៣. បរម្បរភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា

២២១. តតិយេ បាឡិយំ ភត្តបដិបាដិ អដ្ឋិតាតិ កុលបដិបាដិយា ទាតព្ពា ភត្តបដិបាដិ អដ្ឋិតា ន ឋិតា, អព្ពោច្ឆិន្នា និរន្តរប្បវត្តាតិ អត្ថោ. ពទរផលានិ បក្ខិបិត្វា បក្កយាគុអាទិកំ ‘‘ពទរសាឡវ’’ន្តិ វុច្ចតិ.

បាឡិយំ បរម្បរភោជនេតិ យេន បឋមំ និមន្តិតោ, តស្ស ភោជនតោ បរស្ស ភោជនស្ស ភុញ្ជនេ. វិកប្បនាវ ឥធ អនុបញ្ញត្តិវសេន មាតិកាយំ អនារោបិតាបិ បរិវារេ ‘‘ចតស្សោ អនុបញ្ញត្តិយោ’’តិ (បរិ. ៨៦) អនុបញ្ញត្តិយំ គណិតា. តត្ថ កិញ្ចាបិ អដ្ឋកថាយំ មហាបច្ចរិវាទស្ស បច្ឆា កថនេន បរម្មុខាវិកប្បនា បតិដ្ឋបិតា, តថាបិ សម្មុខាវិកប្បនាបិ គហេតព្ពាវ. តេនេវ មាតិកាដ្ឋកថាយម្បិ ‘‘យោ ភិក្ខុ បញ្ចសុ សហធម្មិកេសុ អញ្ញតរស្ស ‘មយ្ហំ ភត្តបច្ចាសំ តុយ្ហំ ទម្មី’តិ វា ‘វិកប្បេមី’តិ វា ឯវំ សម្មុខា’’តិអាទិ (កង្ខា. អដ្ឋ. បរម្បរភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា) វុត្តំ.

២២៩. ខីរំ វា រសំ វាតិ បញ្ចភោជនាមិសំ ភត្តតោ ឧបរិ ឋិតំ សន្ធាយ វុត្តំ. តញ្ហិ អភោជនត្តា ឧប្បដិបាដិយា បិវតោបិ អនាបត្តិ. តេនាហ ‘‘ភុញ្ជន្តេនា’’តិអាទិ.

វិកប្បនាយ អករណតោ អកិរិយាវសេន ឥទំ វាចាយបិ សមុដ្ឋិតន្តិ អាហ ‘‘វចីកម្ម’’ន្តិ. បរម្បរភោជនតា, សមយាភាវោ, អជ្ឈោហរណន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ.

បរម្បរភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.