೨೮. ತಂಹನ್ತಿ

ಬಹುಮ್ಹಿ ಭೂತಾನಗತೇಸುಪಿ ಪಚ್ಚಯಭಾವೇ ಕಾರಣಮಾಹ-‘ಸಙ್ಖ್ಯಾಕಾಲಾನಮವಿವಚ್ಛಿತತ್ತಾ’ತಿ, ಸುತ್ತೇ ವುತ್ತಾಯ ಏಕಸಙ್ಖ್ಯಾಯ ವುತ್ತಮಾನಕಾ ಲಸ್ಸೇವ ಚ ವತ್ತುಮನಿಚ್ಛಿತತ್ತಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ತದುಪಾದಾನನ್ತೂತಿ ತೇಸಮೇಕವಚನಾದೀನಮುಪಾದಾನನ್ತು. ತಂ ನಾನನ್ತರೀಯ ಕತ್ತಾತಿ ಉಪಲಕ್ಖಣವಸೇನ ತೇಸಂ ವಚನಕಾಲನ್ತರಾನಮವಿನಾಭಾವಿತ್ತಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಹನ್ತಿಚ್ಚಾದಿತ್ಯಾದ್ಯನ್ತಸ್ಸ ಕಿರಿಯಾಪ್ಪಧಾನತ್ತೇ ಕಥಂ ಣಾದೀನಂ ತದತ್ಥೇ ಜಾಯಮಾನಾನಂ ಸಾಧನಪ್ಪಧಾನತ್ತ ಮಿಚ್ಚತ್ರ ಹೇತುಮಾಹ ‘ಸಭಾವತೋ’ತಿ. ಮೀನೇ ಹನ್ತೀತಿ ಮೇನಿಕೋ. ಅಜಿವ್ಹಾ ಅನಿಮಿಸಾ ಚ ಮಚ್ಛಾ, ದಿಟ್ಠೋವ ಸನ್ದಿಟ್ಠನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ಸಂಸದ್ದಸ್ಸ ವಿಸುಂ ಅತ್ಥಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಲೋಕುತ್ತರಧಮ್ಮೋತಿ ನವವಿಧೋ ಲೋಕುತ್ತರಧಮ್ಮೋ, ಫಲಧಮ್ಮೋಪಿ ಹೇಟ್ಠಿಮೋ ಸಕದಾಗಾಮಿವಿಪಸ್ಸನಾದೀನಂ ಪಚ್ಚಯಭಾವೇನ ಉಪರಿಮಗ್ಗಾಧಿಗಮಸ್ಸ ಉಪನಿಸ್ಸಯಭಾವತೋ ಪರಿಯಾಯತೋ ದಿಸ್ಸಮಾನೋವ ವಟ್ಟಭಯಂ ನಿವತ್ತೇತಿ, ಭಾವನಾಭಿಸಮಯವಸೇನ ಮಗ್ಗಧಮ್ಮೋ ಸಚ್ಛಿಕಿರಿಯಾಭಿಸಮಯವಸೇನ ನಿಬ್ಬಾನಧಮ್ಮೋ.

ವಟ್ಟಭಯನ್ತಿ ಕಮ್ಮಕಿಲೇಸವಿಪಾಕಸಙ್ಖಾತಂ ತಿವಿಧವಟ್ಟಭಯಂ. ವಿಧಾನ ವಚನನ್ತಿ ಅಪ್ಪತ್ತೇ-ತ್ಥೇ ನಿಯೋಗಸಙ್ಖಾತವಿಧಿನೋ ಪಕಾಸತಂ ಏಹಿಪಸ್ಸ ವಚನಂ. ಪರಿಸುದ್ಧತ್ತಾತಿ ಕಿಲೇಸಮಲವಿರಹೇನ ಸಬ್ಬಥಾ ವಿಸುದ್ಧತ್ತಾ. ಅಮನುಞ್ಞಮ್ಪಿ ಕದಾಚಿ ಸಪ್ಪಯೋಜನಂ ಯಥಾಸಭಾವಪ್ಪಕಾಸನೇನ ದಸ್ಸೇತಬ್ಬಂ ಭವೇಯ್ಯಾತಿ ತದಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ತೇನಾಹ ‘ವಿಜ್ಜಮಾನಮ್ಪಿ ಚೇ’ಚ್ಚಾದಿ. ನನು ಚ ಏಹಿಪಸ್ಸಾತಿ ತ್ಯಾದ್ಯನ್ತಾ, ತಸ್ಮಾ ನೇತೇತಿ ಪಚ್ಚಯೋ ಪಪ್ಪೋತಿ, ತಥಾಹಿ ಪಾಟಿಪದಿಕತೋ ಪಚ್ಚಯವಿಧಾನಮ್ಪಟಿಪಾದಿತಂ, ನ ತ್ಯಾದ್ಯನ್ತತೋ ನಾಪಿ ವಾಕ್ಯತೋ, ತಸ್ಮಾ ಕಥಮೇಹಿಪಸ್ಸಿಕೋತಿ ಹೋತೀತಿ ಆಹ-‘ಏಹಿಪಸ್ಸಸದ್ದೋಚಾಯ’ಮಿಚ್ಚಾದಿ. ಪದಸಮುದಾಯಸ್ಸಾನುಕರಣೋತಿ ಪದಸಮೂಹಸ್ಸ ಅನುಕರಣಭೂತೋ ಏಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಸದ್ದೋ. ಅಥವಾ ಏಹಿ ಆಗಚ್ಛ ಇಮಂ ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸಾತಿ ಯೋ ಅಪ್ಪತ್ತೇ-ತ್ಥೇ ನಿಯೋಗಸಙ್ಖಾತೋ ವಿಧಿ, ತಬ್ಬಾಚಕೋ ಯನ್ನಿಪಾತೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಾತಿ, ಏಹಿಪಸ್ಸವಿಧಿಂ ಅರಹತೀತಿ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ, ಅಥವಾ ಏಹಿಚ್ಚೇವ ನಿಪಾತೋ, ದಸ್ಸನಂ ಞಾಪನಂ ಪಸ್ಸೋ, ಏಹೀತಿ ಪಸ್ಸೋ ಞಾಪನಂ ಏಹಿಪಸ್ಸೋ, ಏಹಿಪಸ್ಸಂ ಅರಹತೀತಿ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ.