೬. ದುತಿಯಕುಲೂಪಕಸುತ್ತಂ

೨೨೬. ‘‘ಪಞ್ಚಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಆದೀನವಾ ಕುಲೂಪಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಸಂಸಟ್ಠಸ್ಸ ವಿಹರತೋ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ಮಾತುಗಾಮಸ್ಸ ಅಭಿಣ್ಹದಸ್ಸನಂ, ದಸ್ಸನೇ ಸತಿ ಸಂಸಗ್ಗೋ, ಸಂಸಗ್ಗೇ ಸತಿ ವಿಸ್ಸಾಸೋ, ವಿಸ್ಸಾಸೇ ಸತಿ ಓತಾರೋ, ಓತಿಣ್ಣಚಿತ್ತಸ್ಸೇತಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಂ – ‘ಅನಭಿರತೋ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಿಸ್ಸತಿ ಅಞ್ಞತರಂ ವಾ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ ಸಿಕ್ಖಂ ವಾ ಪಚ್ಚಕ್ಖಾಯ ಹೀನಾಯಾವತ್ತಿಸ್ಸತಿ’. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚ ಆದೀನವಾ ಕುಲೂಪಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಸಂಸಟ್ಠಸ್ಸ ವಿಹರತೋ’’ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.