វនដ្ឋបោក្ខរដ្ឋកថា

វនដ្ឋបោក្ខរដ្ឋកថាយំ ‘‘តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស កាយឌាហាពាធោ ហោតិ. អថ ខោ អាយស្មា មហាមោគ្គល្លានោ យេនាយស្មា សារិបុត្តោ តេនុបសង្កមិ, ឧបសង្កមិត្វា អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ ឯតទវោច ‘បុព្ពេ តេ, អាវុសោ សារិបុត្ត, កាយឌាហាពាធោ កេន ផាសុ ហោតី’តិ. ភិសេហិ ច មេ, អាវុសោ, មុឡាលិកាហិ ចាតិ…បេ… អថ ខោ អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស ភិសេ ច មុឡាលិកាយោ ច បរិភុត្តស្ស កាយឌាហាពាធោ បដិប្បស្សម្ភិ…បេ… បដិគ្គណ្ហថ, ភិក្ខវេ, បរិភុញ្ជថ. អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, វនដ្ឋំ បោក្ខរដ្ឋំ ភុត្តាវិនា បវារិតេន អនតិរិត្តំ បរិភុញ្ជិតុ’’ន្តិ (មហាវ. ២៧៨) វចនតោ វនដ្ឋំ បោក្ខរដ្ឋំ បវារិតេន ភិក្ខុនា បរិភុញ្ជិតុំ វដ្ដតិ, បវារិតសិក្ខាបទេន អាបត្តិ ន ហោតិ. តត្ថ វនដ្ឋំ បោក្ខរដ្ឋន្តិ វនេ ចេវ បទុមិនិគច្ឆេ ច ជាតំ.