៦. អនុបខជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា

១១៩-១២១. ឆដ្ឋេ អនុបវិសិត្វាតិ សមីបំ បវិសិត្វា. ពហូបការតំ គុណវិសិដ្ឋតញ្ច សល្លក្ខេន្តោតិ ភណ្ឌាគារិកស្ស ពហូបការតំ ធម្មកថិកាទីនំ គុណវិសិដ្ឋតញ្ច សល្លក្ខេន្តោ. សមន្តា ទិយឌ្ឍោ ហត្ថោតិ មជ្ឈេ បញ្ញត្តមញ្ចបីឋំ សន្ធាយ វុត្តំ.

១២២. ឧបចារំ ឋបេត្វាតិ វុត្តលក្ខណំ ឧបចារំ ឋបេត្វា. ឯកវិហារេតិ ឯកស្មិំ សេនាសនេ. ឯកបរិវេណេតិ តស្ស វិហារស្ស បរិក្ខេបព្ភន្តរេ. ‘‘គិលានោ បវិសតីតិអាទីសុ អនាបត្តិការណសព្ភាវតោ គិលានាទិតាយ បវិសិស្សាមីតិ ឧបចារំ បវិសន្តស្ស សតិបិ សម្ពាធេតុកាមតាយ អនាបត្តិ វុត្តាយេវា’’តិ តីសុបិ គណ្ឋិបទេសុ វុត្តំ. ឯវញ្ច សតិ អគិលានាទិភាវោបិ វិសុំ អង្គេសុ វត្តព្ពោ សិយា, មាតិកាដ្ឋកថាយំ (កង្ខា. អដ្ឋ. អនុបខជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា) បន ‘‘សង្ឃិកវិហារតា, អនុដ្ឋាបនីយភាវជាននំ, សម្ពាធេតុកាមតា, ឧបចារេ និសីទនំ វា និបជ្ជនំ វាតិ ឥមានិ បនេត្ថ ចត្តារិ អង្គានី’’តិ ឯត្តកមេវ វុត្តំ, តស្មា វីមំសិតព្ពំ.

អនុបខជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.