೬೦. ಆಹಾ

ಆಧಾರೇಚೇತಿ ಅನುವುತ್ತಿಯಾ ಏತ್ಥ ಚಕಾರತೋ ‘ಯಥಾಪತ್ತಞ್ಚೇ’ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧಾ ವುತ್ತನ್ತಿ ಸೇಸೋ. ಏವಂ ನ ಕುತೋಚಿ ಅಪಕಸ್ಸನಂ ಸಿಯಾತಿ ಏವಮಾಧಾರಾದಿಕೇ ಅನುವತ್ತಮಾನೇ ಸತಿ ಕುತೋಚಿ ಆಧಾರಾದಿತೋ ಅಪಕಸ್ಸನಂ ವಿಸುಂ ಕರಣಂ ನ ಸಿಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಥಾ ಸತಿ ಹೇಟ್ಠಾ ಸುತ್ತೇನೇಕಯೋಗಮೇವ ಕರೇಯ್ಯಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಭಾವಕಮ್ಮೇಸೂತಿ ಸಮ್ಬಜ್ಝತೇತಿ ಯೋಜನಾ.

ಬಹುಲಸ್ಸ ಭಾವೋ ಕಮ್ಮಂವಾತಿ ಬಹ್ವತ್ಥಾದಾನಮೇವಾತ್ರ ಬಹುಲಸದ್ದಸ್ಸ ಪವತ್ತಿನಿಮಿತ್ತಂ ಭಾವೋ ಕಮ್ಮಂಚೇತಿ ತತ್ಥ ಪಚ್ಚಯೋ. ಕೇಚೀತಿ ಪಾಣಿನಿಯೇ ಯೇವ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ತಸ್ಸಾಪಿ ಭೂತೇಯೇವ ಪವತ್ತಿಮುಪದಿಸತಿ ‘ಸೋಪಿ’ಚ್ಚಾದಿ

ನಾ. ಭಿಜ್ಜಮಾನನ್ತಿ ಪಚ್ಚಮಾನಂ. ಪರರೂಪೇನ ಪಸ್ಸಿನ್ನೋತಿ ಯೋಜನಾ. ಕೇಚಿತಿ ತೇಯೇವ. ‘‘ಮತಿಬುದ್ಧಿಪೂಜತ್ಥೇಹಿ ಚೇ’’ತಿ (೩-೨-೧೮೮) ತೇಸಂ ಸುತ್ತೇ ಚಸದ್ದಾಕಡ್ಢಿತೇ ದಸ್ಸೇತಿ ‘ಯಥಾ’ತಿಆದಿನಾ. ಅಕ್ಕೋಚ್ಛಿ ತನ್ತಿ ಕಮ್ಮೇ ವಿಗ್ಗಹಮಾಹ, ತನ್ತಿ ಕಮ್ಮಪದಂ, ಏವಮುಪರಿಪಿ ಚುರಾದಿಣಿಲೋಪೇ ‘‘ನಿಮಿತ್ತಾಭಾವೇ ನೇಮಿತ್ತಿಕಸ್ಸಾಪ್ಯಭಾವೋ’’ತ್ಯಾಕಾರನಿವತ್ತಿ. ಕಸಿರಯಂ ಗತ್ಯಾದ್ಯನೇ ಕತ್ಥೋ, ಕಟ್ಠಂತ್ಯತ್ರ ಕಿಮತ್ಥೋತಿ ಆಹ- ‘ಏತ್ಥ ಹಿಂಸತ್ಥೋ’ತಿ.

ಹೇತುನೋತಿ ದುಕ್ಖಫಲಸ್ಸ ಹೇತುನೋ ಅಗ್ಯಾದಿನೋ. ಕಟ್ಠಸದ್ದಸ್ಸ ಫಲಹೇತುಭೂತೇ ಅಗ್ಯಾದಿಕೇ ವತ್ತಮಾನೇ ಏವಂ ಹೋತು ಫಲೇವತ್ತಮಾನೇ ಕಥನ್ತಿ ಆಹ- ‘ಯದಾಪನಾ’ತಿಆದಿ. ಕೋಧಾತಿಕೋ ಇಧ.