៨. អរិដ្ឋសិក្ខាបទវណ្ណនា

៤១៧. អដ្ឋមេ អន្តរាយន្តិ អន្តរា វេមជ្ឈេ ឯតិ អាគច្ឆតីតិ អន្តរាយោ, ទិដ្ឋធម្មិកាទិអនត្ថោ. អានន្តរិយធម្មាតិ អនន្តរេ ភវេ ផលនិព្ពត្តនេ និយុត្តា ចេតនាទិធម្មាតិ អត្ថោ. ‘‘ន សគ្គស្សា’’តិ ឥទំ ភិក្ខុនិទូសនកម្មស្ស អានន្តរិយត្តាភាវតោ វុត្តំ. អរិយសាវិកាសុ, បន កល្យាណបុថុជ្ជនភូតាយ ច ពលក្ការេន ទូសេន្តស្ស អានន្តរិយសអសមេវ. មោក្ខន្តរាយិកតា បន លោលាយបិ បកតត្តភិក្ខុនិយា ទូសកស្ស តស្មិំ អត្តភាវេ មគ្គុប្បត្តិយា អភាវតោ វុត្តា.

តស្មិំ អត្តភាវេ អនិវត្តនកា អហេតុកអកិរិយនត្ថិកទិដ្ឋិយោវ និយតមិច្ឆាទិដ្ឋិធម្មា. បណ្ឌកាទីនំ គហណំ និទស្សនមត្តំ. សព្ពាបិ ទុហេតុកាហេតុកបដិសន្ធិយោ វិបាកន្តរាយិកាវ ទុហេតុកានម្បិ មគ្គានុប្បត្តិតោ.

អយន្តិ អរិដ្ឋោ. រសេន រសន្តិ អនវជ្ជេន បច្ចយបរិភុញ្ជនរសេន បញ្ចកាមគុណបអភោគរសំ សមានេត្វា. ឧបនេន្តោ វិយាតិ ឃដេន្តោ វិយ, សោ ឯវ វា បាឋោ.

អដ្ឋិកង្កលូបមាតិ ឯត្ថ អដ្ឋិ ឯវ និម្មំសតាយ កង្កលន្តិ ច វុច្ចតិ. បលិភញ្ជនដ្ឋេនាតិ អវស្សំ បតនដ្ឋេន. អធិកុដ្ដនដ្ឋេនាតិ អតិ វិយ កុដ្ដនដ្ឋេន. បាឡិយំ ‘‘តថាហំ ភគវតា…បេ… នាលំ អន្តរាយាយា’’តិ ឥទំ វត្ថុអនុរូបតោ វុត្តំ. ឯវំ បន អគ្គហេត្វា អញ្ញេនបិ អាការេន យំ កិញ្ចិ ភគវតា វុត្តំ វិបរីតតោ គហេត្វា បរេហិ វុត្តេបិ អមុញ្ចិត្វា វោហរន្តស្សាបិ វុត្តនយានុសារេន តទនុគុណំ សមនុភាសនកម្មវាចំ យោជេត្វា អាបត្តិយា អារោបេតុំ, អាបត្តិយា អទស្សនាទីសុ តីសុ យំ កិញ្ចិ អភិរុចិតំ និមិត្តំ កត្វា ឧក្ខេបនីយកម្មំ កាតុញ្ច លព្ភតិ. សមនុភាសនំ អកត្វាបិ ‘‘មាយស្មា ឯវំ អវចា’’តិ ភិក្ខូហិ វុត្តមត្តេ លទ្ធិយា អប្បដិនិស្សជ្ជនបច្ចយាយ ទុក្កដាបត្តិយាបិ ឧក្ខេបនីយកម្មំ កាតុម្បិ វដ្ដតេវាតិ ទដ្ឋព្ពំ. ធម្មកម្មតា, សមនុភាសនាយ អប្បដិនិស្សជ្ជនន្តិ ទ្វេ អង្គានិ.

អរិដ្ឋសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.