៤. ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទវណ្ណនា

៣៩៩. ចតុត្ថេ អាបត្តិំ អាបជ្ជតិយេវាតិ ធុរនិក្ខេបបក្ខេ វុត្តំ. វត្ថុបុគ្គលោតិ អាបន្នបុគ្គលោ. ឆាទេតុកាមតាយ ហិ សតិ ឯវ អវស្សំ អញ្ញស្ស អារោចនំ វុត្តំ, វត្ថុបុគ្គលស្ស ច អារោចនា នាម ន ហោតីតិ បដិច្ឆាទនមេវាតិ អធិប្បាយោ. កោដិ ឆិន្នា ហោតីតិ ឆាទេស្សាមីតិ ធុរនិក្ខេបេ សតិបិ បុគ្គលបរម្បរាយ គច្ឆន្តី អាបត្តិកោដិ ឆិជ្ជតិ.

៤០០. ‘‘អនុបសម្បន្នស្ស សុក្កវិស្សដ្ឋិ ច កាយសំសគ្គោ ចាតិ អយំ ទុដ្ឋុល្លអជ្ឈាចារោ នាមា’’តិ ឥទំ ទុដ្ឋុល្លារោចនសិក្ខាបទដ្ឋកថាយំ ‘‘អនុបសម្បន្នស្ស…បេ… អាទិតោ បញ្ច សិក្ខាបទានិ ទុដ្ឋុល្លោ នាម អជ្ឈាចារោ, សេសានិ អទុដ្ឋុល្លោ. សុក្កវិស្សដ្ឋិកាយសំសគ្គទុដ្ឋុល្លអត្តកាមា បនស្ស អជ្ឈាចារោ នាមា’’តិ (បាចិ. អដ្ឋ. ៨២) ឥមិនា វចនេន វិរុជ្ឈតីតិ វីមំសិតព្ពំ. បុគ្គលបេមេន ឆាទយតោ ចេត្ថ ‘‘អញ្ញេ គរហិស្សន្តី’’តិ ភយវសេន ឆាទនក្ខណេ បដិឃោវ ឧប្បជ្ជតីតិ ‘‘ទុក្ខវេទន’’ន្តិ វុត្តន្តិ ទដ្ឋព្ពំ. ឧបសម្បន្នស្ស ទុដ្ឋុល្លាបត្តិជាននំ, បដិច្ឆាទេតុកាមតាយ ធុរនិក្ខេបោតិ ទ្វេ អង្គានិ.

ទុដ្ឋុល្លសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.