೇ ಸಿಕ್ಖಮಾನೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ನಾಮ ವುಚ್ಚತೀತಿ ಸುತ್ತನ್ತೇ ವಟ್ಟವಿಟ್ಟಂ ಕಥೇತ್ವಾ ಗಾಥಾಯ ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿ ಕಥಿತಾತಿ.

ಉರುವೇಲವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ.