ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿ ನಿಗಮನಂ

೧. ಯೇ ನನ್ತತನ್ತರತನಾಕರಮನ್ಥನೇನ,

ಮನ್ಥಾಚಲೋಲ್ಲಸಿತಞಾಣವರೇನ ಲದ್ಧಾ;

ಸಾರಾಮತಾ+ತಿಸುಖಿತಾ ಸುಖಯನ್ತಿ ಚ+ಞ್ಞೇ,

ತೇ ಮೇ ಜಯನ್ತಿ ಗುರವೋ ಗುರವೋ ಗುಣೇಹಿ.

೨. ಯಸ್ಸ ಸಾಧುಗುಣುಬ್ಭೂತ-ಕಿತ್ತಿ ಸಬ್ಬತ್ತ ಪತ್ಥಟಾ;

ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಮಹಾಪಞ್ಞೋ, ಜಯತೀ ಸೋ ಹ ಸಬ್ಬದಾ.

೩. ಪರಮಪ್ಪಿಚ್ಛತಾ+ನೇಕ-ಸನ್ತೋಸೂಪಸಮೇಸಿನಂ;

ಸುಚಿಸಲೇಖವುತ್ತೀನಂ, ಸದಾ+ರಞ್ಞನಿವಾಸಿನಂ.

೪. ಸಾಸನುಜೋತಕಾರೀನ+ಮಾಚೇರತ್ತ+ಮುಪಾಗತಂ;

ಉದುಮ್ಬರಗಿರೀಖ್ಯಾತಾ+ಯತನಂ ಯತಿಪುಙ್ಗವಂ.

೫. ಮೇಧಙ್ಕರೋತಿ ಆಖ್ಯಾತ-ನಾಮಧೇಯ್ಯಂ ತಪೋಧನಂ;

ಥೇರಂ ಥಿರದಯಾ ಮೇಧಾ-ನಿಧಾನಂ ಸಾಧು ಪೂಜಿತಂ.

೬. ಸಿಸ್ಸಂ ಸಹಾಯ+ಮಾಗಮ್ಮ, ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತ+ಮತ್ತನೋ;

ಸೋಧೇತುಂ ಸಾಸನಂ ಸತ್ಥು, ಪರಕ್ಕಮ+ಮಕಾಸಿ ಯೋ.

೭. ಸಙ್ಘರಕ್ಖಿತನಾಮೇನ, ಮಹಾಥೇರೇನ ಧೀಮತಾ;

ನಿವಾಸಭೂತೇನಾ+ನೇಕ-ಗುಣಾನ+ಪ್ಪಿಚ್ಛತಾದಿನಂ.

೮. ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಬ್ಯಾಕರಣ-ಪಯೋಗಕ್ಕಮಸಾಧಕಾ;

ಏತ್ತಾವತಾ ಕತಾ ಏಸಾ, ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

೯. ತೇನೇವ ರಚಿತಾ ಸಾಧು, ಸಾಸನೋದಯಕಾರಿನಾ;

ಖುದ್ದಸಿಕ್ಖಾಯ ಟೀಕಾ ಚ, ತಥಾ ಸಮ್ಬನ್ಧಚಿನ್ತನಾ.

೧೦. ಸುಸದ್ದಸಿದ್ಧಿಂ ಯೋ ಯೋಗ-ನಿಚ್ಛಯಂ ಸಬ್ಭಿ ವಣ್ಣಿತಂ;

ಅಕಾ ಸುಬೋಧಾಲಙ್ಕಾರಂ, ತಥಾ ಸಮ್ಬನ್ಧಚಿನ್ತನಂ.

೧೧. ಸತ್ಥಸಞ್ಚಿತಪುಞ್ಞೇನ, ನಿಬ್ಬಾನಸಾಧಕಂ ಹಿತಂ;

ಸಾಧೇನ್ತೋ ಲೋಕನಾಥಸ್ಸ, ಸದ್ಧಮ್ಮೋ ತಿಟ್ಠತಂ ಚಿರನ್ತಿ.

ಇತಿ ಸಙ್ಘರಕ್ಖಿತಮಹಾಸಾಮಿಥೇರಪಾದವಿರಚಿತಾ

ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

(ವಿಸೇಸಲಕ್ಖಣಂ). ಯಥಾವುತ್ತಾನಂ ಪನ ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿನಿಗಮನ ಗಾಥಾನಂ ಏಕಾದಸನ್ನಂ ಪುಬ್ಬೇಯೇವ ವಕ್ಖಮಾನಾ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ದಿಸ್ಸನ್ತಿ ಪೋರಾಣೇ ಸೀಹಳಮೂಲಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿಪಾಠೇ. ತಾ ಚ ಗಾಥಾಯೋ ಪಚ್ಛಾ ಸೀಹಳಮೂಲಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿಸಂಸೋಧಕೇನ ಮೇಧಙ್ಕರೋತಿ ಗರೂಹಿ ಗಹಿತನಾಮಧೇಯ್ಯೇನ ಥೇರೇನ ಪಕ್ಖಿತ್ತಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ, ತಸ್ಮಾ ಮಯಂ ತಾ ಗಾಥಾಯೋ ಸಬ್ಬಪಚ್ಛಾಯೇವ ಇಮಸ್ಮಿಂ-ಠಾನೇ ಠಪೇಮ. ತಾ ಪನ ಗಾಥಾಯೋ ಕತಮಾತಿ ಚೇ –

೧. ಚಾಗವಿಕ್ಕಮಸದ್ಧಾನು-ಸಮ್ಪನ್ನಗುಣಸಾಮಿನೋ;

ಪರಕ್ಕಮನರಿನ್ದಸ್ಸ, ಸೀಹಳಿನ್ದಸ್ಸ ಧೀಮತೋ.

೨. ಅತ್ರಜೇನಾ+ನುಜಾತೇನ, ಭೂಪಾಲಕುಲಕೇತುನಾ;

ದಿಸನ್ತಪತ್ಥಟೋದಾರ-ವಿಕ್ಕಮೇನ ಯಸಸ್ಸಿನಾ.

೩. ಭುವನೇಕಭುಜವ್ಹೇನ, ಮಹಾರಾಜೇನ ಧೀಮತಾ;

ಚತುಪಚ್ಚಯದಾನೇನ, ಸತತಂ ಸಮುಪಟ್ಠಿತೋ.

೪. ‘‘ಜಮ್ಬುದೋಣೀ’’ತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ –

ವಾಸೇ ನಿವಸತೋ ಸತೋ;

ಸುಮಙ್ಗಲಮಹತ್ಥೇರ –

ಸಾಮಿನೋ ಸುಚಿವುತ್ತಿನೋ.

೫. ವಂಸೇ ವಿಸುದ್ಧೇ ಸಂಜಾತೋ,

ಪನ್ಥಸೇನಾಸನೇ ರತೋ;

ಪರಿಯತ್ತಿಮಹಾಸಿನ್ಧು –

ನಿಯ್ಯಾಮಕಧುರನ್ಧರೋ.

೫. ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಾದಿಗುಣೂಪೇತೋ, ಜಿನಸಾಸನಮಾಮಕೋ;

ವನೇರತಮಹತ್ಥೇರೋ, ಮೇಧಙ್ಕರಸಮವ್ಹಯೋ.

೬. ಪಾಟವತ್ಥಾಯ ಭಿಕ್ಖೂನಂ, ವಿನಯೇ ಸುವಿಸಾರದೋ;

ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿಂ ಸೋಧಯಿ, ಸದಾ ಸಪ್ಪಞ್ಞಗೋಚರಂ.

೭. ಇಮಂ ಲಿಖಿತಪುಞ್ಞೇನ, ಮೇತ್ತೇಕ್ಯಂ ಉಪಸಂಕಮಿ;

ಪತಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಸರಣೇ, ಸುಪ್ಪತಿಟ್ಠಾಮಿ ಸಾಸನೇತಿ.

ಪಯೋಗಸಿದ್ಧಿಸಿದ್ಧಂ.