សោធនហារវណ្ណនា

‘‘មមំ វា ភិក្ខវេ, បរេ អវណ្ណំ ភាសេយ្យុ’’ន្តិ អារម្ភោ. ‘‘ធម្មស្ស វា អវណ្ណំ ភាសេយ្យុំ សង្ឃស្ស វា អវណ្ណំ ភាសេយ្យុ’’ន្តិ បទសុទ្ធិ, នោ អារម្ភសុទ្ធិ. ‘‘តត្រ តុម្ហេហិ ន អាឃាតោ, ន អប្បច្ចយោ, ន ចេតសោ អនភិរទ្ធិ ករណីយា’’តិ បទសុទ្ធិ ចេវ អារម្ភសុទ្ធិ ច. ទុតិយនយាទីសុបិ ឯសេវ នយោ, តថា ‘‘អប្បមត្តកំ ខោ បនេត’’ន្តិអាទិ អារម្ភោ. ‘‘កតម’’ន្តិអាទិ បុច្ឆា. ‘‘បាណាតិបាតំ បហាយា’’តិអាទិ បទសុទ្ធិ, នោ អារម្ភសុទ្ធិ. នោ ច បុច្ឆាសុទ្ធិ. ‘‘ឥទំ ខោ’’តិអាទិ បុច្ឆាសុទ្ធិ ចេវ បទសុទ្ធិ ច, អារម្ភសុទ្ធិ.

តថា ‘‘អត្ថិ ភិក្ខវេ’’តិអាទិ អារម្ភោ. ‘‘កតមេ ច តេ’’តិអាទិ បុច្ឆា. ‘‘សន្តិ ភិក្ខវេ’’តិអាទិ អារម្ភោ. ‘‘កិមាគម្មា’’តិអាទិ អារម្ភបុច្ឆា. ‘‘យថា សមាហិតេ’’តិអាទិ បទសុទ្ធិ, នោ អារម្ភសុទ្ធិ, នោ ច បុច្ឆាសុទ្ធិ. ‘‘ឥមេ ខោ’’តិអាទិ បទសុទ្ធិ ចេវ បុច្ឆាសុទ្ធិ ច អារម្ភសុទ្ធិ ច. ឥមិនា នយេន សព្ពត្ថ អារម្ភាទយោ វេទិតព្ពា. អយំ បទារម្ភានំ សោធិតាសោធិតភាវវិចារណលក្ខណោ សោធនហារោ នាម, វុត្តម្បិ ច ‘‘វិស្សជ្ជិតម្ហិ បញ្ហេ, គាថាយំ បុច្ឆិតាយមារព្ភា’’តិអាទិ (នេត្តិ. ៤.១៣).