೧. ಪುಬ್ಬೇವಸಮ್ಬೋಧಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೪. ತತಿಯಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಪುಬ್ಬೇವ ಸಮ್ಬೋಧಾತಿ ಸಮ್ಬೋಧಿತೋ ಪುಬ್ಬೇವ, ಅರಿಯಮಗ್ಗಪ್ಪತ್ತಿತೋ ಅಪರಭಾಗೇಯೇವಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಅನಭಿಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸಾತಿ ಅಪ್ಪಟಿವಿದ್ಧಚತುಸಚ್ಚಸ್ಸ. ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸೇವ ಸತೋತಿ ಬುಜ್ಝನಕಸತ್ತಸ್ಸೇವ ಸತೋ, ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬೋಧಿಂ ಅಧಿಗನ್ತುಂ ಆರಭನ್ತಸ್ಸೇವ ಸತೋ, ಸಮ್ಬೋಧಿಯಾ ವಾ ಸತ್ತಸ್ಸೇವ ಲಗ್ಗಸ್ಸೇವ ಸತೋ. ದೀಪಙ್ಕರಸ್ಸ ಹಿ ಭಗವತೋ ಪಾದಮೂಲೇ ಅಟ್ಠಧಮ್ಮಸಮೋಧಾನೇನ ಅಭಿನೀಹಾರಸಮಿದ್ಧಿತೋ ಪಭುತಿ ತಥಾಗತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬೋಧಿಂ ಸತ್ತೋ ಲಗ್ಗೋ ‘‘ಪತ್ತಬ್ಬಾ ಮಯಾ ಏಸಾ’’ತಿ ತದಧಿಗಮಾಯ ಪರಕ್ಕಮಂ ಅಮುಞ್ಚನ್ತೋಯೇವ ಆಗತೋ, ತಸ್ಮಾ ಬೋಧಿಸತ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಕೋ ನು ಖೋತಿ ಕತಮೋ ನು ಖೋ. ಲೋಕೋತಿ ಸಙ್ಖಾರಲೋಕೋ. ಅಸ್ಸಾದೋತಿ ಮಧುರಾಕಾರೋ. ಆದೀನವೋತಿ ಅನಭಿನನ್ದಿತಬ್ಬಾಕಾರೋ. ತಸ್ಸ ಮಯ್ಹನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಏವಂ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸೇವ ಸತೋ ಮಯ್ಹಂ. ಛನ್ದರಾಗವಿನಯೋ ಛನ್ದರಾಗಪ್ಪಹಾನನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಆಗಮ್ಮ ಆರಬ್ಭ ಪಟಿಚ್ಚ ಛನ್ದರಾಗೋ ವಿನಯಂ ಗಚ್ಛತಿ ಪಹೀಯತಿ, ತಸ್ಮಾ ನಿಬ್ಬಾನಂ ‘‘ಛನ್ದರಾಗವಿನಯೋ ಛನ್ದರಾಗಪ್ಪಹಾನ’’ನ್ತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಇದಂ ಲೋಕನಿಸ್ಸರಣನ್ತಿ ಇದಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಲೋಕತೋ ನಿಸ್ಸಟತ್ತಾ ಲೋಕನಿಸ್ಸರಣನ್ತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಯಾವಕೀವನ್ತಿ ಯತ್ತಕಂ ಪಮಾಣಂ ಕಾಲಂ. ಅಬ್ಭಞ್ಞಾಸಿನ್ತಿ ಅಭಿವಿಸಿಟ್ಠೇನ ಅರಿಯಮಗ್ಗಞಾಣೇನ ಅಞ್ಞಾಸಿಂ. ಞಾಣಞ್ಚ ಪನ ಮೇ ದಸ್ಸನನ್ತಿ ದ್ವೀಹಿಪಿ ಪದೇಹಿ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಣಞಾಣಂ ವುತ್ತಂ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವಾತಿ.