೧೬. ಪಯೋ

ಪಯೋಜಕೋ ಚೋದಕೋ ಬ್ಯಾಪಾರಕೋತಿ ಅತ್ಥೋ ನನು ಚ ವುತ್ತಿಯಂ ‘ಕತ್ತಾರಂ ಪಯೋಜಯತೀ’ತಿ ವುತ್ತಂ ಕಥಂ ಪಯುಜ್ಜಮಾನಸ್ಸ ಕತ್ತುತ್ತಂತಿ ಆಹ- ‘ಪಯುಜ್ಜಮಾನೋ’ಚ್ಚಾದಿ. ನಾವಸ್ಸಂ ಕಿರಿಯಾಪವತ್ತಕತ್ತೇನೇವ ಯೋಗ್ಗತಾಮತ್ತೇನಪಿ ಕತ್ತುತ್ತಂ ಸಿಯಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ- ‘ಕಿರಿಯಾಯ ಯೋಗ್ಗೋ’ತಿಆದಿ. ಪಾಸಾಣಮ್ಬಲೇನುಟ್ಠಾಪೇತಿ’ಚ್ಚಾದೀಸು ಹಿ ಯೋಗ್ಯತಾಯಪಿ ಕತ್ತುತ್ತಾವಸಾಯೋಸಿಯಾ, ಕೋಪನಾಯಂ ಪಯೋಜಕಬ್ಯಪಾರೋತಿ ಆಹ- ‘ಪೇಸನೇ’ಚ್ಚಾದಿ. ದಾಸಾದಿನೋ ಹೀನಸ್ಸ ಕತ್ಥಚಿ ಅತ್ಥೇ ನಿಯೋಜನಂ ಪೇಸನಂ. ಗುರುಆದಿನೋ ಸಕ್ಕಾರಪುಬ್ಬಂ ಬ್ಯಾಪಾರಣಮಜ್ಝೇಸನಂ. ತಂ ಪೇಸನಜ್ಝೇಸನಾದಿಕಂ ಲಕ್ಖಣಂ ಸಭಾವೋ ಯಸ್ಸ ಸೋ ತಥಾ ವುತ್ತೋ.

ಆದಿಸದ್ದೇನ ಆನುಕೂಲ್ಯಭಾಗಿನೋ ಬ್ಯಾಪಾರಸ್ಸ ಗಹಣಂ, ತಥಾ ಚ ‘ಭಿಕ್ಖಾ ವಾಸಯತಿ ಕಾರೀಸೋ-ಜ್ಝಾಪೇಸೀ’ತಿ ಸಿಜ್ಝತಿ. ಭಿಕ್ಖಾ ಹಿ ಪಚುರಬ್ಯಞ್ಜನವತೀ ಲಬ್ಭಮಾನಾ ವಾಸಾನುಕೂಲಂ ತಿತ್ತಿವಿಸೇಸಮುಪಜನಯತಿ. ಕಾರೀಸೋಪಿ ನಿವಾತೇ ಪದೇಸೇ ಸುಟ್ಠು ಪಜ್ಜಲಿತೋಜ್ಝಯನವಿರೋಧಿ ಸೀತಕತಮುಪದ್ದವಮಪನಯನ್ತೋ-ಜ್ಝಯನಾನುಕೂಲಸಾಮತ್ಥಿಯಮಾದಧಾತಿ ತತೋ ತೇಸಮ್ಪಿ ಯುತ್ತಮ್ಪಯೋಜಕತ್ತನ್ತಿ.

ಪಯೋಜಕಬ್ಯಾಪಾರೇತೀದಂ ಪಚ್ಚಯವಿಸೇಸನಂ ವಾ ಸಿಯಾ ಪಕತಿವಿಸೇಸನಂ ವಾ. ತತ್ಥ ಯದಿ ಪಕತಿವಿಸೇಸನಂ ಸಿಯಾ, ತದಾ ಪಯೋಜಕಬ್ಯಾಪಾರೇ ವತ್ತಮಾನಾ ಣೀಣಾಪೀ ವಿಧೀಯನ್ತೀತಿ (ಗಮನಂ) ಪತಿ ಯೋ ನಿಯೋಗೋ ತದತ್ಥೋ ಗಮಿ, ನ ಗತ್ಯತ್ಥೋ, ತಸ್ಸ ಚಾಯಂ ಪಯೋಜ್ಜೋತಿ ‘ಗಮಯತಿ ಮಾಣವಕಂ ಗಾಮ’ನ್ತಿ ಗತ್ಯತ್ಥಸ್ಸ ಪಯೋಜ್ಜೇ ‘‘ಗತಿಬೋಧಾಹಾರೇ’’ಚ್ಚಾದಿನಾ (೨-೪) ವಿಹಿತಾ ದುತಿಯಾ ನ ಪಪ್ಪೋತಿ, ತತೋ ಪಕತ್ಯತ್ಥವಿಸೇಸನಪಕ್ಖೋ ದುಟ್ಠೋತಿ ಪಚ್ಚಯವಿಸೇಸನಪಕ್ಖಂ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ- ‘ಪಚ್ಚಯವಿಸೇಸನಂ ವೇದಂ ನ ಪಕತಿವಿಸೇಸನ’ನ್ತಿ.

ಪಯೋಜಕಮತ್ತಗ್ಗಹಣೇತಿ ಮತ್ತಸದ್ದೋ ಸಾಮಞ್ಞವಾಚೀ, ಯಥಾ ‘ಕಞ್ಞಾ ಮತ್ತಂ ವಾರಯತೀ’ತಿ. ಕತ್ತಾರಂ ಯೋ ಪಯುಜ್ಜತಿ ಯೋ ಚ ಕರಣಾದೀನಂ ಪಯೋಜಕೋ ತೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞೇನ ಗಹಣೇ ಸತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಬ್ಯಾಪಾರೇತ್ವೇವಾತಿ ಪಯೋಜಕಗ್ಗಹಣಮನ್ತರೇನ ಬ್ಯಾಪಾರೇಇಚ್ಚೇವ ವಚನಂ ಕತ್ತಬ್ಬಂ ಸಿಯಾತಿ ಭಾವೋ, ತನ್ತಿ ಪಯೋಜಕಗ್ಗಹಣಂ, ವಿಸಿಟ್ಠೋ ವಿಸಯೋ ಯಸ್ಸ ಪಯೋಜಕಗ್ಗಹಣಸ್ಸತಂತಥಾವುತ್ತಂ. ಕೋಪನಾಯಂವಿಸಿಟ್ಠೋ ವಿಸಯೋಚ್ಚಾಹ- ‘ಯೋ ಲೋಕೇ’ಇಚ್ಚಾದಿ. ಇತೋವಾತಿ ವಕ್ಖಮಾನಸ್ಸ ಹೇತುನೋ ಪರಾಮಾಸೋ. ತನ್ತಿ ಚುರಾದೀಹಿ ಣಿವಿಧಾನಂ. ಏವಂಸದ್ದೋ ವಕ್ಖಮಾನಾಪೇಕ್ಖೋ. ತಂ ವಿಸುಂ ಚುರಾದೀಹಿ ಣಿವಿಧಾನಮೇವ ವಕ್ಖಮಾನಪ್ಪಕಾರೇನ ಸಫಲಂ ಸಿಯಾ ನಾಞ್ಞಥಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಮೇವ ಪಕಾರಂ ದಸ್ಸೇತಿ‘ಯದಿಮಿನಾ’ಚ್ಚಾದಿ.